Uzak rüyalarda eve dönmek

Modern hayatın koşuşturmacası ve şehrin bitmek bilmeyen telaşı arasında, eski evime benzeyen bir fotoğrafı şöyle bir görmek bile kalbimi çocukluğumdaki Tet bayramlarına geri götürmeye yetiyor.

Çiçeklerin canlı kırmızı rengini görmek, Tet'in (Vietnam Yeni Yılı) gelişini müjdeliyor - İllüstrasyon fotoğrafı: HOAI PHUONG

Yılın sonlarına doğru, bir yerlerden soğuk bir rüzgar eserken, toprağın nemli kokusu ve mutfak dumanının nadide kokusuyla birlikte gelen o geç öğleden sonralarda, içimde bir hüzün hissediyorum.

Eski evime benzeyen bir fotoğrafı şöyle bir görmek bile kalbimi çocukluğumdaki Tet bayramlarına, neşenin daha basit olduğu günlere, büyükannem ve büyükbabamın eski evindeki Tet bayramlarının şimdi yaşadığım her şeyden daha sıcak ve daha doyurucu olduğu günlere götürüyor.

Ev, eski tuğlalardan yapılmış bir avlunun ortasında yer alıyordu. Beyaz badanalı duvarları eskiydi, tabanı kalın bir yosun tabakasıyla kaplıydı, ancak her Tet (Ay Yeni Yılı) geldiğinde, bir yıllık sessizliğin ardından yeniden canlanıyor gibiydi.

Sobayı yakar yakmaz beyaz duman yükseldi, kiremitli çatıdan sızdı ve kış sonunun yumuşak gri gökyüzüne karıştı; bu, baharın kapıyı çaldığının bir işaretiydi.

O kokuyu çok net hatırlıyorum, memleketimdeki mutfak dumanının kokusuydu; uçucu yağlar veya tütsü gibi hoş kokulu değildi, ama garip bir şekilde anıları canlandırma konusunda çok güçlü bir yeteneği vardı.

Bu bana o soğuk sabahları, battaniyelere sarılıp kuru odunların çıtırtısını dinlediğim, büyükannem ve büyükbabamın çiğle kaplı fayans zeminde attıkları yumuşak adımları hatırlatıyor.

Eski zamanlarda, Tet (Vietnam Yeni Yılı) o iki yaşlı insanın hazırlıklarıyla özdeşleşirdi. Yavaş yaşar, her şeyi özenle yaparlardı, ama her işleri sevgiyle doldururlardı. Yaşlılık lekeleriyle dolu ince, sıska ellerini hatırlıyorum, ama her muz yaprağını eline aldığında hareketleri garip bir şekilde zarifleşirdi.

Yaprakları büyük bir sepete yaydı, her bir damarı sanki kırılgan bir şeyi yatıştırıyormuş gibi düzeltti. Sık sık yanına oturup hareketlerini izlerdim ve garip bir huzur duygusu hissederdim. Suyla ıslanmış yemyeşil yapraklar, soluk güneş ışığında parlak bir şekilde parlayarak, kırmızımsı kahverengi tuğla avluya karşı canlı bir renk cümbüşü oluşturuyordu.

Tet (Vietnam Yeni Yılı) kutlamalarında mutlaka banh chung (geleneksel pirinç keki) olması gerektiğini, çünkü banh chung ile evin gerçekten Tet havasını hissettiğini söylemişti. Sadece bu tek cümle ve bunca yıldır, pazarda muz yapraklarının aceleyle satıldığını her gördüğümde, rüzgarda bir yerlerde onun nazik sesini hâlâ duyuyorum.

Ona gelince, saçları buz gibi beyaz, gözleri donuktu, yine de ateşi kendisi yakmayı tercih etti. Evin köşesinden odun topladı, özenle istifledi, her bir parçayı Tet ruhunu uyandırmak için kutsal bir ritüelmiş gibi düzenledi. Duman yavaşça yükseldi, sis kadar ağır ama yeryüzünün ve gökyüzünün nefesi kadar hafifti.

Eski hikâyeleri mırıldanırken kendini yelpazeyle serinletiyordu; defalarca anlattığı şeylerdi bunlar, ama ben asla bıkmadım. Belki de her hikâyesinde anıların, gençliğinin, bu evde geçen tüm Tet bayramlarının sesini duyuyordum.

Yapışkan pirinç kekleri (Bánh chưng) Tet (Ay Yeni Yılı) sırasında popülerdir - İllüstrasyon: THANH HIỆP

Küçük evimiz, lüks olmasa da, artık bulamadığım sayısız anıyı barındırıyordu. Büyükannemin bıçağıyla bambuyu yararken çıkardığı sesten, büyükbabamın tencere kapağının tıkırtısına, kapıların eski çatlaklarından esen rüzgarın hışırtısına kadar her şey bir araya gelerek "eski evin bahar melodisi" adını verdiğim bir ezgi oluşturuyordu.

