سالمندان در مرکز سالمندان گنکی، تان مای وارد، شهر هوشی مین، در فعالیتهایی شرکت میکنند - عکس: HK
در زمینه جمعیت رو به پیری، نخست وزیر فام مین چین خواستار تغییر تفکر از «بار» به «فرصت» شده و آن را «اقتصاد نقرهای» میداند.
تغییر از یک «بار» به یک «فرصت»
دکتر ترونگ شوان کو، معاون رئیس کمیته مرکزی انجمن سالمندان ویتنام ، در گفتگو با روزنامه توئی تره اظهار داشت که «اقتصاد نقرهای» سه رکن اصلی دارد. اولاً، تقاضا برای فعالیتهای خدماتی از سوی تقریباً ۱۷ میلیون سالمند در ویتنام وجود دارد که این بازار را به یک بازار بزرگ و منحصر به فرد تبدیل میکند.
دوم، نیاز به توسعه خدمات مراقبتهای بهداشتی، سلامت و سلامت روان وجود دارد (بهویژه هزینههای قابل توجه مراقبتهای بهداشتی که با پیشرفتهای تکنولوژیکی بهطور قابلتوجهی بهبود یافته است). سوم، نقش سالمندان بهعنوان مشارکتکنندگان فعال در توسعه اقتصادی مطرح است.
طبق آمار ناقص، در حال حاضر ۷۰ درصد اساتید، ۵۰ درصد دانشیاران سالمند هستند، ۹ میلیون سالمند هنوز در بخش تولید مشغول به کار هستند و ۴۰۰۰۰۰ سالمند صاحب کسب و کار، صاحب مشاغل خانگی، صاحب مزرعه و غیره هستند.
آقای کو تأکید کرد: «منابع فعلی سالمندان بسیار زیاد است، بنابراین برای بهرهبرداری از آنها به یک استراتژی با سازوکارها و سیاستهای جامع و هماهنگ نیاز است.»
آقای کو به آماری اشاره کرد که نشان میدهد ویتنام تقریباً ۳۰۰ خانه سالمندان دارد که از حدود ۱۳۰۰۰ نفر مراقبت میکنند.
با این حال، این رقم بسیار پایینی است و تنها به 0.07٪ از کل جمعیت سالمندان میرسد. در بسیاری از کشورها، این رقم به 5-7٪ از کل جمعیت سالمندان میرسد.
به ویژه در ژاپن، در سال ۲۰۲۳، آمارها نشان داد که بیش از ۳۰ میلیون سالمند و تا ۲۵۶۰۰۰ خانه سالمندان وجود دارد. آقای کو گفت: «این نشان میدهد که خانههای سالمندان، از جمله مراکز مراقبت جامع و مهدکودکها، در ویتنام هنوز بسیار متوسط هستند.»
بسیاری از سالمندان در خانه سالمندانی در هانوی، دوست، همراه و داستانهای مشترک دوران پیری خود را پیدا میکنند - عکس: NAM TRAN
تغییر از ادراک به سیاست
به گفته آقای ترونگ شوان کو، برای ترویج توسعه «اقتصاد نقرهای»، مهمترین چیز تغییر درک کل جامعه از سالمندان است، به طوری که آنها نه یک «بار» بلکه منبعی برای توسعه ملی باشند.
دوم، حزب و دولت باید فوراً سازوکارها، سیاستها و دستورالعملهای مشخصی را برای توسعه «اقتصاد نقرهای» صادر کنند.
این شامل نیاز به تغییر سیاستهای اعتباری برای سالمندان میشود. او اشاره کرد که مدتهاست مقررات، افراد خارج از سن کار را از وام گرفتن سرمایه منع کرده است، که این امر مشارکت سالمندان در فعالیتهای اقتصادی را دشوار کرده است. بنابراین، سیاستهای مناسب باید به زودی بررسی و اجرا شوند.
علاوه بر این، او گفت که به سیاستهایی برای تشویق و ایجاد انگیزه در افراد مسن، به ویژه دانشمندان، محققان و مدیران بازنشسته، برای ایجاد محیطی جدید که در آن انگیزه مشارکت داشته باشند، نیاز است.
به ویژه در زمینه افزایش سن بازنشستگی، بدون سازوکارهای مناسب برای استفاده مؤثر از این نیروی کار، جامعه در معرض خطر هدر رفتن یک منبع فکری قابل توجه قرار میگیرد.
او بار دیگر تأکید کرد که در سال ۲۰۲۳، چین پروژه «اقتصاد نقرهای» را تصویب کرد. و برنامه اقدام برای اجرای قطعنامه چهاردهمین کنگره ملی حزب، کمیته مرکزی سیاست و استراتژی را موظف کرد تا رهبری تدوین طرح توسعه «اقتصاد نقرهای» در ویتنام را بر عهده بگیرد.
گرافیک: ت. دات
جذب سرمایهگذاری بخش خصوصی، کاهش مالیات، اصلاح قوانین.
