ครูที่นั่งรถเข็น

ในภูมิประเทศภูเขาที่ห่างไกลและมีลมพัดแรง มีห้องเรียนแห่งหนึ่งที่ไม่เพียงแต่สอนการอ่านออกเขียนได้ แต่ยังสอนเรื่องคุณธรรมด้วย และครูที่นั่งอยู่บนรถเข็นคือเครื่องพิสูจน์ว่าความเห็นอกเห็นใจสามารถเอาชนะอุปสรรคทุกอย่างได้ จุดประกายความหวังและเปลี่ยนแปลงพื้นที่ชนบททั้งพื้นที่ไปอย่างสิ้นเชิง

ในชนบทที่ยากจนของอำเภอภูเขาบาถวก จังหวัด แทงฮวา มีครูที่น่าทึ่งคนหนึ่งอาศัยอยู่ นั่นคือ นายเจิ่น วัน ฮวา วัย 43 ปี แม้จะขาไม่แข็งแรง ไม่มีกระดานดำหรือแท่นบรรยายที่เหมาะสม แต่เป็นเวลากว่า 10 ปีแล้วที่เขาอุทิศตนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยในการถ่ายทอดความรู้ให้กับนักเรียนที่ด้อยโอกาสหลายร้อยคน โดยใช้เพียงรถเข็นเก่าๆ และหัวใจที่เปี่ยมล้นด้วยความรัก

ในปี 2552 ขณะที่ทำงานเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ในโรงเรียนประถมแห่งหนึ่งในตำบลไอเถือง อุบัติเหตุทางจราจรที่ร้ายแรงได้พรากชีวิตนายฮัวไป จากชายผู้แข็งแรงที่รักในอาชีพและมีความมุ่งมั่นในการสอน เขากลายเป็นคนพิการและต้องใช้รถเข็นไปตลอดชีวิต

“ในตอนนั้น ผมรู้สึกเหมือนชีวิตผมจบสิ้นแล้ว ผมจะไม่สามารถยืนอยู่หน้าชั้นเรียนได้อีกต่อไป ผมจะไม่สามารถเห็นแววตาที่กระตือรือร้นของนักเรียนในแต่ละคาบเรียนได้อีก... ผมแทบจะหมดหวังแล้ว” นายฮัวเล่าด้วยแววตาที่ครุ่นคิด

แต่แล้วท่ามกลางช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดในชีวิตของเขา ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้นจากเด็กคนหนึ่ง

บ่ายวันหนึ่ง เด็กหญิงอายุประมาณเก้าขวบ ลูกของเพื่อนบ้าน เดินเข้ามาหาครูอย่างเขินอายและถามว่า "คุณครูคะ คุณครูช่วยสอนคณิตศาสตร์ให้หนูหน่อยได้ไหมคะ หนูใกล้สอบกลางภาคแล้ว...แม่หนูอ่านไม่ออกค่ะ" คำถามที่ดูเหมือนเรียบง่ายนั้น เปรียบเสมือนแสงเทียนดวงเล็กๆ ที่ริบหรี่ในความมืดมิด จุดประกายความหวังให้กับคุณครูฮัวอีกครั้ง

ครูฮัวกับนักเรียน - ภาพ: ผู้เขียนเป็นผู้จัดหาให้

ห้องเรียนพิเศษที่อยู่ใต้ชายคาบ้าน

นับจากวันนั้นเป็นต้นมา ทุกบ่ายใต้กันสาดเล็กๆ หน้าบ้าน คุณฮัวเริ่มจัดชั้นเรียนการกุศลฟรีสำหรับเด็กยากจน เด็กกำพร้า หรือเด็กด้อยโอกาส เนื่องจากไม่มีโต๊ะและเก้าอี้ที่เหมาะสม นักเรียนจึงนั่งบนเสื่อ ใช้สมุดเป็นหมอนรองเขียน คุณฮัวซึ่งนั่งอยู่บนรถเข็น เตรียมแผนการสอนและสอนด้วยใจจริง

ตอนแรกมีนักเรียนเพียง 3-4 คน แต่ข่าวแพร่กระจายไปทั่วละแวกบ้าน และจำนวนนักเรียนก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้น บางวันห้องเรียนก็เต็มไปด้วยนักเรียนกว่า 20 คน นักเรียนบางคนเดินเท้าเป็นระยะทาง 5-6 กิโลเมตร เพียงเพื่อมาเรียนกับครูเพียงครั้งเดียว

