ฤดูดอกทานตะวันป่า

ที่ราบสูงต้อนรับฉันด้วยดอกทานตะวันป่าสีเหลืองสดใส เป็นช่วงฤดูดอกไม้บาน ดังนั้นภูเขาและเนินเขาจึงปกคลุมไปด้วยทะเลสีเหลือง ไม่ว่าฉันจะไปที่ไหนตามถนนบนภูเขา ฉันก็เห็นกลุ่มดอกไม้สีทองเหล่านี้

(AI)

ที่ราบสูงต้อนรับฉันด้วยดอกทานตะวันป่าสีเหลืองสดใส เป็นช่วงฤดูดอกไม้บาน ดังนั้นภูเขาและเนินเขาจึงปกคลุมไปด้วยทะเลสีเหลือง ไม่ว่าฉันจะไปที่ไหนตามถนนบนภูเขา ฉันก็เห็นกลุ่มดอกไม้สีทองเหล่านี้

ฉันยังจำช่วงเวลาที่ปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับสายลมอ่อนๆ บนยอดเขา มองลงไปที่ทะเลสาบซึ่งอาบไปด้วยสีเหลืองสดใสได้อย่างดี กลีบดอกสีเหลืองอ่อนเรียวยาวทำให้ฉันคิดว่าเป็นดอกเบญจมาศในตอนแรก บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่มันถูกเรียกว่าดอกเบญจมาศทานตะวันด้วยก็ได้

เมื่อก่อน ฉันมักเดินเล่นไปตามทางเดินใกล้สถานีขนส่ง ดอกทานตะวันป่ายังคงมีอยู่มากมาย ปกคลุมดินสีแดงสองข้างทางด้วยดอกไม้บานสะพรั่ง สีแดงของดิน สีเหลืองของดอกไม้ และสีเขียวของใบไม้ ผสานกันเป็นภาพสีสันสวยงามระยิบระยับในแสงแดด

เมื่อกลับมาอีกครั้ง สถานที่เดิมถูกถางไปแล้ว และดอกทานตะวันป่าก็หายไปอย่างกะทันหัน เหลือเพียงดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาและเน่าเปื่อย แต่ถ้าคุณรู้ว่าจะมองหาที่ไหน คุณจะยังคงพบเห็นสีสันสดใสของดอกทานตะวันป่าได้ทั่วไป และเมื่อยืนอยู่ตรงหน้าฉากนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผูกพันกับดอกไม้ชนิดนี้ ความงามของดอกทานตะวันป่าคือความงามของกลุ่ม ความงามของการอยู่ใกล้ชิดกัน เคียงข้างกัน มันไม่ได้มีความงามแบบโดดเดี่ยว บางทีนี่อาจเป็นความหมายเมื่อพูดถึงดอกทานตะวันป่าก็เป็นได้

ครูสอนวรรณคดีของฉันเคยบอกว่าเธอชอบมองดูดอกไม้ เมื่อดอกไม้บานสะพรั่งริมฝั่งแม่น้ำ บางครั้งเธอกับเพื่อนๆ ก็จะเด็ดกิ่งแล้วโยนลงไปในน้ำ มองดูดอกไม้ลอยไปตามน้ำด้วยความรู้สึกอาลัยอาวรณ์ปนกับความงดงามและความเป็นบทกวีอันล้ำลึก

ฉันจำได้ว่าครั้งหนึ่งฉันเคยเด็ดกลีบดอกไม้มาหนึ่งกลีบ ถือไว้ในมือ และดื่มด่ำกับกลิ่นหอมอันโดดเดี่ยวของมัน สีเหลืองดูเหมือนจะจางลง กลีบดอกอ่อนนุ่มราวกับผ้าที่พลิ้วไหว แผ่กว้างออกอย่างงดงาม เกสรตัวเมียสีส้มขนาดใหญ่เปรียบเสมือนรากเหง้า เป็นแม่ของกลีบดอก ในขณะที่ใบและกิ่งก้านเป็นเหมือนพ่อผู้ปกป้อง

แล้ววันหนึ่ง ฉันก็เด็ดกิ่งดอกไม้มากิ่งหนึ่ง แล้วค่อยๆ โปรยกลีบดอกไม้ลงไปตามเนินเขา กลีบดอกไม้ปลิวไสวไปตามสายลม พันเกี่ยวกันราวกับดอกไม้ที่ปลิวไปตามลม

ป่าดอกไม้ที่กว้างใหญ่ไพศาลราวกับกำลังตื่นขึ้นมาต้อนรับลูกน้อยกลับมา ความงดงามของทุ่งดอกไม้จะยิ่งน่าหลงใหลมากขึ้นในช่วงฤดูฝน สำหรับผู้ที่มีจิตใจโรแมนติก การยืนอยู่ใต้ร่มและมองดูหยาดฝนโปรยปรายลงมาผ่านใบไม้ จะพบว่ามันช่างงดงามราวบทกวี ช่วงเวลาที่สวยงามที่สุดคือช่วงฝนตกปรอยๆ เมื่อม่านฝนทั้งหมดดูเหมือนหมอกจางๆ ท่ามกลางสีทองอร่ามของดอกไม้

ในวันที่แดดจ้า ดอกไม้เหล่านี้จะงดงามราวกับเทพนิยาย แสงแดดคงอิจฉา! ความสว่างเจิดจ้าของแสงแดดไม่อาจเทียบได้กับสีเหลืองอ่อนละมุนของดอกไม้ที่ผลิบาน เนินเขาทั้งหมดดูเรืองรอง กว้างใหญ่และอบอุ่น

ขณะจิบชาขมๆ ฉันก็พลันนึกถึงทุ่งดอกไม้ในอดีตขึ้นมา ฉันสงสัยว่าดอกไม้เหล่านั้นยังคงส่งเสียงกระซิบกระซาบไปกับสายลมอันแสนเศร้าอยู่หรือไม่ ดอกไม้เหล่านั้นยังคงบานสะพรั่งอยู่บนเนินเขาและริมฝั่งแม่น้ำให้เด็กๆ ได้ชื่นชมและเล่นสนุกอยู่หรือเปล่า และดอกไม้เหล่านั้นยังคงเปล่งประกายสีทองอ่อนๆ อยู่หรือไม่

ความทรงจำต่างๆ พรั่งพรูเข้ามาอย่างรุนแรงในทันที

หัวใจของฉันพลันโหยหาบางสิ่งบางอย่าง บางอย่างที่ฉันอธิบายไม่ถูก ดูเหมือนว่าแนวคิดเกี่ยวกับอารมณ์ของมนุษย์นั้นไม่อาจตั้งชื่อได้ ฉันรู้เพียงว่ามันเป็นความรู้สึก ความรู้สึกที่ผลักดันให้ฉันกลับไปยังที่เดิม ที่ที่เคยปลุกเร้าความอ่อนโยนในหัวใจของฉัน

ใช่แล้ว! เดือนพฤศจิกายนเป็นเดือนที่ดอกทานตะวันป่าบานสะพรั่ง.../

เบียน บาค ง็อก

ที่มา: https://baolongan.vn/mua-hoa-da-quy-a205958.html