[مجله]. داستان‌های زیادی درباره اژدها.

طبق افسانه‌های عامیانه، اژدها ابر و باران می‌آفریند و برای همه موجودات زنده سودمند است. در فرهنگ ویتنامی، اژدها نمادی محترم، باشکوه و فرخنده است. مردم ویتنام افسانه «فرزندان اژدها و جاودانه» را دارند که لاک لونگ کوان پدر و آو کو مادر آن است و داستان «صد تخم که به صد فرزند تبدیل می‌شوند»... اینها راه‌هایی برای توضیح ریشه‌های مقدس و غرورآفرین ملت هستند. در سال ۱۲۹۹، امپراتور تران نهان تونگ به فرزندان خود دستور داد تا ریشه‌ها و اجداد خود را از طریق رسم خالکوبی تصاویر اژدها روی ران‌هایشان به یاد آورند.

اژدها یکی از چهار حیوان مقدسی است که مردم تین کی (شهر کوانگ نگای ) در طول جشنواره مسابقات قایق‌رانی در آغاز سال نو، آن را حکاکی و روی قایق‌ها تزئین می‌کنند.

اژدها ترکیبی از حیوانات بسیاری است که به طور هماهنگ قدرت و لطافت، قدرت و مهربانی را در هم می‌آمیزد و در نهایت منجر به موجودیت نمادین اژدها، موجودی اسطوره‌ای مورد احترام در باورهای مذهبی، قدرت سلطنتی و زندگی روزمره می‌شود. کتاب "فرهنگ لغت ریشه‌شناسی" نوشته لِ وَن هِه، که توسط انتشارات کُوک هُک تِه فِی در سال ۱۹۴۱ منتشر شد، بیان می‌کند: "اژدها شاخ‌هایی مانند شاخ گوزن، سر شتر؛ چشمانی مانند هیولا؛ گردنی مانند مار؛ شکم تمساح؛ چنگال‌هایی مانند شاهین؛ گوش‌هایی مانند گاو دارد، اما با شاخ می‌شنود. اژدها نمایانگر امپراتور است که با پنج چنگال روی پاهایش به تصویر کشیده شده است." شکل اژدها فقط در امپراتورها یافت می‌شود؛ بنابراین، سلسله فئودالی عبارت "اژدهای واقعی بهشت" را برای اشاره به پادشاه داشت. گفته می‌شود که در ژوئیه ۱۰۱۰، هنگامی که شاه لی تای توی پایتخت را از هوا لو به دای لا ( هانوی امروزی) منتقل کرد، یک اژدهای طلایی برای استقبال از او به پرواز درآمد، بنابراین پادشاه از آن به بعد نام پایتخت را به ثانگ لونگ تغییر داد.

اژدهاها به صورت برجسته بر روی سقف سالن اصلی پاگودای اونگ، در کمون نگیا هوآ (منطقه تو نگیا) حجاری شده‌اند.

در فرهنگ عامه ویتنامی، اژدها یکی از چهار حیوان مقدس است: اژدها، 麒麟 (کیرین)، لاک‌پشت و ققنوس. بدن اژدها بزرگ و قوی است، انحناهای آن برازنده است و دوازده بخش آن نماد دوازده ماه سال است که ارتباط نزدیکی با تمدن برنج‌کاری مردم ویتنام دارد. از افسانه‌های باستانی، امپراتور یشم به پادشاه اژدها دستور داد باران بیاورد، از این رو داستان عامیانه اژدها که از دریا آب می‌کشد، وجود دارد. در آسمان پهناور، ابرهای متنوع و همیشه در حال تغییر، همراه با رنگ‌های همیشه در حال تغییر نور خورشید، زمینه را برای مردم فراهم می‌کنند تا تصویر اژدها را در آسمان، پنهان در میان ابرها، درک کنند. در فصول طوفانی، یا حتی در فصل خشک که باران قریب‌الوقوع است، با نگاه به دریا، گاهی اوقات ستونی از ابرها را می‌بینیم که آسمان را به سطح دریا متصل می‌کند. مردم می‌گویند اژدها در حال کشیدن آب است و اغلب باران شدیدی به دنبال آن می‌بارد. سال اژدها (Giáp Thìn) سالی فرخنده است که نمایانگر عروج اژدها و منبع شادی برای ملت و هر خانواده‌ای است.

