Ho Guom Gölü'ne hayran kalan bir Amerikalının hikayesi.

Nguyen Viet Chien, "Ho Guom Gölü'nün Büyüsü" adlı şiir koleksiyonunun yazarın Hanoi'ye duyduğu derin sevgiyi ifade ettiğini ve savaş sonrası yaraların iyileşme yolculuğuyla ilgili daha geniş bir temayı ortaya koyduğunu belirtti.

Profesör, Bilim Doktoru, şair ve eski Amerikan askeri Bruce Weigl, "Ho Guom Gölü'nün Büyüsü" adlı şiir koleksiyonunu tanıttı. Fotoğraf: Thuy Hanh.

Şair Nguyen Viet Chien, Profesör, Doktor, şair ve eski Amerikan askeri Bruce Weigl'in Tran Le Khanh tarafından çevrilen ve 2 Haziran sabahı Hanoi'de tanıtılan " Ho Guom Gölü'nün Büyüsü " adlı şiir koleksiyonu hakkında şunları söyledi: "Ho Guom Gölü'nün Büyüsü , Hanoi'nin bir kaydı, bir gazinin manevi günlüğü, savaş sonrası bir yansıma ve bir barış duasıdır."

Eski bir Amerikalı askerin Vietnamlı ruhu

Bruce Weigl'in Vietnam'la tuhaf bir bağlantısı var. Altmış yıl önce, 18 yaşında bir asker olarak, sadece silah ve mühimmatla donanmış halde savaşmak için Vietnam'a geldi. Altmış yıl sonra, Hanoi hakkında tutkulu şiirlerden oluşan bir koleksiyonla Vietnam'a geri dönüyor.

Bruce Weigl'in Vietnam'a olan sevgisi karmaşık. Bu sevginin biraz takıntılı olduğunu söylemek abartı olmaz. Sık sık, en az iki yılda bir Vietnam'a gidip geliyor. Basına sık sık Vietnam'ın doğal güzelliklerini, yemeklerini ve insanlarını sevdiğini söylüyor. Bir keresinde belki de önceki hayatında Vietnamlı olduğunu söylemişti.

Ancak onun Vietnam'la, özellikle de Hanoi'yle olan bağı, belki de kendisinin söylediğinden daha derindir. Bu, manevi, sezgisel bir bağdır. Bu, şiir koleksiyonunun girişinde açıkça görülmektedir.

"Ho Guom Gölü'nün Büyüsü" adlı şiir kitabı. Fotoğraf: Vietnam Yazarlar Birliği Yayınevi.

Şöyle yazdı: "Sanırım her zaman ruhlar tarafından rahatsız ediliyorum [...] Sebepleri tam olarak belli olmasa da, muhtemelen savaş ve oradaki deneyimlerimle ilgili olarak, Vietnam'a her döndüğümde bu ruhlar beni takip ediyor ve farklı bir dil konuşan diğer ruhlarla karışıyor."

Yazar, Hanoi'de sekiz hafta geçirdi ve "şiirsel bir coşku" yaşadı. Bin yıllık şehirde dolaşırken kendini "görünmez güçlerin" rehberliğine bıraktığını itiraf etti. Şiirler onu buldu ve şiirini "bir rüyada olduğu gibi topluca ortaya çıkan birçok sesin işbirliği" olarak tanımladı.

"Hanoi'de kendimi aşan bir şeyin içine dalmıştım," diye yazmıştı. Hanoi'nin isimlendirilemeyen o yönüne dalmış, duygularının neredeyse onu alt edecek noktaya kadar yükselmesine izin vermiş, sonra da bu duygu fırtınasıyla dürüst olmuş, onun içinden geçip kağıda dökülmesine izin vermişti.

Acı, aşk, tarih ve affetme üzerine şiirlerden oluşan bir derleme.

Şair Nguyen Viet Chien, Bruce Weigl'in şiir koleksiyonu hakkında birçok değerlendirmede bulundu. Şair Nguyen Viet Chien, "O sadece Amerikan bakış açısıyla savaş hakkında yazan bir şair değil, aynı zamanda hayatı boyunca tarihin hayaletleriyle boğuşan bir adam. Vietnam'a diyalog, tövbe, yeniden doğuş ve yeniden sevmeyi öğrenme yeri olarak geldi. Savaş hakkında yazılan birçok eser genellikle travma, suçluluk ve kriz duygularında durur, ancak bu koleksiyonda daha da ileri gidiyor," yorumunu yaptı.

Şair Nguyen Viet Chien, kitap lansmanında. Fotoğraf: Thuy Hanh.

Bruce Weigl, savaşı sadece hatırlamakla kalmıyor, aynı zamanda onu aşarak Vietnamlıları bugünkü yaşamlarında görüyor. Sadece geçmişle yüzleşmekle kalmıyor, aynı zamanda iyileşme arayışında; sadece kişisel acı hakkında yazmakla kalmıyor, aynı zamanda bu acıyı sevgi, şefkat, tarihsel hafıza ve bağışlamanın bir arada bulunduğu bir alana yerleştiriyor.

Şiirlerinde Hanoi, gerçek haliyle tasvir edilir. Ancak Hanoi'nin huzurlu manzarası arasında bazen "geçmişin hayaletleri" -savaş meydanının anıları- beklenmedik bir şekilde yeniden ortaya çıkar. Barış zamanında kayıpları hatırlar. Savaş anıları her zaman beklenmedik bir şekilde bugüne girer ve onu temelden sarsar.

Ancak Bruce Weigl nihayetinde iyileşmeyi, uzlaşmayı ve yeniden doğuşu seçti. Bu seçim , "Hoan Kiem Gölü'nün Büyüsü" adlı şiirinin son dizelerinde kısmen yansıtılmıştır. Şöyle yazmıştı: "Bazen kayba karşı hiçbir panzehir yoktur / bir ruhun yeniden doğuşu dışında / birinin senin içinde bulduğu."

Yazar, kitap tanıtımında şiirlerini okuyor. Fotoğraf: Thuy Hanh.

Şiir derlemesi, aynı zamanda derlemeyi Vietnam diline çeviren şair Tran Le Khanh'ın da önemli izini taşımaktadır. Amerikalı şairin Vietnam'a duyduğu sevgiden etkilenen Tran Le Khanh, benzer bir ifade biçimi bulmaya çalışarak, Vietnamlıların anlayabileceği sade bir şekilde, orijinal eserin anlamını da aktaracak şekilde çevirmeyi hedeflemiştir.

Sayın Tran Le Khanh'a göre, şiir çevirisinde en zor şey, Vietnamlı okuyucuların yazarın duygularını ve şiirdeki sahnenin duygularını hissetmelerini sağlamaktır. Her dilin duyguları uyandırma biçimi farklıdır ve çevirmen hem yazarın duygularıyla empati kurmalı hem de okuyucunun duygularını anlamalıdır.

Vietnam Yazarlar Birliği Başkanı Nguyen Quang Thieu, şair Bruce Weigl ile birçok anısını paylaştı. Şöyle anlattı: "Bruce'un en büyük hayallerinden biri, sonsuza dek bu Vietnam topraklarında defnedilmekti. Bence bu çok güzel bir hayaldi."

Kaynak: https://znews.vn/chuyen-mot-nguoi-my-me-dam-ho-guom-post1656357.html