Η ιστορία ενός Αμερικανού που γοητεύτηκε από τη λίμνη Χο Γκουόμ.

Η Nguyen Viet Chien σχολίασε ότι η ποιητική συλλογή «Η μαγεία της λίμνης Ho Guom» εκφράζει τη βαθιά αγάπη του συγγραφέα για το Ανόι, ανοίγοντας ένα ευρύτερο θέμα για το ταξίδι της επούλωσης των μεταπολεμικών τραυμάτων.

Ο καθηγητής, διδάκτορας Επιστημών, ποιητής και πρώην Αμερικανός στρατιώτης Bruce Weigl εγκαινιάζει την ποιητική του συλλογή "Η Μαγεία της Λίμνης Ho Guom". Φωτογραφία: Thuy Hanh.

«Το Μαγεία της Λίμνης Χο Γκουόμ είναι ένα αρχείο του Ανόι , ταυτόχρονα ένα πνευματικό ημερολόγιο ενός βετεράνου, ένας μεταπολεμικός στοχασμός και μια προσευχή για ειρήνη», σχολίασε η ποιήτρια Νγκουγιέν Βιετ Τσιέν για την ποιητική συλλογή « Το Μαγεία της Λίμνης Χο Γκουόμ» του Καθηγητή, Δόκτορα, ποιητή και πρώην Αμερικανού στρατιώτη Μπρους Βάιγκλ, σε μετάφραση του Τραν Λε Καν, η οποία παρουσιάστηκε στο Ανόι το πρωί της 2ας Ιουνίου.

Η βιετναμέζικη ψυχή ενός πρώην Αμερικανού στρατιώτη

Ο Μπρους Βάιγκλ έχει μια ιδιαίτερη σχέση με το Βιετνάμ. Πριν από εξήντα χρόνια, ως 18χρονος στρατιώτης, ήρθε στο Βιετνάμ για να πολεμήσει, οπλισμένος μόνο με όπλα και πυρομαχικά. Εξήντα χρόνια αργότερα, επιστρέφει στο Βιετνάμ, φέρνοντας μαζί του μια συλλογή από παθιασμένα ποιήματα για το Ανόι.

Η αγάπη του Bruce Weigl για το Βιετνάμ είναι περίπλοκη. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η αγάπη του είναι κάπως εμμονική. Ταξιδεύει συχνά στο Βιετνάμ, τουλάχιστον μία φορά κάθε δύο χρόνια. Συχνά λέει στον Τύπο ότι αγαπά το φυσικό τοπίο, το φαγητό και τους ανθρώπους του Βιετνάμ. Κάποτε είπε ότι ίσως ήταν Βιετναμέζος σε μια προηγούμενη ζωή.

Αλλά η σύνδεσή του με το Βιετνάμ, ειδικά με το Ανόι, είναι ίσως βαθύτερη από ό,τι λέει ο ίδιος. Είναι μια πνευματική, διαισθητική σύνδεση. Αυτό είναι εμφανές ήδη από την εισαγωγή της ποιητικής συλλογής.

Η ποιητική συλλογή «Η μαγεία της λίμνης Χο Γκουόμ». Φωτογραφία: Εκδοτικός Οίκος της Ένωσης Συγγραφέων του Βιετνάμ.

Έγραψε: «Πιστεύω ότι πάντα με στοιχειώνουν πνεύματα [...] Για λόγους που δεν είναι απολύτως σαφείς, πιθανώς σχετίζονται με τον πόλεμο και τις εμπειρίες μου εκεί, κάθε φορά που επιστρέφω στο Βιετνάμ, αυτά τα πνεύματα με ακολουθούν, αναμειγνύονται με άλλα πνεύματα που μιλούν διαφορετική γλώσσα».

Ο συγγραφέας πέρασε οκτώ εβδομάδες στο Ανόι, βιώνοντας μια «ποιητική έκρηξη». Ομολόγησε ότι παραδόθηκε στην καθοδήγηση «αόρατων δυνάμεων» καθώς περιπλανιόταν στην χιλιόχρονη πόλη. Τα ποιήματα τον βρήκαν και περιέγραψε την ποίησή του ως «μια συνεργασία με πολλές φωνές, που εμφανίζονται συλλογικά σαν σε όνειρο».

«Στο Ανόι, ήμουν βυθισμένος σε κάτι που ξεπερνούσε τον εαυτό μου», έγραψε. Ήταν βυθισμένος σε αυτή την ακατονόμαστη πτυχή του Ανόι, αφήνοντας τα συναισθήματά του να φουντώνουν σε σημείο που σχεδόν τον κατακλύζουν, και στη συνέχεια όντας ειλικρινής με αυτή την καταιγίδα συναισθημάτων, αφήνοντάς την να περάσει μέσα από αυτόν, στο χαρτί.