نماینده فان دوک هیو، عضو تمام وقت کمیته اقتصادی و مالی مجلس ملی، استدلال کرد که سیاستهای بینقص باید بر هر دو طرف عرضه و تقاضا متمرکز شوند. در سمت عرضه، لازم است فرصتها برای ارتقای خدمات مرتبط گسترش یابد.
این نکته کلیدی را برای جذب بخش خصوصی به مشارکت در خدمات درمانی، مالی، تفریحی و سرگرمی، مانند توسعه صندوقهای بازنشستگی داوطلبانه، خانههای سالمندان و خانههای سالمندان در نظر بگیرید.
در سمت تقاضا، او استدلال کرد که تقویت ظرفیت مالی و توانایی خرج کردن سالمندان ضروری است. میتوان سیاستی را برای کسر مالیات بر درآمد شخصی کارگران در رابطه با هزینه مراقبت از والدین سالمندشان در خانههای سالمندان و مراکز مراقبتی اجرا کرد.
در مرحله بعد، نیاز به سیاستهایی وجود دارد که فرصتهای مشارکت افراد مسن در فعالیتهای اقتصادی را گسترش دهد، مانند کاهش مالیات بر درآمد شخصی برای افراد مسنی که هنوز شاغل هستند.
در عین حال، لازم است مقررات کار مورد بررسی و تنظیم قرار گیرد تا شرایط مطلوبتری برای کسبوکارها هنگام جذب و بهکارگیری افراد مسن ایجاد شود و از مقررات بیش از حد سختگیرانه، غیرضروری و نامناسب که جذب افراد مسن را برای کسبوکارها دشوار میکند، اجتناب شود.
او در مورد زیرساختهای اجتماعی گفت که سرمایهگذاری در زیرساختهای جامع و با دسترسی آسان برای سالمندان، از حمل و نقل گرفته تا مسکن، مورد نیاز است...
آقای هیو در خصوص این رویکرد پیشنهاد داد که دولت باید به زودی قانون سالمندان را برای تطبیق با شرایط جدید بررسی و اصلاح کند و همزمان، برنامههایی را برای تحقق استراتژی ملی سالمندان در عصر جدید تدوین کند و آن را در تمام سیاستهای اجتماعی-اقتصادی، از کلان تا خرد، ادغام کند.
منبع: پیشبینی جمعیت ویتنام برای دوره ۲۰۲۴-۲۰۷۴ منتشر شده توسط اداره آمار عمومی (وزارت دارایی) - گرافیک: T. ĐẠT
مرکز مراقبت از سالمندان باید ضرر و زیان خود را پوشش دهد.
در سالهای اخیر، مدلهای مراقبت از سالمندان در خارج از منزل به تدریج در ویتنام ظهور کردهاند. با این حال، اجرای عملی نشان میدهد که این حوزه، به ویژه برای سازمانهای خصوصی، همچنان چالشبرانگیز است.
دو سال پس از راهاندازی مرکز مراقبت و فعالیت سالمندان Genki House (Tan My Ward، شهر هوشی مین)، خانم نگوین تی کیو اوآن، بنیانگذار شرکت Genki Energy Co., Ltd.، گفت که اگرچه این مرکز مجبور به پرداخت اجاره نیست، اما همچنان برای ادامه فعالیت، ماهانه متحمل ضرر میشود.
خانه گنکی یک مرکز مراقبت روزانه برای سالمندان در شهر هوشی مین است که رویکردی منحصر به فرد را دنبال میکند: ارائه پشتیبانی درمانی بدون دارو.
این مرکز برنامهای با اهداف مشخص تدوین کرده است: بهبود سلامت جسمی و روانی سالمندان از طریق کلینیکها و پشتیبانی درمانی برای عملکردهای حرکتی... با هدف کمک به پیشگیری از زوال عقل، همراه با فعالیتهای مختلف مراقبتهای بهداشتی و روانی.
با وجود اینکه این مرکز با سرمایهگذاری خوبی و تجهیزات مدرن، از جمله کلینیک طب سنتی، استخر شنا و سرویس رفت و برگشت، تأسیس شده است، اما پس از نزدیک به دو سال فعالیت، تنها حدود ۱۰ عضو دائمی داشته است که بسیار کمتر از ظرفیت مورد انتظار ۵۰ تا ۷۰ نفر است.
به گفته افراد آگاه، بزرگترین دلیل در درک اجتماعی نهفته است. خانم اوآن توضیح میدهد که واقعیت این است که افراد مسن اغلب نمیخواهند محله آشنای خود را ترک کنند، در حالی که اعضای خانواده هنوز معرفی بستگان به مراکز را یک نیاز ضروری نمیدانند.
خانم اونه گفت: «در مورد سطح پرداخت، سالمندان خدمات رایگان را ترجیح میدهند (هزینههای فعلی بسته به بسته خدمات از ۵ تا ۱۸ میلیون دانگ ویتنام در ماه متغیر است) و خانوادهها هنوز آماده پرداخت نیستند، حتی اگر بتوانند شهریه بالای فرزندانشان برای تحصیل در مدارس بینالمللی را بپردازند. بنابراین، حفظ این وضعیت در درازمدت بسیار دشوار است.»
