ฤดูร้อนเริ่มต้นอย่างอ่อนโยนด้วยแสงแดดที่สาดส่องลงบนหลังคาบ้าน พร้อมกับสายลมที่พัดพาเอาความหอมอ่อนๆ ของดอกไม้สีเหลืองอร่ามมาด้วย และในขณะนั้นเอง หัวใจของฉันก็เต็มไปด้วยความโหยหาวัยเด็กและความทรงจำอันงดงามที่ฉันได้แบ่งปันไว้ข้างต้นไม้สีเหลืองอร่ามเหล่านั้น
หน้าประตูโรงเรียนของฉัน ต้นเฟลมทีทรีมักจะยืนตระหง่านอยู่ราวกับเพื่อนผู้เงียบงัน คอยเป็นพยานรับรู้ความสุขและความเศร้าของนักเรียนนับรุ่นนับไม่ถ้วน เมื่อมองจากระยะไกล ดอกเฟลมทีทรีดูเหมือนริบบิ้นผ้าไหมสีแดงอ่อนนุ่มขนาดใหญ่ที่พลิ้วไหวเบาๆ ตามสายลม ฉันชอบความรู้สึกเบาและสงบเมื่อได้เดินเล่นกับเพื่อนๆ ในสนามโรงเรียนสีเขียวชอุ่ม บางครั้งกลีบดอกเฟลมทีทรีที่บอบบางก็ร่วงหล่นลงบนไหล่ของฉันอย่างไม่ตั้งใจ
ใต้ร่มเงาของต้นไม้ที่งดงาม เวลาราวกับจะหยุดนิ่ง ทุกช่วงเวลาล้วนมีค่า ฉันเก็บความทรงจำอันอบอุ่นไว้ในใจ ทั้งสายตาที่ส่งหากันระหว่างเพื่อนๆ เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยที่เลือนรางไป... สายลมแห่งฤดูร้อนทำให้ช่วงเวลาในโรงเรียนของฉันงดงามเป็นพิเศษ
กลีบดอกไม้ฟีนิกซ์แต่ละกลีบเปรียบเสมือนชิ้นส่วนของช่วงเวลาอันแสนหวานที่เต็มไปด้วยความฝันและความหวังสำหรับอนาคตที่สดใส สีแดงของดอกไม้ฟีนิกซ์บอกเล่าเรื่องราวในวันเรียนของฉัน ที่นี่ – ใต้ร่มเงาของต้นฟีนิกซ์ – ได้มีการสนทนามากมาย การสารภาพรักจากใจจริงมากมาย และคำสัญญาแรกๆ มากมายเกิดขึ้น
ฉันจำช่วงบ่ายฤดูร้อนอันแสนสงบเหล่านั้นได้ดี ฉันมักจะนั่งเงียบๆ ใต้ร่มเงาของต้นเฟลมทรี ปล่อยให้กลีบดอกสีแดงสดใสปลิวไสวไปตามสายลม สายตาของฉันจดจ่ออยู่กับตัวหนังสือในหนังสือเล่มใหม่ที่ยืมมาจากห้องสมุด ทันใดนั้น กลีบดอกไม้ก็ร่วงหล่นลงมา ลื่นไถลไปบนหน้ากระดาษก่อนจะตกลงในฝ่ามือของฉันอย่างแม่นยำ
เมื่อเงยหน้าขึ้น ฉันรู้สึกทึ่งที่เห็นร่มเงาของต้นเปลวไฟแผ่กว้างออกไปราวกับร่มขนาดใหญ่สีเขียวชอุ่ม ช่วยปลอบประโลมจิตใจฉันได้อย่างเป็นธรรมชาติ ฉันได้ยินเสียงขลุ่ยอันไพเราะดังแว่วมาจากทางเดินโรงเรียนที่อยู่ไกลออกไป และรู้สึกถึงกลีบดอกเปลวไฟที่ร่วงหล่นลงมาเบาๆ ตามสายลม ฉันถือกลีบดอกเปลวไฟไว้ในมือ หัวใจของฉันเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข
อีกครั้งหนึ่ง ในช่วงบ่ายแก่ๆ ของวันสุดท้ายของการเรียนมัธยมปลาย ใต้ร่มเงาของต้นเฟลมโบยันต์ แสงแดดอ่อนๆ และอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกเฟลมโบยันต์ที่เพิ่งบานสะพรั่ง กลุ่มของฉันและฉันต่างตื่นเต้น หัวเราะ และแบ่งปันเรื่องราวความสุขและความเศร้าจากปีการศึกษาที่ผ่านมา
ทันใดนั้น เด็กชายซุกซนจากห้องเรียนข้างๆ ก็แอบนำกลีบดอกไม้สีสันสดใสมาจัดเรียงเป็นรูปหัวใจบนสมุดของฉัน ตอนนั้นไม่มีใครพูดอะไร พวกเขามองหน้ากันและยิ้ม ฉันรีบพับสมุดเพื่อหลีกเลี่ยงสายตาจ้องมองของเพื่อนสนิท โดยไม่รู้เลยว่ากลีบดอกไม้เหล่านั้นคือข้อความจากวันเวลาในโรงเรียนที่ทำให้หัวใจฉันเต้นแรง
