ماده ۳: «روابط عمومی مؤثر» در حرفه اجرای احکام مدنی

(Chinhphu.vn) - بسیاری از مأموران اجرای قانون، فراتر از اجرای قانون، باید ماهرانه از روش‌های «مردم‌محور» استفاده کنند، حتی از زبان‌های قومی خود برای ترغیب و متقاعد کردن طرفین درگیر استفاده کنند. از پرونده‌هایی که دهه‌ها طول کشیده‌اند تا اختلافات در جوامع خمر، پشتکار، درک و رویکردی انعطاف‌پذیر به اجرای بسیاری از احکام بدون اجبار کمک کرده و به حل اختلافات و حفظ اجماع در جامعه کمک کرده است.

آقای نگوین هوانگ دانه، معاون رئیس اداره اجرای احکام مدنی استان وین لونگ ، پرونده‌ای از اجرای احکام را که ۱۴ سال به طول انجامید، روایت می‌کند. عکس: VGP/Dieu Anh

«هفتمین مأمور اجرا» و پرونده‌ای که ۱۴ سال طول کشید.

یک پرونده اجرای احکام مدنی در استان وین لونگ، که از سال ۲۰۱۱ تاکنون ادامه داشته و شش مأمور اجرای احکام مختلف را درگیر کرده، همچنان حل نشده باقی مانده است.

طبق سوابق، این پرونده بر اساس حکم شماره 01/2021/KDTM-ST مورخ 25 فوریه 2021 دادگاه خلق استان وین لونگ و درخواست اجرای حکم از بانک سرمایه‌گذاری و توسعه ویتنام - شعبه وین لونگ، اجرا شده است.

بر این اساس، اداره اجرای احکام مدنی استان وین لونگ حکم اجرایی صادر کرد که بیان می‌دارد بدهکار، شرکت تو جیانگ، با مسئولیت محدود، به نمایندگی خانم LTH به عنوان نماینده قانونی خود، موظف است مبلغ اصلی بدهی به مبلغ بیش از ۴۸۳ میلیون دانگ ویتنامی را به بانک پرداخت کند، سود محاسبه شده تا ۲۴ فوریه ۲۰۱۱، بیش از ۱ میلیارد دانگ ویتنامی است و طبق قرارداد اعتباری، همچنان سود را پرداخت کند.

از زمان صدور حکم اجرایی در اکتبر ۲۰۱۸ تا اجرای کامل حکم در آوریل ۲۰۲۵، پرونده از طریق شش مأمور اجرا منتقل شده است، اما به دلیل ماهیت نسبتاً دشوار و پیچیده پرونده، همچنان حل نشده باقی مانده است.

دلیل اصلی دشواری اجرای حکم این است که طرف موظف به رعایت آن، شرکت تو جیانگ، اولین شرکت تأسیس‌شده در استان وین لونگ است. برای خانم LTH، این شرکت هم علاقه‌ی او و هم میراث به‌جا مانده از والدینش است. بنابراین، موافقت با توقیف دارایی‌ها برای اجرای حکم بسیار دشوار است و منجر به واکنش‌های شدید خانم LTH و عدم همکاری با سازمان اجرای احکام در مدیریت دارایی‌ها شده است.

علاوه بر این، وثیقه متعلق به کسب و کار نبود، بلکه به نام خانم LTĐ (مادر خانم LTH، و خانم Đ فوت کرده است) ثبت شده بود.

ملک رهنی همچنین فاقد گواهی کاربری زمین است؛ اسناد رهنی فقط شامل خلاصه‌ای از نقشه‌برداری زمین از سال ۱۹۹۷ است. بخش دیگری از ملک رهنی، زمین قبرستان، به ویژه قطعه زمین دفن خانواده خانم LTH است؛ بخش دیگری در حال حاضر یک جاده است؛ و برخی از قطعات زمین که در سوابق موجود هستند، دیگر وجود ندارند.

علاوه بر این، از آنجا که صاحب ملک فوت کرده است، ورثه هنوز مراحل اعلام ارث را تکمیل نکرده‌اند و قطعات زمین رهن شده نزد بانک در واقع تغییر کرده‌اند... بنابراین، اداره اجرای احکام مدنی استان وین لانگ هنوز توقیف و پردازش دارایی‌های رهن شده را برای اجرای حکم به نفع بانک انجام نداده است.

