08:59, 22/10/2023
ฉัน กลับบ้านในวันที่ฝนตกปรอยๆ เช้าวันนั้น ขณะที่ยังคงนอนหลับอย่างสบาย ฉันก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยกลิ่นควัน แม้จะมองไม่เห็น แต่ฉันก็จินตนาการภาพควันลอยขึ้นมาจากห้องครัวเก่าๆ ที่แม่กำลังง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารเช้าสำหรับทุกคนในครอบครัว
ฉันก้าวออกไปที่ระเบียงหน้าบ้านหลังใหญ่และมองลงไปยังห้องครัวเก่า ซึ่งมีควันสีขาวลอยขึ้นมาท่ามกลางสายฝน ควันเหล่านั้นทำให้ฉันยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงสิ่งที่เคยพูดกับครอบครัวเมื่อตอนเป็นเด็ก
ข้างนอก ฝนยังคงตกปรอยๆ แต่ละหยดเบาบางราวกับละอองฝน บางทีนี่อาจเป็นฝนสุดท้ายของฤดูใบไม้ร่วง ฝนในฤดูใบไม้ร่วงมักทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างค่อยๆ จางหายไปในทุกขณะ ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนจะผสมผสานกันอย่างสงบและช้าๆ คงอยู่อย่างไม่เต็มใจ ฝนไม่ได้ตกหนักหรือเทอะทะ ทำให้ควันลอยขึ้นไปกับสายฝนได้ ฉันจำได้ว่าตอนที่ครัวของฉันมุงด้วยฟาง ฟางจะติดกันและเปียกโชก แม้ว่าพ่อของฉันจะปิดครัวอย่างแน่นหนาแล้ว แต่ควันก็ยังสามารถซึมผ่านฟางขึ้นไปได้ ต่อมาเมื่อครัวปูด้วยกระเบื้องอุตสาหกรรมสีอิฐแดง ควันก็ยังคงซึมผ่านช่องว่างอยู่ดี
ควันมีสีขาวขุ่น และจากระยะไกล มันดูเหมือนก้อนเมฆ ชนบททั้งหมดที่มองเห็นได้เพียงหลังคาบ้านกระเบื้องและต้นไม้เขียวชอุ่ม ดูเหมือนจะลอยล่องราวกับความฝัน ตอนที่ฉันยังเด็ก ฉันเคยถามแม่ว่าควันซึ่งถูกฝนพัดไปจะไปไหน แม่ลูบหัวฉันเบาๆ แล้วยิ้มพลางบอกว่ามันจะลอยไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเหนื่อย ในความคิดของเด็กอายุสิบขวบอย่างฉัน ควันเปรียบเสมือนสิ่งมีชีวิตที่สามารถมีความรัก ความโกรธ และแม้กระทั่ง...ขา อย่างที่แม่ฉันบอก ฉันรู้สึกว่าควันนั้นน่ารักอย่างเหลือเชื่อ
| ภาพประกอบ: ทรา มาย |
ควันจากฝนลอยขึ้นมาจากห้องครัว มันเป็นสถานที่ที่ความทรงจำในวัยเด็กของฉันยังคงอยู่ – บางครั้งฉันนั่งข้างๆ แม่ บางครั้งก็นั่งคนเดียว – ขณะที่ฉันหุงข้าว ทำซุป ต้มน้ำ หรือทำอาหารหมู ก่อนที่จะมีเตาแก๊สหรือเตาไฟฟ้า เตาฟืนเป็นแหล่งพลังงานหลัก ฟืนที่ใช้ก็อาจจะเป็นตอต้นฝรั่ง ต้นลำไย หรือต้นขนุนแห้ง หรืออาจจะเป็นลำต้นข้าวโพดและฟาง ข้างๆ เตาที่วางหม้อ พ่อของฉันสร้างช่องสี่เหลี่ยมแยกกันอย่างเป็นระเบียบด้วยอิฐ ช่องหนึ่งสำหรับใส่ฟืน อีกช่องสำหรับแกลบ ขึ้นอยู่กับว่าเรากำลังทำอะไร เราก็จะเติมฟืนหรือแกลบเพื่อให้ไฟลุกไหม้ เมื่อใดก็ตามที่ฉันทำอาหารหมู ฉันจะใส่ท่อนไม้ขนาดใหญ่ก่อน รอให้ไฟติด แล้วจึงกองแกลบไว้รอบๆ แกลบจะติดไฟเร็วมาก แต่ก็มีควันออกมาเยอะเช่นกัน
กลิ่นควันแกลบเป็นหนึ่งในกลิ่นมากมายที่ทำให้ฉันหลงใหลและครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง ในกลิ่นควันแกลบนั้น ฉันสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ ของข้าวที่เพิ่งสีใหม่ๆ มีกลิ่นไหม้จางๆ ของเมล็ดข้าวที่แตก และบางทีอาจจะมีกลิ่นเหงื่อและหยาดเหงื่อของพ่อแม่ฉันที่พิถีพิถันในการสีข้าวให้หอมเหนียวนุ่มนั้นด้วย
ฉันเติบโตมาท่ามกลางฤดูกาลนับไม่ถ้วนที่ควันปะปนกับสายฝน บางครั้งฉันก็ถามตัวเองว่า ควันเหล่านั้นปะปนกับสายฝนจริง ๆ หรือว่าฉันต่างหากที่ติดอยู่ในวังวนแห่งความโหยหา? เพราะบางครั้งฉันก็รู้สึกแปลก ๆ เมื่อกลับไปบ้านเกิดในช่วงฤดูฝนและได้เจอกับควัน ฉันก็เหม่อลอย จมอยู่กับความคิด ยืนอยู่คนเดียวเงียบ ๆ สูดดมกลิ่นควันในสายฝนเบา ๆ จนเต็มปอด ฉันโหยหา ปรารถนาอิสรภาพของควันไฟที่ลอยล่องไปบนท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ของบ้านเกิด...
ง็อก ลินห์
แหล่งที่มา






การแสดงความคิดเห็น (0)