สิ่งที่พิเศษเกี่ยวกับคุณครูฮัวคือ เขาไม่เพียงสอนการอ่านออกเขียนได้เท่านั้น แต่ยังสอนนักเรียนเกี่ยวกับวิธีการเป็นคนดี ความกตัญญู และความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ เขาเล่าเรื่องราวของตัวเองให้นักเรียนฟังอยู่บ่อยๆ ไม่ใช่เพื่อบ่นเกี่ยวกับชะตาชีวิตของตน แต่เพื่อช่วยให้นักเรียนเข้าใจว่า "ไม่ว่าชีวิตจะยากลำบากเพียงใด หากเรายังมีจิตใจที่ดีและศรัทธา เราก็ยังสามารถให้และมีความสุขได้"

การเดินทางเพื่อเผยแพร่ความรู้ผ่านความเมตตา

นักเรียนหลายคนที่เคยเรียนกับอาจารย์ฮัว ปัจจุบันเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย วิศวกร และครูในอนาคต บางคนกลับมาช่วยสอนในช่วงที่มีนักเรียนเยอะ เหงียน วัน ตู นักศึกษาปีสอง มหาวิทยาลัย ครุศาสตร์ เว้ กล่าวว่า "ถ้าไม่ใช่เพราะชั้นเรียนของอาจารย์ฮัว ฉันคงลาออกจากโรงเรียนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 แล้ว อาจารย์ให้ความเชื่อมั่นและสร้างแรงบันดาลใจให้ฉัน ฉันอยากเป็นครู เพื่อสานต่องานของอาจารย์ในการเผยแพร่ความรู้ในบ้านเกิดของฉัน"

ทุกเดือน แม้จะไม่มีรายได้ที่แน่นอน คุณฮัวก็ยังคงกันเงินส่วนหนึ่งจากเงินช่วยเหลือคนพิการไว้ซื้อสมุด ปากกา และไม้บรรทัดให้กับนักเรียนของเขา ปีหนึ่ง เมื่อเกิดน้ำท่วมและบ้านเรือนหลายหลังพังทลาย ทำให้เด็กนักเรียนไม่มีหนังสือเรียน เขาจึงตระเวนขอหนังสือมือสองจากองค์กรการกุศลต่างๆ เพื่อให้การเรียนการสอนดำเนินต่อไปได้

คุณเหงียน ถิ ฮวา ผู้ปกครองที่มีลูกสองคนอยู่ในชั้นเรียนของคุณครู กล่าวด้วยความรู้สึกสะเทือนใจว่า "ถ้าไม่มีคุณครู เด็กๆ ที่นี่คงอ่านหนังสือไม่ออก คุณครูยังให้ขนม ขนมขบเคี้ยว และเสื้อผ้าใช้แล้วแก่เด็กๆ ด้วย คุณครูเองก็ยากจนมาก แต่ทุกคนในละแวกนี้รักและเคารพคุณครูเหมือนคนในครอบครัว"

เรื่องราวของครูฮัวกลายเป็นไวรัลในโซเชียลมีเดีย ดึงดูดผู้คนให้แชร์นับหมื่นครั้ง องค์กรการกุศลมากมายเข้ามาสนับสนุนห้องเรียนเล็กๆ แห่งนี้ด้วยหนังสือ กระดานดำ และที่กำบังฝนและแดด แต่เขายังคงถ่อมตัวอยู่เสมอว่า "ผมแค่ทำสิ่งธรรมดาๆ อย่างหนึ่ง สิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขที่สุดคือการได้เห็นรอยยิ้มของเด็กๆ และรู้ว่าผมยังมีประโยชน์อยู่"

ในปี 2022 เขาได้รับเกียรติจากสหภาพเยาวชนจังหวัดแทงฮวาให้เป็น "แบบอย่างแห่งการใช้ชีวิต" และได้รับคำชมเชยจากประธานคณะกรรมการประชาชนจังหวัดสำหรับการมีส่วนร่วมต่อชุมชน แต่รางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับเขาคือ "ความรักจากลูกศิษย์และความไว้วางใจและความรักจากประชาชนในท้องถิ่น"

ที่มา: https://thanhnien.vn/nguoi-thay-tren-chiec-xe-lan-185250627141511521.htm