(NLĐO) - Galangal ile pişirilmiş sazan balığını ilk kez on yıldan fazla bir süre önce, o zamanki erkek arkadaşımla (şimdiki eşim) Tet (Ay Yeni Yılı) için memleketine gidip ailesiyle tanıştığımda yemiştim.
Kayınvalidem erken yaşta vefat etti. Ailede sadece iki kız kardeş var. Görümcemin kendi ailesi var ve kayınvalidemin geride bıraktığı evin yakınında yaşıyor. Bir ay önce, küçük erkek kardeşinin kız arkadaşını aileyle tanıştırmak için eve getireceğini duyunca, kayınvalidemin evini temizlemek için birkaç gün harcadı. Battaniyeleri ve yatakları değiştirdi. Kuzeydeki soğuğa alışkın olmayacağımdan endişelendiği için kalın, çok katmanlı yorganlar seçti. Birçok şey hazırladı ama mutfağı hazırlamadı. "İçeri gel ve ye, yemek pişirmene gerek yok" dedi.
Ay takvimine göre yeni yılın ilk gününün akşamıydı, hatırlıyorum. Eşimle birlikte akrabalarımızı ziyarete gitmiştik ve eve vardığımızda hava çoktan kararmıştı. Soğuktu. Kapıyı itip açar açmaz masanın üzerinde örtülü bir sepet vardı. İçinde galangal ile pişirilmiş sazan, acı biber ve balık soslu turşu hardal yaprakları, balık çorbası ve sıcak beyaz pirinç vardı.
Galangal ile pişirilmiş sazan, ailemizin yemeklerinin vazgeçilmez bir parçasıdır.
Sepetin kapağını yeni açmıştım ki, kız kardeşimin sesi kapının dışından geldi: "Sıcakken ye. Neden bu kadar yürüyorsun? Üşümüyor musun yoksa aç değil misin?" Bunun üzerine bisikletine atladı ve hızla uzaklaştı, sesi yankılanarak geri döndü: "Eve gidip mandaları besleyeceğim, yoksa ahırı yıkacaklar."
Galangalın balık yemeğinde kullanıldığını ilk kez öğreniyordum, bu yüzden kokusu bana yabancıydı. İlk birkaç lokmada sadece balık sosuna batırılmış turşulanmış hardal yapraklarını yedim. Eşim beni cesaretlendirdi: "Biraz dene, sonra yavaş yavaş, bir dahaki sefere lezzetli bulacaksın." Aslında, bir sonraki öğüne kadar beklememe gerek kalmadı; üçüncü lokmadan itibaren balığın zengin, kremamsı tadını ve sert dokusunu hissedebiliyordum. Uzun süre pişirildiği için balık kılçıkları yumuşamış ve eriyip gitmişti.
Kocam burada insanların Tet (Ay Yeni Yılı) için genellikle sazan balığını haşladığını söyledi. Varlıklı aileler 5-6 kiloluk büyük balıklar alırlarmış. Haşlanmış balık domuz göbeğiyle servis edilirmiş. Yüksek ateşte defalarca haşlanırmış. Balık lezzetleri iyi emer, eti sert, kılçıkları ise yumuşak olurmuş. Haşlanmış balığı daha da lezzetli hale getirmek için bazı insanlar her iki tarafını da hafifçe kızartır veya kömürde hafifçe kömürleşene kadar ızgara yaparlarmış. O yıl, baldızımın ailesi de çok varlıklı değildi ama Tet'in ilk gününde getirdiği balık, omurgasından karın derisine kadar neredeyse bir karış uzunluğundaydı.
Yemek biter bitmez, görümcem kapıda durup, "Bulaşıkları orada bırakın, eve götürüp yıkayacağım" dedi. Görümcem balığın lezzetli olup olmadığını sordu. Ben balığı çok överken, eşim biraz fazla tatlı olduğunu söyledi. Görümcem, ben ayrılmadan önce Güney'e gitmiş birkaç kişiye sorduğunu ve çoğunun oradaki her şeyin tatlı olduğunu söylediğini açıkladı. Oradaki insanlar soğuğa dayanamıyor. Hatta bazıları gelinlerinin ısınması için kömür sobası bile hazırlamak zorunda kalıyor... Görümcem, müstakbel görümcesinin kırsal kesimdeki hava koşullarına ve yeme alışkanlıklarına alışkın olmayacağından endişelenmişti, bu yüzden sazanı haşlarken daha fazla şeker ekledi; bunu daha önce hiç yapmamıştı.
O yıl, Spratly Adaları'na neredeyse bir ay süren bir iş seyahatinden yeni dönmüştüm. Cildim güneş yanığı olmuş, yüzüm bronzlaşmıştı, kocam ise "köyün en yakışıklı adamı" olarak biliniyordu. Birbirine hiç benzemeyen bir çift gibiydik. Görümcem karşılaştığı herkese, "Denizden ve adalardan yeni döndü," diyerek, "Bu çirkinlik geçici; normalde oldukça yakışıklıdır," diye ima ediyordu.
Müstakbel eşimin memleketinde bir haftadan fazla bir süre Tet (Ay Yeni Yılı) kutlaması yaptım, ancak ilk kez denediğim yemekler, ilk kez tanıştığım insanlar ve anlamak için birkaç kez sormak zorunda kaldığım lehçeler olmasına rağmen kendimi hiç yabancı hissetmedim… bunların hepsi kız kardeşim sayesindeydi.
Köyden hiç ayrılmamış, yıl boyunca tarlalarda çalışmaya alışmış bir köylü kadını olan baldızım, benim için daha kolay yenebilmesi için haşlanmış balığıma fazladan şeker eklemek gibi küçük ayrıntılara titizlikle dikkat ederek, hayatım boyunca seveceğim doğru insanları seçtiğime inanmama yardımcı oldu.
[reklam_2]
Kaynak
Yorum (0)