กวี ตรัน ตรี ทอง เกิดในปี 1956 ที่เมือง ไฮฟอง แต่ปัจจุบันอาศัยและเขียนหนังสืออยู่ที่นครโฮจิมินห์ เขาเป็นสมาชิกของสมาคมนักเขียนนครโฮจิมินห์และสมาคมนักเขียนเวียดนาม เขาได้ตีพิมพ์ผลงานกวีนิพนธ์ 8 เล่ม และได้รับรางวัลทางวรรณกรรมหลายรางวัล รวมถึงรางวัลกวีนิพนธ์ "บทกวีหกแปดบท" ซึ่งสร้างความประทับใจอย่างมากแก่เพื่อนและผู้อ่านของเขา
กวี ตรัน ตรี ทอง
ภาพ: หอจดหมายเหตุ ฟุง ฮิเออ
ในระหว่างที่ยังมีชีวิตอยู่ กวี ตรัน ตรี ทอง ได้กล่าวไว้ว่า "บทกวีคือเสียงอันสูงส่งของจิตวิญญาณที่แสดงออกผ่านการใช้ภาษาอย่างสร้างสรรค์ ถ่ายทอดผ่านงานเขียนไปยังผู้อ่าน บทกวีสะท้อนถึงจิตวิญญาณ ความตระหนักรู้ และสติปัญญาของชาวเวียดนาม เชื่อมโยงกับความรักในชีวิต การทำงาน และการสร้างชาติ"
ฉันจำได้ว่าเมื่อสิบปีก่อน ขณะที่กำลังดื่มสังสรรค์กันในงานวรรณกรรมที่ย่านโกวับเดิม กวี ตรัน ตรี ทอง กล่าวว่า “ฝุ่งเหียว ในงานเขียนของคุณ คุณเห็นไหมว่าบทกวีรู้แต่เพียงการรับโดยไม่เคยเรียกร้องอะไรตอบแทน คุณตระหนักไหมว่ากวีนั้นให้ทุกสิ่งทุกอย่าง?” ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกเข้าใจ แต่ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับคำถามของเขา...
เมื่อได้ทราบข่าวการจากไปของกวี ตรัน ตรี ทอง เพื่อนร่วมงานหลายคนต่างแสดงความเสียใจ กวี ตรัน ไม ฮวง กล่าวว่า "ผมเสียใจกับการสูญเสียกวีผู้มีบทกวีไพเราะงดงามในรูปแบบฉันทลักษณ์ 6:68 ขอให้ดวงวิญญาณของท่านไปสู่สุคติในภพภูมิอันไกลโพ้น ขอให้ท่านไปสู่สุคติ" กวี เหงียน ฮุง กล่าวว่า "ผมต้องบอกว่าผมเสียใจอย่างแท้จริงที่ตรัน ตรี ทอง จากไปอย่างกะทันหันเช่นนี้ ผมรู้สึกเสียใจกับการจากไปของกวีผู้มีบทกวีเรียบง่าย อ่อนโยน และไพเราะงดงามในรูปแบบฉันทลักษณ์ 6:68 ซึ่งเป็นที่รักของผู้อ่านมากมาย"
มหากาพย์บทกวี "แนวหน้าใกล้แนวรบ" - ผลงานชิ้นเอกของกวี ตรัน ตรี ทอง
ภาพ: หอจดหมายเหตุ ฟุง ฮิเออ
สำหรับกวีหญิง นัท กวินห์ ภายในเวลาเพียง 30 นาทีหลังจากได้ยินข่าวร้าย เธอได้แต่งบทกวีที่เปี่ยมด้วยอารมณ์ความรู้สึกอย่างลึกซึ้งจำนวนหกแปดพยางค์ว่า "...คืนนี้ดวงจันทร์เสี้ยวข้างแรม/เท้าของฉันร่ำไห้ เท้าของฉันเต็มไปด้วยความเศร้า/นี่คือฝนหรือน้ำตาจากท้องฟ้า?/จากนี้ไป บทกวีหกพยางค์จะจบลง ถ้อยคำสั่นไหว/หัวใจของฉันเจ็บปวดด้วยเส้นด้ายนับพันที่พันกัน/ผู้จากไปปิดฉาก 'บทคร่ำครวญใหม่'/ผู้จากไปปิดฉากภาพลักษณ์ของเขา/ฉันยังคงได้ยินบทกวีแปดพยางค์บิดเบี้ยวและหมุนวนด้วยความเจ็บปวด/ชีวิตเปรียบเสมือนนิทานไร้สี/บทกวีเปรียบเสมือนต้นกกสุดท้ายของฤดูกาล/ความเศร้าโศกนี้ส่งมาถึงฉันโดยสมบูรณ์/บุคคลนั้นกลายเป็นเมฆสีขาวลอยผ่านขอบฟ้า..."
บทกวีอันแสนเศร้าของกวีญัต กวินห์ เปรียบเสมือนคำไว้อาลัยร่วมกันของเพื่อนร่วมงานและมิตรสหายทั้งหลาย ที่กล่าวอำลากวีผู้มีฝีมือ ขณะจากไปสู่ดินแดนอันห่างไกล...
จากข้อมูลที่ได้รับจากครอบครัว ร่างของกวี ตรัน ตรี ทอง ถูกเก็บรักษาไว้ที่ 180/1A3 ดืองกวางหาม หมู่บ้าน KP22 ตำบลอันญอน นครโฮจิมินห์ (เดิมคือ 364/40 ดืองกวางหาม) และจะนำไปฝังที่สุสานตำรวจนครโฮจิมินห์ในเขตคูจีในภายหลัง
ที่มา: https://thanhnien.vn/vinh-biet-nha-tho-tran-tri-thong-185251030070624623.htm
การแสดงความคิดเห็น (0)