همه ما می‌دانیم که «لانگ» در زبان چینی به معنای اژدها است. به گفته لی لوئی در کتابش «جستجوی ریشه‌های حروف چینی»، «لانگ» یک کاراکتر تصویری است. این کاراکتر، اژدهایی را در نوشته‌های استخوانی و کتیبه‌های برنزی به تصویر می‌کشد. کلمه ویتنامی برای اژدها با «لانگ» مرتبط است. از نظر معنایی، «لانگ» و «لانگ» یکی هستند. از دیدگاه آواشناسی تاریخی، «لانگ» تلفظ باستانی «لانگ» است. به همین دلیل است که در بسیاری از متون خط Nôm، «لانگ» مستقیماً با حروف چینی به صورت «لانگ» نوشته می‌شود. در مورد کلمه «Thìn»، این نام پنجمین شاخه در دوازده علامت زودیاک است که مربوط به اژدها است. در فرهنگ شرق آسیا، ماه Thìn سومین ماه قمری است و ساعت Thìn مربوط به زمان ۷ تا ۹ صبح است. Thìn/Thần همچنین به معنای «روز، ساعت» است. این همان کلمه «Thần» در «sinh thần» است، به معنی تولد، اصطلاحی که اخیراً اغلب توسط جوانان استفاده می‌شود.

در زبان ویتنامی، کلمات متعددی وجود دارد که حاوی عنصر "long" به معنی اژدها هستند. بسیاری از چیزها بر اساس ویژگی‌های مربوط به شکل و ماهیت اژدها نامگذاری می‌شوند، مانند "long nhãn" (چشم اژدها)، "thanh long" (اژدهای سبز)... اژدها همچنین به دلیل ویژگی‌های فیزیکی مشابه، در نام بسیاری از حیوانات ظاهر می‌شود، مانند ماهی اژدها، لوبیا اژدها، گیاه چشم اژدها/گیاه فلس اژدها، کاکتوس... کرم خاکی آشنا توسط ترانگ کوآن "اژدهای خاکی" یا "اژدهای خاکی" نامیده شد. "hợp long" که ارتباط نزدیکی با تصویر اژدها دارد، کلمه‌ای نسبتاً خاص است. معنای آن اتصال دهانه‌های پل است. این کلمه شکل کوتاه شده "hợp long môn" به معنی "اتصال دهان اژدها" است. "Hợp long môn" در ابتدا برای اشاره به تعمیر یک سد شکسته استفاده می‌شد. مردم باستان سد بلند را به عنوان یک اژدها می‌دیدند. شکافی که در آن خاکریز شکسته شد، «لانگ خائو» (دهان اژدها) یا «لانگ مون» (دروازه اژدها) نامیده می‌شد. تعمیر این شکاف «هوپ لانگ مون» نامیده می‌شد. در دوران مدرن، اصطلاح «هوپ لانگ» کاربرد خود را به صنعت پل‌سازی و جاده‌سازی تغییر داده است.

تصاویر اژدها در ارگ امپراتوری تانگ لانگ.

به ویژه در دوران سلطنت، اژدها نمادی از پادشاه بود. بسیاری از کلمات مرتبط با پادشاه عبارتند از "long bào" (ردای اژدها، به معنی ردای پادشاه)، "long thể" (بدن اژدها/بدن پادشاه)، "long nhan" (صورت اژدها/صورت پادشاه)، "long sàng" (تخت اژدها/تخت پادشاه)، "long giá" (کالسکه پادشاه)، "long xa" (کالسکه پادشاه)، "thuyên rồng" (قایق پادشاه، حکاکی شده با تصاویر اژدها)... بسیاری از اصطلاحات چینی-ویتنامی حاوی عنصر "long" به معنی اژدها هنوز هم در ویتنامی امروزی رایج هستند، مانند: "Ngọa hổ tàng long" (ببر دروغگو اژدها را پنهان می‌کند)، "lưỡng long tranh châu/ triều nguyệt" (دو اژدها که برای مروارید رقابت می‌کنند/ماه را می‌پرستند)، "long tranh «hổ đấu» (ببر مبارز اژدها)، «phục long phượng sồ» (اژدهای دروغگو، ققنوس جوان/شخص با استعدادی که هنوز آشکار نشده است)... معنای «long» که با خدایان، پادشاهان و قدرت مرتبط است، کلمه زیبایی است که در بسیاری از جنبه‌های زندگی فرهنگی و زبانی، از جمله نامگذاری مکان‌ها، استفاده می‌شود. در ویتنام، نام مکان‌های زیادی با اژدها مرتبط هستند، مانند تانگ لانگ (اژدهای صعودی)، خلیج ها لونگ (اژدهای نزولی)، جزیره باخ لانگ وی (دم اژدهای سفید)، رودخانه مکونگ (نه اژدها)، کوه هام رونگ، اسکله نها رونگ و غیره. در کوانگ نگای نیز نام مکان‌های زیادی با اژدها مرتبط است، مانند کوه لانگ فونگ، کوه شونگ رونگ، کوه لانگ دائو و غیره.

