هماهنگ کردن صداها روی پرده‌های ویتنامی

سینمای ویتنام شاهد یک همگرایی جالب است، چرا که بازیگران بیشتری از شمال در پروژه‌های سینمایی در جنوب و برعکس شرکت می‌کنند. این روند نشان دهنده یک تغییر مثبت در بازار است، زیرا مرزهای منطقه‌ای به تدریج در حال کاهش هستند و جای خود را به تنوع و تمایل فیلمسازان برای گسترش مخاطبان خود می‌دهند.

در فیلم‌های «در جستجوی عنبر» و «خانه‌ی جن‌زده»، دوآن کوک دام و هوانگ کیم نگوک دو بازیگر اهل ویتنام شمالی هستند که نقش‌های اصلی را بازی می‌کنند. هر دو با سبک بازیگری طبیعی خود و هماهنگی عالی با همبازی‌هایشان امتیاز کسب کردند.

این روند همچنان رو به رشد است، زیرا هوآنگ کیم نگوک، درست پس از «خانه جن‌زده»، در پروژه «اردوگاه قاچاق انسان» شرکت می‌کند. به همین ترتیب، در سال ۲۰۲۵، تان هونگ، بازیگر آشنا در درام‌های تلویزیونی ویتنام شمالی، در دو فیلم بلند در بازار جنوبی بازی خواهد کرد: «یافتن جسد: روح بی‌سر» (که در ماه آوریل اکران می‌شود) و «بهشت خون» (که قرار است در ۳۱ دسامبر اکران شود). تان سون، بازیگر، پس از نقش‌هایش در «عاشق بهترین دوستم شدن» و «نبرد در هوا»، در پروژه «اشعار عاشقانه برای یک راهبه» نیز شرکت می‌کند.

حتی بسیاری از بازیگران پیشکسوت اهل شمال، مانند هنرمند مردمی نگوک تو، هنرمندان شایسته چیو شوان، فو دان، کوانگ تانگ، کیم اوآن و غیره، توسط فیلمسازان جنوب برای نقش‌های مهم انتخاب شده‌اند. در مقابل، بسیاری از بازیگران جنوبی، مانند کوک ترونگ، لان فوانگ، خا نگان، شوان نگی، توی دیم و غیره، نیز با شرکت در درام‌های تلویزیونی در شمال به موفقیت‌های بزرگی دست یافته‌اند.

بازیگر نقش اول زن، هوانگ کیم نگوک، گفت که هنگام بازی در فیلم «خانه جن‌زده»، نگران بود که لهجه شمالی‌اش باعث شود دیالوگ‌ها در میان بازیگرانی که با لهجه جنوبی صحبت می‌کردند، نامتناسب به نظر برسد. با این حال، گشاده‌رویی و صمیمیت عوامل فیلم به او کمک کرد تا به سرعت با جامعه هماهنگ شود. در واقع، موضوع لهجه‌های منطقه‌ای موضوع بحث بوده است، همانطور که در فیلم‌های «تت در دهکده جهنم» و «آخرین همسر» نشان داده شده است.

با این حال، با گذشت زمان، با پیشرفت مهارت‌های بازیگران و افزایش روزافزون کیفیت فیلم‌ها، مخاطبان این شکاف را فراموش کرده‌اند.

بدون شک، انتخاب بازیگرانی با سبک‌های صوتی متنوع می‌تواند بازار را گسترش دهد و به جذابیت فیلم برای مخاطبان بیشتر کمک کند. با این حال، هیچ فیلمسازی چنین ریسکی را نمی‌پذیرد، مگر اینکه این ریسک ناشی از خواسته‌های فیلمنامه، شخصیت‌ها و هماهنگی کلی بازیگران باشد.

در نهایت، آنچه مهم است لهجه‌ی منطقه‌ای نیست، بلکه توانایی تجسم کامل نقش و متقاعد کردن مخاطب است، و اینکه آنها انتخاب کارگردان را باور کنند. این زبان جهانی واقعی سینما است.

های دی وی

منبع: https://www.sggp.org.vn/hoa-giong-tren-man-anh-viet-post823853.html