Μια συλλογή ποιημάτων για τον πόνο, την αγάπη, την ιστορία και τη συγχώρεση.

Ο ποιητής Nguyen Viet Chien έχει προσφέρει πολλές σκέψεις σχετικά με την ποιητική συλλογή του Bruce Weigl. «Δεν είναι μόνο ένας ποιητής που γράφει για τον πόλεμο από μια αμερικανική οπτική γωνία, αλλά και ένας άνθρωπος που στοιχειώνεται από την ιστορία σε όλη του τη ζωή. Ήρθε στο Βιετνάμ ως τόπος διαλόγου, μετάνοιας, αναγέννησης και εκμάθησης της αγάπης ξανά. Πολλά έργα για τον πόλεμο συχνά σταματούν σε συναισθήματα τραύματος, ενοχής και κρίσης, αλλά σε αυτή τη συλλογή, πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα», σχολίασε ο ποιητής Nguyen Viet Chien.

Η ποιήτρια Nguyen Viet Chien στην παρουσίαση του βιβλίου. Φωτογραφία: Thuy Hanh.

Ο Μπρους Βάιγκλ όχι μόνο ανακαλεί τον πόλεμο, αλλά και τον υπερβαίνει, για να δει τον Βιετναμέζικο λαό στη ζωή του σήμερα. Δεν αντιμετωπίζει μόνο το παρελθόν, αλλά αναζητά και θεραπεία. Δεν γράφει μόνο για τον προσωπικό πόνο, αλλά τοποθετεί αυτόν τον πόνο σε έναν χώρο όπου συνυπάρχουν η αγάπη, η συμπόνια, η ιστορική μνήμη και η συγχώρεση.

Το Ανόι στην ποίησή του εμφανίζεται όπως πραγματικά είναι. Αλλά, μέσα στο γαλήνιο τοπίο του Ανόι, μερικές φορές τα «φαντάσματα του παρελθόντος» - αναμνήσεις του πεδίου της μάχης - επανεμφανίζονται απροσδόκητα. Σε καιρό ειρήνης, θυμάται την απώλεια. Οι αναμνήσεις πολέμου εισβάλλουν πάντα απροσδόκητα στο παρόν, συγκλονίζοντάς το εις βάθος.

Αλλά τελικά, ο Μπρους Βάιγκλ επέλεξε την θεραπεία, τη συμφιλίωση και την ανάσταση. Αυτή η επιλογή αντικατοπτρίζεται εν μέρει στους τελευταίους στίχους του ποιήματός του, «Η μαγεία της λίμνης Χόαν Κιέμ». Έγραψε: «Μερικές φορές δεν υπάρχει αντίδοτο στην απώλεια / εκτός από την ανάσταση μιας ψυχής / που κάποιος βρίσκει μέσα σου».

Η συγγραφέας διαβάζει τα ποιήματά της στην παρουσίαση του βιβλίου. Φωτογραφία: Thuy Hanh.

Η ποιητική συλλογή φέρει επίσης το σημαντικό στίγμα του ποιητή Tran Le Khanh, ο οποίος μετέφρασε τη συλλογή στα βιετναμέζικα. Συγκινημένος από την αγάπη του Αμερικανού ποιητή για το Βιετνάμ, ο κ. Tran Le Khanh προσπάθησε να βρει έναν παρόμοιο τρόπο να την εκφράσει, μεταφράζοντάς την με απλό τρόπο, με τρόπο που να μπορούν να κατανοήσουν οι Βιετναμέζοι, μεταφέροντας παράλληλα το νόημα του πρωτότυπου έργου.

Σύμφωνα με τον κ. Tran Le Khanh, το πιο δύσκολο πράγμα κατά τη μετάφραση ποίησης είναι το πώς να κάνεις τους Βιετναμέζους αναγνώστες να νιώσουν τα συναισθήματα του συγγραφέα και τα συναισθήματα της σκηνής στο ποίημα. Κάθε γλώσσα έχει διαφορετικούς τρόπους να προκαλεί συναισθήματα και ο μεταφραστής πρέπει τόσο να συμπάσχει με τα συναισθήματα του συγγραφέα όσο και να κατανοεί τα συναισθήματα του αναγνώστη.

Ο πρόεδρος της Ένωσης Συγγραφέων του Βιετνάμ, Νγκουγιέν Κουάνγκ Θιέου, μοιράστηκε πολλές αναμνήσεις με τον ποιητή Μπρους Βάιγκλ. Διηγήθηκε: «Ένα από τα μεγαλύτερα όνειρα του Μπρους ήταν να ταφεί για πάντα σε αυτό το βιετναμέζικο έδαφος. Νομίζω ότι ήταν ένα πολύ όμορφο όνειρο».

Πηγή: https://znews.vn/chuyen-mot-nguoi-my-me-dam-ho-guom-post1656357.html