O zamanlar çocuktum ve yetişkinlerin çektiği zorlukları tam olarak anlamıyordum. Sadece Tet'in (Ay Yeni Yılı) neşeli ve heyecan verici olduğunu biliyordum. Bahçede koşuşturmak, oynarken ellerimi ıslatmak ve sonra ısınmak için büyükannemin kollarına sokulmak demekti. Geceleyin yapışkan pirinç keklerinin kaynamasını izlemek, dumanın yükselip büyükbabamın saçlarının etrafında dönmesini, parlak kırmızı ateş ışığında parlamasını izlemekti. Büyükbabamın her zaman eski bisikletiyle pazardan eve getirdiği küçük şeftali çiçeği dalıydı.

Şehirde sergilenen şeftali çiçekleri kadar güzel, büyük veya canlı değillerdi belki ama avlunun köşesinde birkaç narin pembe şeftali çiçeği nazikçe açmış, tüm evi aydınlatıyordu. Büyükannem ve büyükbabamın Tet bayramına hazırlanırken birbirleriyle sohbet ettikleri anları hâlâ hatırlıyorum; konuşmaları o kadar sıradan ama o kadar sıcaktı ki, onları sonsuza dek saklamak istiyorum.

Ona çok fazla ısı kullanmaması gerektiğini, yoksa keklerin yanacağını hatırlattı. Sanki kaç yıldır fırıncılık yaptığını bilmiyormuş gibi homurdandı. Kadın gülerek, "Öyle diyorum ama dikkatli olmazsan uyuyakalırsın," dedi. O kahkaha sesleri, hatırlatmalar ve şakacı atışmalar... Şimdi geriye dönüp baktığımda, hepsi mutluluk sesleriydi. Çalkantılı gençlik yıllarımda hep geri dönmeyi ve tekrar duymayı özlediğim basit bir mutluluk.

O ev, sadece yağmurdan ve güneşten korunaklı bir yer olmaktan çok daha fazlasıydı. Sayısız Tet bayramının beşiğiydi, çocukluğumun geçtiği yerdi; akıllı telefonlardan, renkli hediye paketlerinden veya hareketli sokaklardan habersiz, Tet'i sadece en basit şeylerle dört gözle beklemeyi bilen bir çocuğun çocukluğunun geçtiği yerdi.

Eski duvarlar, eski kiremitli çatılar, eski mobilyalar… ama bunların hepsi şu an sahip olduğum her şeyden daha derin bir anlam taşıyor. İnsanlar yaşlandıkça Tet Bayramı'nın anlamının azaldığını söyler. Ama bence Tet Bayramı anlamı azalmadı; sadece o evden ayrıldığımda, Tet Bayramı'nın tadının bir kısmı da kayboluyor.

Sonra o vefat etti. O da yaşlandıkça zayıfladı. Ev sessizliğe büründü; yanan odunların sesi, muz yapraklarının hışırtısı ve saçak altındaki hafif kahkahalar kayboldu. Sonraki Tet bayramlarında, ne kadar güzel şeftali çiçekleri almaya çalışsam veya sunağı ne kadar titizlikle düzenlesem de, aynı duyguyu bir daha yaşayamadım.

Büyükbabamın yaktığı ateş kadar sıcak bir ateş yok. Muz yapraklarını düzenlerken büyükannemin elleri kadar titiz eller yok. Bahçenin, dışarı adım attığım anda çocukluğumun beni beklediğini hissettiğim bir köşesi yok. O eski bahçe köşesini andıran bir görüntü gördüğümde, örneğin sobanın yanındaki iki yaşlı figür, yıpranmış tuğla zemine serilmiş yeşil muz yaprakları gibi, kalbim adlandırması zor bir duyguyla acıyor. Sıcaklık, acı, minnet ve pişmanlığın bir karışımı.

Meğer Tet (Vietnam Yeni Yılı) gerçekten de insanlarla, evle, duman kokusuyla, büyüdükçe nereye gidersek gidelim bir daha asla bulamayacağımız o tanıdık seslerle ilgiliymiş. Ve en derinden hatırladığım şeyin şölen, şiirler, havai fişekler değil... eski evimdeki huzurlu hayat olduğu ortaya çıkıyor. Artık sadece anılarımda var olan o huzurlu zamanın Tet'i bu.

Keşke mümkün olsa, yılın sonuna doğru, mutfak bacalarından duman yükselirken ve büyükannemle büyükbabam hâlâ orada oturup Tet (Ay Yeni Yılı) için hazırlık yaparken, o eve bir kez daha dönebilsem. Yanlarında oturup her anı dikkatle izler, tek bir ayrıntıyı bile kaçırmadan her şeyi hatırlamaya çalışırdım.

