پالانکین معطر بهار

کیوتو - در ماه دسامبر، همزمان با وزیدن اولین نسیم‌های بهاری در مزارع، زمان برداشت موسیر نیز فرا می‌رسد. ظهر، مزارع روستای وو توآن، بخش هوان لائو، مملو از خنده و گفتگو است. عرق پیراهن‌هایشان را خیس می‌کند، دستانشان در گل فرو رفته است، اما همه خوشحالند زیرا موسیر محصولی پایدار است و قیمت‌های خوبی دارد. خوشحال‌تر اینکه معامله‌گران از قبل سپرده‌های خود را زودتر واریز کرده‌اند. پس از برداشت، دسته‌های موسیر به سرعت به پول کافی برای خرید وسایل برای تت (سال نو قمری)، پرداخت شهریه مدرسه فرزندان و شروع فصل‌های جدید تبدیل می‌شوند.

شادی دسامبر

اگرچه موسیر یک محصول اصلی نیست، اما سال‌هاست که به بسیاری از خانوارهای روستای وو توآن امید بخشیده است. موسیر که قادر به رشد در زمین‌های کم‌حاصل است، می‌تواند از مناطق وسیعی از زمین‌های تپه‌ای که قبلاً متروکه بوده‌اند، استفاده کند.

آقای دونگ مین کی از روستای وو توآن ۳ گفت: «ما همچنین کاساوا و بادام زمینی کاشتیم، اما مؤثرترین محصول موسیر است، به خصوص در ایام تت (سال نو قمری)، زمانی که تقاضا زیاد است و قیمت‌ها ثابت می‌مانند.»

مزارع موسیر روستای وو توآن ۳، بخش هوان لائو، در فصل برداشت - عکس: NM

خانواده آقای کی ۲ سائو (تقریباً ۲۰۰۰ متر مربع) موسیر کشت می‌کنند. او می‌گوید پس از کسر هزینه‌ها، سود حاصل از هر سائو، بسته به قیمت بازار، بین ۷ تا ۱۰ میلیون دانگ ویتنامی است. موسیر کاملاً «به راحتی پرورش می‌یابد» و یک غذای مخصوص در طول تت (سال نو قمری) است، بنابراین تقاضای بازار نسبتاً پایدار است و به ندرت شاهد موجودی فروخته نشده یا افت قیمت هستیم. به لطف این، سال‌هاست که موسیر به طور مداوم به درآمد ثابت کمک کرده و به کشاورزان آرامش خاطر داده و در طول دوازدهمین ماه قمری، فضا را گرم می‌کند.

پیازچه‌ها که به آرامی در دامنه تپه قرار گرفته‌اند، به لطف تلاش‌های مشترک بسیاری از خانوارها، به سرعت و به طور کارآمد برداشت می‌شوند. خانم نگوین تی تین با مهارت خاک را تکانده و ریشه‌ها را با ابزارهای خانگی قطع می‌کند، توضیح می‌دهد که به جای استخدام کارگر با هزینه حدود ۳۰۰۰۰۰ دانگ ویتنامی برای هر نفر در روز، روستاییان به نوبت به یکدیگر کمک می‌کنند. پس از اتمام یک مزرعه، آنها به مزرعه دیگری می‌روند و در این فرآیند به صورت چرخشی شرکت می‌کنند که باعث صرفه‌جویی در هزینه‌ها و تقویت پیوندهای اجتماعی می‌شود.

خانواده‌ها به نوبت با هم موسیر برداشت می‌کنند - عکس: NM

با خلاقیت و پشتکار، تمام مزرعه به شیوه‌ای مرتب، یکنواخت و منظم برداشت شد. خاک نرم قهوه‌ای نیز برای محصول بعدی آماده بود. این فقط یک برداشت پربار نبود، بلکه حس اشتراک‌گذاری و رفاقت بین کشاورزانی که در یک مزرعه با هم کار می‌کردند را نیز به همراه داشت.

به لطف مزایای عملی این گیاه کوچک، روستاهای وو توآن به تنهایی نزدیک به 30 هکتار کشت موسیر را توسعه داده‌اند. دامنه تپه‌هایی که قبلاً نتایج ضعیفی در کشت سایر محصولات داشتند، اکنون پوشیده از سبزی موسیر شده‌اند و یک منطقه تولید متمرکز ایجاد کرده‌اند که مراقبت و مصرف را تسهیل می‌کند.

