สีสันแห่งจิตวิญญาณที่เข้ากัน

(อุทิศแด่ศิลปิน ง็อก ไม)

บทกวีเหล่านั้นได้ฝังลึกอยู่ในความทรงจำของฉันแล้ว
เราจะลืมได้อย่างไร?
เหมือนเปลวไฟที่ซ่อนอยู่ในเถ้าถ่านแห่งความทรงจำ
เมื่อฤดูกาลเปลี่ยนไป เปลวไฟที่อบอุ่นจะช่วยจุดประกายการเจริญเติบโตของยีสต์

ฉันจำบทกวีที่เคยอ่านได้
เราได้สร้างความทรงจำร่วมกันมากมายในชีวิต
บทกวีจากนิทานเรื่องเกียวลอยล่องอย่างแผ่วเบาในความฝันของฉัน
ยังคงฮัมเพลงคลอไปกับเสียงแม่โยกเปลอยู่เลย

บทกวีของเกียวถูกถ่ายทอดผ่านสีสัน
เราจะวาดภาพให้เปี่ยมด้วยความรักได้อย่างไร?
บทเพลงไว้อาลัยสุดซึ้งอีกบทหนึ่งจาก "ชิงห์ ภู งาม" (บทเพลงไว้อาลัยภรรยาของนักรบ)
เราจะวาดภาพที่เปรียบเสมือนมิตรแท้ต่อหัวใจของเราได้อย่างไร?

และบทกวีก็ยังคงเรียกร้องต่อไป
การกลมกลืนไปกับสีสันนั้นช่างมหัศจรรย์อย่างแท้จริง
ผลงานชิ้นเอกนั้นล่องลอยไปพร้อมกับศิลปะแห่งการวาดภาพ
ถ้อยคำของคนโบราณถูกถ่ายทอดผ่านภาพวาดบนผ้าไหม

เรารับฟัง และความหลงใหลของเราเป็นแรงบันดาลใจให้เราวาดภาพ
"หมอกจางหายไปที่ทางเข้าซอย เมฆแยกตัวออกจากท้องฟ้า"
ฤดูใบไม้ผลิที่สดใสเป็นช่วงเวลาแห่งการพบปะสังสรรค์อย่างมีความสุข
แต่ละสีล้วนเปล่งประกายแห่งความสุข

เลอมินห์กว็อก

ที่มา: https://www.sggp.org.vn/sac-mau-tri-am-post838255.html