Ama zaman kimseyi beklemez. Geriye kalan tek şey, her hatırladığımızda kalplerimizi yumuşatan ve gözlerimizi yaşartan anılar. Ve bu yeterli. Çünkü belki de, Tet Bayramı sırasında evimizin görüntüsüne tutunduğumuz sürece, sadece anılar aracılığıyla bile olsa, geri dönebileceğimiz bir yerimiz hala var.

Okurlarımızı yazı yarışmasına katılmaya davet ediyoruz.

Ilık bir bahar günü

Ay takvimine göre Yeni Yıl döneminde manevi beslenmenin bir kaynağı olarak gazeteler Gençlik İş ortağımız INSEE Çimento Şirketi ile birlikte, okurlarımızı yazı yarışmamıza katılmaya davet etmeye devam ediyoruz. Ilık bir bahar günü Evinizi, sığınağınızı, özelliklerini ve asla unutamayacağınız anılarınızı paylaşmak için bir giriş yazısı.

Büyükanne ve büyükbabanızın, anne ve babanızın ve sizin doğup büyüdüğünüz ev; kendi ellerinizle inşa ettiğiniz ev; küçük ailenizle ilk Tet'inizi (Ay Yeni Yılı) kutladığınız ev... bunların hepsi, ülke çapındaki okuyuculara tanıtılmak üzere yarışmaya gönderilebilir.

Madde Ilık bir bahar günü Katılım metinleri daha önce herhangi bir yazı yarışmasına katılmamış veya herhangi bir medya veya sosyal ağda yayınlanmamış olmalıdır. Telif hakkı yazara aittir ve organizatörler, yayınlanacak metinleri düzenleme ve seçme hakkına sahiptir. Gençlik Telif hakkı alacaklar.

Yarışma 1 Aralık 2025 ile 15 Ocak 2026 tarihleri ​​arasında gerçekleşecek ve yaş veya meslek ayrımı gözetmeksizin tüm Vietnamlılar katılmaya davetlidir.

Madde Ilık bir bahar günü Katılım metinleri Vietnamca olmalı ve en fazla 1000 kelime içermelidir. Fotoğraf ve video eklenmesi teşvik edilmektedir (telif hakkı olmayan sosyal medyadan alınan fotoğraf ve videolar kabul edilmeyecektir). Katılım metinleri yalnızca e-posta yoluyla kabul edilecektir; kayıp riskini önlemek amacıyla posta yoluyla gönderilen metinler kabul edilmeyecektir.

Katılım başvuruları maiamngayxuan@tuoitre.com.vn adresine gönderilmelidir.

Yazarların, organizatörlerin kendileriyle iletişime geçebilmesi ve telif ücretlerini veya ödülleri gönderebilmesi için adreslerini, telefon numaralarını, e-posta adreslerini, banka hesap numaralarını ve vatandaşlık kimlik numaralarını vermeleri gerekmektedir.

Gazete çalışanları Gençlik Aile üyeleri de yazı yarışmasına katılabilirler. "Bahar İçin Sıcak Bir Yuva" projesi ödüle aday gösterilmedi. Düzenleme komitesinin kararı kesindir.

Ödül Töreni Ilık bir bahar günü ve özel sürümü piyasaya sür Gençlik Baharı

Jüri üyeleri arasında tanınmış gazeteciler, kültür figürleri ve basın temsilcileri yer aldı. Gençlik Jüri, ön eleme turunu geçen başvuruları inceleyerek kazananları seçecektir.

Ödül töreni ve dergi lansmanı Gençlik Baharı Etkinliğin, Ocak 2026 sonunda Ho Chi Minh Şehri, Nguyen Van Binh Kitap Caddesi'nde düzenlenmesi planlanıyor.

Ödül:

1. ödül: 10 milyon VND + sertifika, gazete Gençlik Baharı ;

1. ödül: 7 milyon VND + hediye çeki, gazete Gençlik Baharı ;

1. Üçüncülük ödülü: 5 milyon VND + hediye çeki, gazete Gençlik Baharı ;

5 teselli ödülü: Her biri 2 milyon VND + sertifika ve gazete. Gençlik Baharı .

10 Okuyucu Seçimi Ödülü: Her biri 1 milyon VND + sertifika ve gazete. Gençlik Baharı .

Oylama puanları, gönderiyle etkileşime göre hesaplanır; 1 yıldız = 15 puan, 1 kalp = 3 puan ve 1 beğeni = 2 puandır.

Konuya geri dön

DI KHA

Kaynak: https://tuoitre.vn/ve-nha-trong-nhung-giac-mo-xa-20260101075902368.htm