โค้งคำนับสมาชิกสหภาพแรงงาน

วันสุดท้ายของปีมักมีจังหวะที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว – ช้าลงแต่ก็เร่งรีบกว่า ละเอียดอ่อนกว่าแต่ก็มีชีวิตชีวามากกว่าช่วงเวลาอื่นๆ

เทศกาลตรุษจีนไม่ได้เริ่มต้นในเช้าวันแรกของปีใหม่ตามปฏิทินจันทรคติ แต่เริ่มต้นในบ่ายวันหนึ่งของเดือนธันวาคม เมื่อลมเปลี่ยนทิศทาง ความหนาวเย็นไม่กัดกร่อนอีกต่อไป เพียงพอที่จะสัมผัสผิวอย่างอ่อนโยน และแสงแดดบางเบาเหมือนผ้าไหม เตือนใจเราว่าฤดูใบไม้ผลิอยู่ใกล้แค่เอื้อม เทศกาลตรุษจีนมาถึงเมื่อผู้คนเริ่มนับเวลาด้วยความโหยหาอดีต เทศกาลตรุษจีนยืดเยื้อออกไป แทรกซึมลึกเข้าไปในวันสุดท้ายของปีเก่า – ช่วงเวลาที่สวรรค์และโลก รวมถึงหัวใจของผู้คน ต่างโน้มเอียงไปสู่การรวมตัวกันอีกครั้ง

บนท้องถนน ผู้คนต่างรีบกลับบ้านเพื่อฉลองตรุษจีน ทุกคนต่างมีรายการสิ่งที่ต้องทำมากมายก่อนปีเก่าจะสิ้นสุดลง ไม่ว่าจะเป็นการทำความสะอาดบ้าน สรุปงาน ซื้อของใช้ในครอบครัว… ร้านค้าต่าง ๆ ยังคงสว่างไสวจนดึกดื่น ประดับประดาด้วยสีแดงของคำอวยพร สีเหลืองของดอกแอปริคอต และสีชมพูของดอกพีช ตลาดนัดปลายปีคึกคัก เสียงดัง แต่กลับอบอุ่นอย่างน่าประหลาดใจ ท่ามกลางการต่อรองราคาและเสียงหัวเราะ ยังมีความตื่นเต้นในใจที่รอคอยวันที่จะได้กลับบ้านอีกด้วย

รถโดยสารเริ่มแน่นขนัด สถานีรถไฟและสถานีรถโดยสารเต็มไปด้วยความโหยหาที่ยากจะบรรยาย กระเป๋าเดินทางไม่ได้มีเพียงของขวัญ เสื้อผ้า และของว่าง แต่ยังรวมถึงความปรารถนาเรียบง่าย: มื้ออาหารกับครอบครัว เสียงเรียก "ลูกกลับบ้านแล้ว" การจับมือจากพ่อแม่ที่รอคอยมาตลอดทุกฤดูกาล

แค่นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ฤดูใบไม้ผลิทั้งหมดอบอุ่นขึ้นแล้ว

ตรุษจีน ช่วงเวลาแห่งการรวมญาติ ภาพประกอบ: ผู้ร่วมให้ข้อมูล

ทั่วทั้งประเทศ บ้านเรือนเริ่มได้รับการทาสีใหม่ ไม้กวาดปัดฝุ่นเก่าออกไป ผ้าเช็ดทำความสะอาดร่องรอยแห่งกาลเวลาบนกรอบหน้าต่าง ผู้ใหญ่ต่างยุ่งวุ่นวาย เด็กๆ ต่างตื่นเต้น ครอบครัวทั้งหมดมารวมตัวกันเพื่อห่อขนมเค้ก ข้าวเหนียว ถั่วเขียว และหมูติดมัน วางลงบนใบตองสดสีเขียว ซึ่งไม่เพียงแต่เก็บรักษารสชาติของเทศกาลตรุษจีนเท่านั้น แต่ยังเป็นการสืบทอดมรดกจากรุ่นสู่รุ่นอย่างเงียบๆ มือที่เงอะงะของเด็กๆ นั่งอยู่เคียงข้างมือที่เหี่ยวย่นของยายๆ เป็นการสืบทอดที่ไม่ต้องใช้คำพูดใดๆ

ตามเส้นทางที่คดเคี้ยวยาวไกลเหล่านั้น ผู้คนเดินไปโดยที่หัวใจยังคงคิดถึงบ้านเกิด ที่ซึ่งอาหารอุ่นๆ รอพวกเขาอยู่ และเสียงหัวเราะที่คุ้นเคยดังก้องอยู่ในครัวเล็กๆ

ในวันสุดท้ายของปี หัวใจจะอ่อนโยนลง ความโกรธแค้นจะปล่อยวางได้ง่ายขึ้น และความเหนื่อยล้าจะบรรเทาลง – “ก็มันเป็นวันตรุษจีนนี่นา” ผู้คนต่างปล่อยให้ตัวเองมีความหวัง เชื่อว่าปีใหม่จะสดใสและเติมเต็มกว่าเดิม ด้วยความคาดหวังนั้น ทุกเช้าเมื่อตื่นนอนจึงรู้สึกเหมือนได้เปิดประตูบานเล็กๆ อีกบานหนึ่งที่นำไปสู่แสงสว่าง

ในคืนส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ขณะที่ปีเก่าสิ้นสุดลงด้วยพลุไฟที่สว่างไสวบนท้องฟ้า ผู้คนก็ตระหนักขึ้นมาทันทีว่า สิ่งที่มีค่าที่สุดไม่ใช่ช่วงเวลาที่นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนเพื่อต้อนรับปีใหม่ แต่เป็นเส้นทางทั้งหมดที่พาพวกเขามาถึงช่วงเวลานั้น

ท้ายที่สุดแล้ว ตรุษจีนคือช่วงเวลาแห่งการรอคอย รอคอยที่จะได้รับความรักมากขึ้น รอคอยที่จะได้กลับบ้านอย่างแท้จริง รอคอยที่จะได้ค้นพบว่าตนเองยังมีที่พึ่งพิงในโลกอันกว้างใหญ่นี้ หากเป็นไปได้ โปรดชะลอฝีเท้าลงในช่วงวันสุดท้ายของปี ฟังเสียงธรรมชาติ และชื่นชมความสุขเล็กๆ น้อยๆ ที่เบ่งบานในหัวใจของคุณ

เพราะตอนนี้เป็นช่วงเวลาแห่งการรวมญาติของครอบครัวแล้ว

คิม ไอ

ที่มา: https://baodaklak.vn/van-hoa-xa-hoi/202602/nghieng-minh-ve-phia-doan-vien-51c302f/