กลิ่นหอมของป่าปลุกเร้าอารมณ์

อาหารจานนี้มีรสชาติของภูเขาและป่าไม้ ภาพ: ดิว ทอง

ฉันและเพื่อนร่วมงานอีกสองคนตัดสินใจเดินทางสวนทางกับกระแสเมืองเพื่อไปหาป่า เราเดินลุยเนินเขา ลำธาร และริมตลิ่งหินมากมายเพื่อเข้าไปลึกในป่าเขียวขจี

หลังจากเดินลุยป่ามาเกือบสองชั่วโมง ทุกคนก็เหงื่อท่วมตัว กลิ่นอับชื้นของใบไม้เน่าและมอสเริ่มอบอวลไปทั่ว แทนที่จะเป็นพุ่มไม้หนาทึบของพืชป่าที่เห็นอยู่เลยขอบป่าไป กลับปรากฏต้นไม้โบราณสูงตระหง่าน ลำต้นบิดเบี้ยวเป็นปุ่มปม และปกคลุมไปด้วยมอสและเถาวัลย์หนาแน่น

การเดินทางไปที่นั่นเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น อากาศยามเช้าหนาวเย็น ส่วนการเดินทางกลับนั้นมืดมัว เหนื่อยล้า และพร่ามัว และจุดหมายปลายทางสุดท้ายหลังจากเดินป่ามาทั้งวันก็คือบ้านยกพื้นของคู่สามีภรรยาชาวเวียดนามเชื้อสายกิงห์ ที่เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาเลือกที่จะออกจากเมืองไปอยู่ในป่า

น้ำตาคลอเบ้า เรามองไปยังอาหารที่จัดวางไว้ครบครัน ทั้งซุป ผัก และอาหารจานหลัก ด้วยความหิวโหย ทุกคนต่างรีบตักข้าวและอาหารใส่ชาม แต่ก็ยังคงมีความรู้สึกไวพอที่จะลิ้มรสชาติของป่าได้อย่างเต็มที่

ต่างจากใบมันเทศอวบอิ่มนุ่มนิ่มที่ปลูกด้วยสารเคมีและที่เพาะปลูกอย่างพิถีพิถันในที่ราบลุ่ม ใบอ่อนที่อยู่ตรงหน้าฉันนั้นบางและเรียว ใบแหลม เมื่อต้มแล้วจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวสดใสและมีรสชาติขมเล็กน้อย ซึ่งจะยิ่งเข้มข้นและอร่อยขึ้นเมื่อรับประทานคู่กับน้ำจิ้มปลาพริกกระเทียม

ด้วยความอยากอาหารของฉัน อาหารทุกจานดูน่ารับประทานไปหมด แต่จานที่สะดุดตาที่สุดคือจานปลาทอด เจ้าของร้านบอกว่าปลาชนิดนี้มีชื่อเรียกที่แปลกมาก คือ "กา มัต" (cá mát)

ปลาดุกอาศัยอยู่เฉพาะในน้ำใสสะอาดต้นน้ำ กินสาหร่าย พืชน้ำ และหอยทากขนาดเล็ก เนื้อแน่นและก้างอ่อนทำให้สามารถนำมาปรุงอาหารได้หลากหลาย เช่น ซุป สตูว์ ย่าง และตุ๋น สำหรับปลาดุกตุ๋น ก่อนนำไปหมัก พ่อครัวจะทำความสะอาดเครื่องในโดยคงเกล็ดไว้ จากนั้นเสียบปลาและย่างบนเตาถ่านเบาๆ เพื่อดึงกลิ่นหอมออกมา

ท่ามกลางความรกร้างว่างเปล่า ความมืดปกคลุมต้นไม้และใบไม้ภายนอกด้วยเฉดสีดำเข้ม แสงจากโคมไฟไม่กี่ดวงภายในบ้านส่องสว่างเจิดจ้า ดึงดูดฝูงแมลงที่กระพือปีกไม่หยุดราวกับกำลังร่วมงานเลี้ยงเต้นรำ

หลังจากรับประทานอาหารไปสักพัก ความหิวก็ค่อยๆ ลดลง การใช้ตะเกียบแต่ละครั้งก็ระมัดระวังมากขึ้น และทุกคนก็ยังคงลิ้มรสชาติอันเต็มเปี่ยมของภูเขาและป่าไม้ต่อไป ปลาเนื้อแน่นรสหวาน หน่อมันเทศรสหวานอมขมเล็กน้อย หน่อไม้กรุบกรอบ ทั้งหมดนี้รับประทานคู่กับข้าวสวยร้อนๆ ที่หุงจากเมล็ดข้าวบนที่สูงซึ่งแห้งและร่วน แต่เมื่อเคี้ยวอย่างละเอียดแล้วจะได้รสชาติที่เข้มข้น หอม และอร่อย

ท่ามกลางทิวทัศน์ภูเขาที่มืดมิดปกคลุมไปทั่ว เพื่อนร่วมเดินทางของฉันและฉันไม่แปลกใจเลยที่อาหารมื้อนั้น ซึ่งประกอบด้วยอาหารพื้นฐาน กลับสร้างรสชาติที่ตราตรึงและประทับใจมากกว่าอาหารมื้อใหญ่หรืออาหารรสเลิศแปลกใหม่ใดๆ ที่เราเคยลิ้มลองมา

ทุกรสชาติและความทรงจำของค่ำคืนอันสงบสุขนั้น แม้กระทั่งตอนนี้ ก็ยังคงทำให้ฉันประทับใจทุกครั้งที่นึกถึง ที่นั่น ที่ซึ่งอาหารมื้อเรียบง่ายในป่า ช่วยให้ผู้ที่หลงทางได้ฟื้นตัว ค่อยๆ ฟื้นคืนพละกำลัง

เมื่อสิ้นสุดการเดินทางที่เหน็ดเหนื่อย บางทีทุกคนก็ต้องการสิ่งสวยงามสักอย่างไว้ยึดเหนี่ยวเพื่อที่จะเดินทางต่อไป!

ที่มา: https://baoquangnam.vn/rung-rung-huong-rung-3145437.html