اگر این رویکرد مستلزم توقیف دارایی‌ها باشد، مدیریت این دارایی‌ها دشوار و زمان‌بر خواهد بود. شرکت فعالیت خود را متوقف کرده و هیچ درآمدی برای انجام تعهدات پرداخت خود ندارد.

پیش از چنین حادثه‌ای، آقای نگوین هوانگ دانه، معاون رئیس اجرای احکام مدنی استان وین لونگ، هنگامی که در مارس ۲۰۲۴ به عنوان مأمور اجرای احکام مأمور دریافت پرونده شد، رویکردی سختگیرانه با اقدامات قهری را انتخاب نکرد. در عوض، او وقت خود را صرف تحقیق و بررسی کل پرونده، ملاقات با ورثه، گوش دادن به نگرانی‌های خانواده و به کارگیری ماهرانه روش‌های «مردم به مردم» برای حل هر مسئله کرد.

آقای دان ضمن ترغیب خانواده به دیدن این موضوع به عنوان فرصتی برای حل و فصل بدهی دیرینه و در عین حال حفظ دارایی‌های والدینشان، مقررات قانونی را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. او پیشنهاد کرد که اعضای خانواده، خانم ه. را تشویق کنند تا با سازمان اجرای احکام همکاری کند و برای مذاکره در مورد اجرای احکام با بانک تماس بگیرد. در عین حال، او از آنها خواست که بر اساس مقررات قانونی، به طور فعال با بانک همکاری کنند تا با توجه به شرایط پرونده، چشم‌پوشی یا کاهش مناسب بهره را در نظر بگیرند.

این فرآیند شامل گفتگوهای متعددی بود که گاهی اوقات به نظر می‌رسید به بن‌بست رسیده است، اما با پشتکار، مهارت‌های متقاعدسازی و تجزیه و تحلیل که استدلال‌های حقوقی را با درک مأمور اجرایی ترکیب می‌کرد، طرفین سرانجام بر سر یک طرح اجرایی به توافق رسیدند: شرکت تو گیانگ 2.7 میلیارد دانگ ویتنام به بانک پرداخت می‌کرد؛ بانک موافقت کرد که از بیش از 2.6 میلیارد دانگ ویتنام از سود صرف نظر کند یا آن را کاهش دهد و تمام دارایی‌ها را از وثیقه آزاد کند.

پرونده‌ای که ۱۴ سال طول کشید، بدون نیاز به اقدامات قهری حل و فصل شد. برای کسانی که در حوزه اجرای قانون مدنی کار می‌کنند، این نه تنها نتیجه اجرای قانون است، بلکه موفقیت پشتکار، تفاهم و هنر ماهرانه «دیپلماسی مردمی» برای کمک به طرفین برای یافتن داوطلبانه زمینه‌های مشترک نیز هست.

«مترجم حقوقی» در منطقه اقلیت قومی خمر.

اگر داستان آقای نگوین هوانگ دانه نشان‌دهنده انعطاف‌پذیری در کار «بسیج مردم» است، پس سفر بیش از ۱۷ ساله تاچ دا را، مأمور اجرای قانون، از اداره اجرای احکام مدنی منطقه ۱۳، استان وین لونگ، گواه تجربه بسیار ویژه او در اجرای احکام مدنی در مناطق اقلیت‌های قومی است: برای اینکه مردم قانون را درک کرده و از آن پیروی کنند، ابتدا باید زبان، آداب و رسوم و طرز تفکر آنها را درک کرد.