به گفته خانم دونگ تی هونگ من، رئیس انجمن زنان روستای وو توآن ۲، موسیر یکی از محصولاتی است که روستا و بخش در جهت‌گیری سال‌های اخیر به سمت تغییر الگوهای کشت، انتخاب کرده‌اند. در واقع، این جهت‌گیری برای شرایط خاک و آب و هوای محلی مناسب است؛ هزینه‌های سرمایه‌گذاری خیلی بالا نیست و بازده اقتصادی نسبتاً پایدار است.

طعم خانه

موسیرهای ترشی شده، مزارع آفتاب‌گیر را ترک می‌کنند و مردم را تا آشپزخانه‌های کوچکشان دنبال می‌کنند. با نزدیک شدن عید تت، خانم نگو تی لان، از گروه مسکونی ۳، دونگ های، بخش دونگ هوی، هنوز با جدیت مشغول خشک کردن و ترشی انداختن موسیرها است.

خانم لان گفت که او در تمام طول سال موسیر ترشی درست می‌کند، اما روزهای منتهی به تت (سال نو قمری) شلوغ‌ترین روزها هستند. پس از خرید موسیر، آنها را دسته‌بندی می‌کنند، ریشه‌ها را جدا می‌کنند، پوست آنها را جدا می‌کنند، آنها را تمیز می‌شویند و سپس قبل از ترشی انداختن در آفتاب خشک می‌کنند. هر مرحله نیاز به توجه دقیق به جزئیات دارد تا اطمینان حاصل شود که موسیر رنگ سفید، تردی و تندی ملایم خاص خود را حفظ می‌کند.

او با لبخندی شاد گفت: «شلوغ‌ترین زمان، روزهای منتهی به تت (سال نو قمری) است، ما بی‌وقفه کار می‌کنیم، اما خوش می‌گذرد چون سفارش‌های زیادی دریافت می‌کنیم.»

ترشی موسیر یک غذای آشنا است، بنابراین تقریباً هر خانه‌ای آن را می‌خرد. بسیاری از مردم حتی سفارش می‌دهند که آن را از شمال به جنوب بیاورند و برای اقوام خود در خارج از کشور بفرستند.

خانم لان به اشتراک گذاشت: «کسی به من گفت هر بار که شیشه پیاز ترشی را باز می‌کنند و یک تکه پیاز ترشی ترد و تند می‌خورند، احساس می‌کنند زادگاهشان خیلی نزدیک است.»

سفر موسیر از مزارع آفتاب‌گیر تا سفره عید تت - عکس: NM

خانم نگوین تی توی ترانگ، که در حال حاضر در جمهوری فدرال آلمان زندگی می‌کند، گفت که هر ساله در میان هدایایی که خانواده‌اش برایش می‌فرستند، یک شیشه ترشی موسیر از زادگاهش نیز وجود دارد.

او به اشتراک گذاشت: «هنوز هم می‌توانید غذاهای آسیایی زیادی اینجا بخرید، اما طعم پیاز ترشی ما بی‌نظیر است. هر بار که شیشه پیاز ترشی را باز می‌کنم، احساس می‌کنم تت (سال نو ویتنامی) دوباره برمی‌گردد و دلتنگی‌ام برای خانه تا حدودی تسکین می‌یابد.»

ترشی موسیر، هرچند ساده است، اما وقتی با گوشت خوک چرب و کیک برنجی چسبناک سرو می‌شود، هماهنگی خاصی پیدا می‌کند و به غذای تعطیلات تت غنا می‌بخشد. برای بسیاری از خانواده‌ها، جشن بهاری ممکن است با گذشت زمان تغییر کند، اما شیشه ترشی موسیر هر ساله وجود دارد. بدون آن طعم تند، ترش و شیرین، به نظر می‌رسد تت کمی فاقد کامل بودن است.

از مزارع آفتابی حومه شهر گرفته تا آشپزخانه‌های کوچک و سرزمین‌های دور، سفر موسیر فقط به ارزش اقتصادی آن خلاصه نمی‌شود، بلکه محبت و خاطرات را نیز با خود به همراه دارد، به طوری که هر کجا که باشید، هنوز می‌توانید بخشی از سرزمین مادری خود را در طعم آشنای آن بیابید.

دیپ دونگ

منبع: https://baoquangtri.vn/xa-hoi/202602/huong-kieu-ngay-xuan-4f940f2/