
ในยามเที่ยงอันเงียบสงบ เสียงลมพัดใบไม้ในป่าไปจนถึงเสียงน้ำไหลเอื่อยๆ ของลำธาร ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเพียงพอที่จะเติมพลังบวกให้จิตใจ การนั่งบนพรมใบไม้แห้ง มองดูท้องฟ้าและเมฆลอยล่องเหนือยอดเขาบัคมา เป็นความรู้สึกพิเศษที่ไม่เหมือนที่ไหนๆ
จากจุดเริ่มต้น ใช้เวลาเดินทางโดยรถยนต์ประมาณสามสิบนาทีก็จะถึงลานจอดรถบนยอดเขาบัคมา ถนนคดเคี้ยว ด้านหนึ่งเลียบไหล่เขา ส่วนอีกด้านหนึ่งมองเห็นทิวทัศน์มุมกว้างของทะเลสาบเกาไห่ ทางโค้งหักศอกไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับผู้ขับขี่ที่คุ้นเคยกับเส้นทางนี้เป็นอย่างดี
อากาศบนภูเขาสดชื่น มองเห็นต้นไม้โบราณสูงตระหง่านอยู่ไกลๆ ขณะที่รถไต่ระดับสูงขึ้น ลมเย็นพัดผ่านหน้าต่าง รถค่อยๆ แล่นไปตามทางโค้งหลายแห่งที่มีลำธารไหลผ่านถนน การได้เห็นลำธารเล็กๆ เหล่านี้คดเคี้ยวไปตามโขดหินแล้วรวมกันเป็นลำธารใหญ่ในเขาซูและเขาเตร ทำให้เราได้ซาบซึ้งในพลังของธรรมชาติอย่างแท้จริง
การสำรวจ เส้นทางสู่หว่องไห่ได ซึ่งมีความสูงถึง 1,450 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล เป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจ เส้นทางนี้มีความยาวเพียงประมาณ 900 เมตร เหมาะสำหรับผู้ที่ชื่นชอบการเดินป่าและสัมผัสพื้นดินและต้นไม้ด้วยมือของตนเอง
ความงามตามธรรมชาติของอุทยานแห่งชาติบัคมานั้นน่าอัศจรรย์อย่างแท้จริง ท่ามกลางความเขียวขจี เสียงร้องของชะนีก็ยังคงได้ยินชัดเจน พวกมันอาศัยอยู่ในป่าที่เงียบสงบ ปราศจากการรบกวนจากมนุษย์ นี่แสดงให้เห็นว่าหนึ่งในปัจจัยที่ทำให้อุทยานแห่งชาติบัคมามีคุณค่าอันเป็นเอกลักษณ์คือระยะห่างที่เหมาะสมระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ ทุกย่างก้าวต้องเบา เพียงพอที่จะเคลื่อนไหวได้อย่างปลอดภัยโดยไม่รบกวนถิ่นที่อยู่ของสัตว์
สถานที่แห่งนี้เป็นแหล่งกำเนิดของสิ่งมีชีวิตหลายชนิดที่เราอาจไม่มีโอกาสได้เห็นหากไม่ได้มาเยือน ตลอดเส้นทางสู่ยอดเขาบาคมา กลุ่มวิจัยได้บันทึกนกหายากและใกล้สูญพันธุ์หลายชนิด เช่น นกเงือกสีน้ำตาล นกไก่ฟ้าหางดาว... และนกที่มีขนสีสันสวยงาม เช่น นกปากกว้างสีเขียว นกปากกว้างสีน้ำตาลแดง... ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนมีส่วนช่วยเพิ่มความหลากหลายทางชีวภาพของบาคมา
เมื่อได้ชมเสียงกระพือปีกเป็นจังหวะและการบินทะยานขึ้นสูงของนกในป่าบัคมา รู้สึกราวกับว่าพวกมันกำลังพยายามดึงท้องฟ้าให้เข้ามาใกล้พื้นดินมากขึ้น ฝูงนกนับสิบชนิดส่งเสียงร้องเรียกหากันขณะค้นหาอาหาร บางครั้งป่าทั้งป่าก็เงียบสงัด ทันใดนั้นเอง จากกิ่งไม้สูงในป่า นกจำนวนมากก็บินลงไปยังหุบเหวลึกที่มืดมิด
เมื่อมาถึงหอชมวิวทะเล (Vong Hai Dai) ความเหนื่อยล้าทั้งหมดก็หายไป หญ้าสีเขียวชอุ่มสัมผัสฝ่าเท้าที่อ่อนล้าของฉันอย่างอ่อนโยน ลมหายใจที่หวือหวาค่อยๆ กลับสู่ภาวะปกติ การพิชิตยอดเขาบัคมาทำให้ฉันได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นอย่างชัดเจน
และรางวัลหลักก็คือการได้มองออกไปเห็นทะเลสาบเกาไห่ มีเมฆขาวลอยละลิ่วตามสายลมอยู่ไกลๆ ที่นั่น ทะเลสีฟ้าของบ้านเกิดเมืองนอนรอคอยจิตวิญญาณอิสระของคุณ บทเพลงอันแสนสุขนี้เตือนใจเราให้หวงแหนช่วงเวลาอันงดงามของธรรมชาติ ยอดเขาบัคมายังคงตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้น มั่นคงท่ามกลางความผันผวนของแผ่นดินและท้องฟ้า
ที่มา: https://baodanang.vn/lang-nghe-rung-bach-ma-3311957.html






การแสดงความคิดเห็น (0)