تاچ دا را، مأمور اجرای احکام، از اداره اجرای احکام مدنی منطقه ۱۳، استان وین لونگ، داستانی درباره اختلاف بر سر زمین در منطقه اقلیت قومی خمر به اشتراک گذاشت. عکس: VGP/Dieu Anh

آقای دا را، به عنوان یک اقلیت قومی خمر، سال‌ها در مناطقی با جمعیت زیاد خمر در استان سابق ترا وین، که اکنون بخشی از استان وین لانگ است، کار کرده است. در عمل، برای پرونده‌های مربوط به اقلیت‌های قومی، سازمان‌های اجرایی اغلب اولویت را به مأموران اجرایی می‌دهند که از همان گروه قومی هستند یا زبان و آداب و رسوم محلی را می‌فهمند تا مستقیماً به رسیدگی و ترغیب طرفین درگیر بپردازند. دلیل این امر این است که در بسیاری از موارد، بزرگترین مانع نه در مقررات قانونی، بلکه در شکاف زبانی و روانی نهفته است.

به گفته آقای دا را، در جامعه خمر، صرفاً خواندن دستور اجرا با استفاده از اصطلاحات خشک حقوقی می‌تواند به راحتی باعث شود مردم احساس فشار کنند و منجر به واکنش‌های منفی شود. آقای دا را گفت: «مردم اغلب مقررات قانونی را به طور کامل درک نمی‌کنند، اما اگر به زبان خودشان، با صداقت و احترام صحبت کنید، گوش می‌دهند.»

آقای دا را با شرح روند اجرای یک پرونده‌ی معمول اختلاف زمین، گفت: اختلاف بر سر بیش از ۴۰۰ متر مربع زمین بین خانم لو تی سانگ (طلبکار حکم) و خانم کیم تی سا دان (بدهکار حکم) مشکلات زیادی را برای اداره‌ی اجرای احکام ایجاد کرد. بدهکار حکم، زن مسنی از خمر بود که تمام عمرش به زمین وابسته بود و مطلقاً از بازگرداندن آن خودداری می‌کرد.

با توجه به اینکه این موضوع حساس نیازمند درک فرهنگ و روانشناسی اقلیت‌های قومی است، این آژانس آقای دا را را مأمور کرد تا مستقیماً در امر اقناع و مذاکره مشارکت کند.

او به جای توسل عجولانه به زور، از جشنواره‌های سنتی خمر، زمانی که اعضای خانواده دور هم جمع می‌شدند، استفاده کرد تا به خانه‌هایشان برود و به زبان خمر صحبت کند. او نه تنها مقررات قانونی را توضیح داد، بلکه با مقامات محلی و چهره‌های بانفوذ نیز هماهنگی کرد تا نگرانی‌های خانواده‌های درگیر را کاهش دهد.

آقای دارا متوجه شد که برای بسیاری از سالمندان خمر، زمین نه تنها یک دارایی است، بلکه مکانی است که تمام عمر خود را در آن گذرانده‌اند، منبعی از خاطرات خانوادگی و وسیله امرار معاش برای فرزندانشان. بنابراین، برای متقاعد کردن موفقیت‌آمیز آنها، ابتدا ایجاد اعتماد ضروری است.

پس از جلسات متعدد و تلاش‌های متقاعدکننده توسط مأمور اجرای احکام، دا را، خانم کیم تی سا دان داوطلبانه با تحویل زمین موافقت کرد. تحویل به شیوه‌ای منظم و بدون هیچ حادثه یا نیازی به تخلیه اجباری انجام شد.

چیزی که آقای دا را بیش از همه خوشحال می‌کند، اجرای کامل حکم نیست، بلکه دیدن این است که مردم قانون را درک می‌کنند و داوطلبانه از آن پیروی می‌کنند. او گفت: «وقتی مردم ببینند که من صادق هستم، به حرف من گوش می‌دهند و به تدریج قانون را درک می‌کنند.»

پس از شنیدن هر داستان در مورد حرفه اجرای احکام، مشخص می‌شود که پشت هر حکمی، یک خانواده، یک زندگی، ثروتی که طی سالیان متمادی انباشته شده و حتی اختلافات دیرینه‌ای که حل آنها غیرممکن به نظر می‌رسید، نهفته است. بنابراین، کسانی که در حوزه اجرای احکام مدنی کار می‌کنند، نه تنها به شایستگی حرفه‌ای، بلکه به صبر، روابط عمومی ماهرانه و دلسوزی نیز نیاز دارند.

دیو آن

منبع: https://baochinhphu.vn/bai-3-dan-van-kheo-trong-chuyen-nghe-thi-hanh-an-dan-su-102260525223236835.htm