ขณะที่ถือสมุดบันทึกในมือ ฉันก็พลันตระหนักว่าฤดูร้อนมาถึงแล้ว และวันเวลาที่ใช้ร่วมกับเพื่อนๆ จะไม่คงอยู่ตลอดไป ฉันค่อยๆ เด็ดกลีบดอกไม้นั้นลงในสมุดบันทึกของฉัน ทำให้มันกลายเป็นของที่ระลึกเล็กๆ แต่ล้ำค่า
ความวุ่นวายของชีวิตอาจทำให้เราห่างเหินกันไป แต่ความเป็นเพื่อนของเราใต้ร่มเงาของต้นไม้ใบสวยนั้นจะยังคงเป็นความทรงจำอันแสนหวานในวัยเยาว์ของเราตลอดไป ความทรงจำเหล่านั้นใต้ต้นไม้ใบสวยเป็นสมบัติล้ำค่าที่กาลเวลาไม่อาจลบเลือนได้ แม้ว่าวัยเยาว์ของเราจะจางหายไปตามกาลเวลาก็ตาม
ทุกครั้งที่ฉันเห็นช่อดอกเฟลมบอยแอนท์สีแดงสดใส ฉันมักนึกถึงช่วงเวลาอันแสนมีค่าที่เกิดจากสิ่งเรียบง่ายต่างๆ เช่น บ่ายวันฤดูร้อนที่แสงแดดส่องประกาย เสียงหัวเราะของเพื่อนๆ ใต้ร่มเงาของต้นเฟลมบอยแอนท์ ความรู้สึกแอบชอบในวัยรุ่น หรือช่วงเวลาที่แสนเศร้าของการเตรียมตัวบอกลาชีวิตในโรงเรียน
บางทีฉันอาจจะไม่มีวันได้พบกับความรู้สึกแห่งความสุขเรียบง่ายแบบนั้นอีกเลยตลอดชีวิต แต่ประสบการณ์ครั้งนั้นสอนให้ฉันเห็นคุณค่าของทุกช่วงเวลา รู้จักรัก และใช้ชีวิตอย่างเต็มที่กับสิ่งที่มีอยู่
ตอนนี้ฉันโตเป็นผู้ใหญ่และกลับมาทำงานในโรงเรียนอีกครั้ง ฉันจึงสามารถชื่นชมความงามของต้นไม้ที่กำลังออกดอกบานสะพรั่งได้อีกครั้ง ทุกเช้า ขณะเดินผ่านสนามโรงเรียนที่อาบแสงแดด ฟังเสียงพูดคุยอย่างร่าเริงของนักเรียนใต้ดอกไม้สีแดงสดใส หัวใจของฉันก็เต็มไปด้วยความรู้สึกคุ้นเคยที่ยากจะบรรยาย
ฉันยืนนิ่งมองดูเด็กสาวในชุดเดรสสีขาวเล่นกันอย่างสนุกสนานในสนามโรงเรียนที่ลมพัดเย็นสบาย ราวกับว่าฉันได้เห็นภาพสะท้อนของตัวเองเมื่อหลายปีก่อน เสียงหัวเราะดังลั่นในทางเดินโรงเรียน การส่งสมุดลายเซ็น และสายตาลังเลของวัยรุ่นยังคงอยู่เหมือนเดิม ราวกับว่ากาลเวลาไม่เคยปกคลุมพวกมันด้วยฝุ่นเลย
ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ ตอนนั้นฉันเป็นเพียงเด็กนักเรียนหญิงตัวน้อยที่นั่งอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ที่งดงามตระการตา ฝันถึงอนาคต ในขณะที่วันนี้ฉันเฝ้ามองและชื่นชมช่วงเวลาที่สวยงามที่สุดของนักเรียนรุ่นต่อๆ มาอย่างเงียบๆ
ในแต่ละฤดูกาลที่ดอกไม้บานสะพรั่ง ฉันก็เต็มไปด้วยความโหยหาวัยเยาว์ ความรักอันลึกซึ้งที่มีต่อโรงเรียน สถานที่ที่เก็บความทรงจำในวัยรุ่นของฉัน และยังคงเขียนเรื่องราววัยเยาว์อันแสนฝันของฉันต่อไป
ดอกไม้สีสันสดใสของต้นไม้เป็นสัญลักษณ์ของฤดูร้อน วันเวลาในโรงเรียน เครื่องเตือนใจถึงช่วงเวลาที่สวยงามในอดีต ถึงวัยเยาว์ที่ไม่อาจหวนกลับคืนมาได้ และไม่ว่าชีวิตจะพาฉันไปที่ไหน ดอกไม้สีสันสดใสเหล่านี้จะยังคงอยู่ในความทรงจำของฉันตลอดไป ในฐานะของขวัญทางจิตวิญญาณอันล้ำค่าที่ฉันจะพกติดตัวไปตลอดชีวิต
ที่มา: https://giaoducthoidai.vn/tan-man-mua-phuong-vi-da-xa-post781439.html