می‌توان گفت که در گنجینه فرهنگ و زبان ویتنامی، اژدها مکرراً ظاهر می‌شود و معانی منحصر به فردی را به همراه دارد. در روز بهاری سال اژدها، بیایید برخی از داستان‌ها و معانی مربوط به اژدها را دوباره مرور کنیم، رویای سال جدیدی که در آن عاشقان سوار اژدها می‌شوند، همه با روح اژدها و ببر متبرک می‌شوند، کسب و کار و امتحانات همگی به اژدها تبدیل می‌شوند و کشور و میهن با خوش‌شانسی متبرک می‌شود، گویی با اژدها و ابرها روبرو می‌شوند...

اژدها در فولکلور ویتنامی، که با آگاهی فرهنگی و زبان مردم ویتنام آشناست، مکرراً ظاهر می‌شود. به عنوان مثال: «فرزندان اژدها و جاودان»، «تبدیل شدن ماهی کپور به اژدها»، «دیدار اژدها و ابر»، «اژدهای پرنده و رقص ققنوس»، «خوردن مانند اژدها»، «صحبت کردن مانند اژدها»، «اژدها به خانه میگو می‌رود»، «ترسیم اژدها و مار» و غیره. در ادبیات قرون وسطی، ابزارها و کنایات شاعرانه زیادی با تصویر اژدها مرتبط است. «دیدار اژدها و ابر» یا «گردهمایی اژدها و ابر»، «دیدار اژدها و ابر» یا «پیوند اژدها و ابر» ابزارهای شاعرانه‌ای هستند که برای نشان دادن زمان مناسب و یک حرفه موفق استفاده می‌شوند: «حالا که من اینقدر پیر هستم، امیدوارم پسرم با اژدها و ابر ملاقات کند و به موفقیت برسد» (فان تران)؛ «تمام زحمات و سختی‌ها بیهوده خواهد بود / ملاقات اژدها و ابر، فرصتی برای یک مرد» (تای سونگ)...

به طور خاص، حتی امروزه، بسیاری از مردم هنوز هم اغلب داستان پریدن ماهی کپور از روی دروازه اژدها را ذکر می‌کنند. داستان از این قرار است که در دوران سلسله نگوین، مردم ویتنام برای پاکسازی زمین و ایجاد روستاها به جنوب مهاجرت کردند. گهگاه، مردم با پدیده‌های عجیب و غریب زیادی روبرو می‌شدند. هر سال، وقتی باران می‌بارید، ماهی کپور در "دروازه اژدهای سه طبقه"، آبشاری که از سه پله سنگی پایین می‌ریخت، جمع می‌شدند. کسانی که از سه پله عبور می‌کردند به اژدها تبدیل می‌شدند. کسانی که شکست می‌خوردند، به مرگ خود می‌افتادند. بنابراین، عبارت "تبدیل شدن به اژدها" به معنای قبولی در امتحان، رسیدن به رتبه بالا و غیره است.

تور قایق اژدها در رودخانه پرفیوم (شهر هوئه).

در کوانگ نگای، ترانه‌های عامیانه‌ای وجود دارد که ارزش‌های انسانی را تجسم می‌کنند، شادی‌ها و غم‌ها را بین مردم به اشتراک می‌گذارند و احساسات مردان و زنان جوان را بیان می‌کنند، مانند: «از کوه هو بالا می‌روم تا دسته‌ای از عود طلایی را روشن کنم / دعا می‌کنم دوستان قدیمی مثل قبل برگردند / به آسمان نگاه می‌کنم، بارانی نمی‌بینم / اژدها رفت تا آب بنوشد، اژدها هنوز برنگشته است / انار دنبال هلو می‌گردد، هلو دنبال گلابی نمی‌گردد / از کوه بالا می‌روم تا دارچین پیدا کنم، دارچین به جنگل سبز برمی‌گردد.» یا مانند: «اژدها روی کوه چوا خوابیده است / درنا روی رودخانه ترا می‌رقصد / دلم برای دوستم می‌سوزد، اشک‌ها با برنج مخلوط می‌شوند / مثل ماهی در تور تقلا می‌کنم / صبح، از جنوب به دنبال دوستم می‌گردم، عصر، دوستم از جنوب به دنبال من می‌گردد.»

محتوا: VAN TAO - TUAN VU - AN HAN

ارائه شده توسط: P.DUNG

اخبار و مقالات مرتبط:

منبع