خانم اوآن با مطالعه مدل «اقتصاد نقرهای» در ژاپن و کره جنوبی، معتقد است که این کشورها به لطف مشارکت فعال دولت، خدمات مربوط به سالمندان را با موفقیت توسعه دادهاند.
خانم اوآن گفت: «چند دهه پیش، ژاپن شبیه ویتنام فعلی بود، اما به لطف مشارکت کل جامعه تغییر کرد و این امر بار نسل بعدی را تا حد زیادی کاهش داد.»
* پروفسور نگوین آنه تری (عضو پانزدهمین مجلس ملی، عضو شورای مشورتی سیاستگذاری نخست وزیر):
برای تضمین «امنیت سلامت»
یکی از جنبههای حیاتی توسعه «اقتصاد نقرهای» سلامت است. برای تضمین «امنیت سلامت» سالمندان، دو عنصر کلیدی وجود دارد.
اولاً، ما باید راههایی برای به حداقل رساندن بیماری در میان سالمندان و حفظ سلامت آنها پیدا کنیم و این نیز یک ملاحظه اقتصادی است. هیچ تختی گرانتر از تخت بیمارستان نیست. بنابراین، سرمایهگذاری در مراقبتهای بهداشتی پیشگیرانه و مراقبتهای بهداشتی پیشگیرانه، سرمایهگذاری در اقتصاد است.
ثانیاً، توسعه یک سیستم خدمات درمانی برای سالمندان هم یک نیاز اساسی و هم یک بخش اقتصادی بالقوه است. مدلهایی مانند خانههای سالمندان، مراکز مراقبت روزانه یا خانههای بازنشستگی همگی میتوانند رشد کنند.
من این فرصت را داشتهام که در ژاپن و هاوایی تحصیل کنم، جایی که مدلهای خانه سالمندان بسیار مؤثر هستند و کودکان و نوهها را به بازدید از آنها جذب میکنند و در نتیجه گردشگری و خدمات را رونق میبخشند. ویتنام پتانسیل بالایی برای توسعه این مدل دارد.
گروهی از خواهر و برادرها که بعد از بازنشستگی همیشه با هم سفر میکنند - عکس: T.D.
تجربیات سرمایهگذاری در «اقتصاد نقرهای» کشورهای آسیایی.
* چین: طبق اعلام وزارت امور مدنی چین، تا پایان سال ۲۰۲۵، این کشور بیش از ۳۱۰ میلیون نفر ۶۰ سال و بالاتر خواهد داشت که ۲۲٪ از کل جمعیت را تشکیل میدهد. در پاسخ به این وضعیت، پکن اقدامات مختلفی را برای ترویج صنعت خدمات مراقبت از سالمندان و بازار "اقتصاد نقرهای" اجرا کرده است.
به گزارش گلوبال تایمز، چین ضمن ترویج کاربرد فناوریهایی مانند ادغام هوش مصنوعی (AI)، کلانداده، محاسبات ابری و خدمات مکانی در نظارت بر سلامت، هشدارهای ایمنی و خدمات شخصیسازیشده برای سالمندان، بر توسعه کسبوکارهای مراقبتی زنجیرهای تمرکز دارد.
چین همچنین یک برنامه بیمه مراقبتهای طولانیمدت در سطح ملی اجرا کرده است که خدمات مراقبتهای اولیه را برای افرادی که قادر به مراقبت از خود نیستند، با بودجه دولت، مشاغل و افراد پوشش میدهد.
فراتر از مراقبتهای بهداشتی، این کشور در حال ترویج گردشگری، ورزش و خدمات درمانی نیز هست، زیرا سالمندان اکنون بیش از 20 درصد از کل گردشگران داخلی در چین را تشکیل میدهند. پیشبینی میشود فعالیتهای فرهنگی و تفریحی ویژه این گروه سنی تا سال 2025 بیش از 20 درصد افزایش یابد.
* ژاپن: یکی از سریعترین کشورهای جهان در حال پیر شدن - یک اکوسیستم کامل برای «اقتصاد نقرهای» ساخته است.
سیستم بیمه مراقبتهای بلندمدت از همان ابتدا تأسیس شد - شامل بیمه، مراقبت در منزل و خانههای سالمندان - و در طول سالها به طور مداوم بهبود یافته است. ژاپن همچنین فناوریهای مراقبتی پیشرفتهای مانند رباتهای متحرک و دستگاههای نظارت بر سلامت را برای کمک به سالمندان در زندگی روزمرهشان توسعه داده است.
یکی از روندهای قابل توجه، افزایش سن بازنشستگی است. به گفته بلومبرگ، بسیاری از شرکتهای بزرگ ژاپنی، مانند گروه مالی میتسوبیشی UFJ، قصد دارند از سال ۲۰۲۷ سن بازنشستگی را از ۶۰ به ۶۵ سال افزایش دهند تا بتوانند استعدادها را در میان جمعیت رو به پیری حفظ کنند.
* کره جنوبی: با بیش از 20 درصد جمعیت بالای 65 سال، وارد جامعهای «فوق سالمند» شده است. این کشور که با کمبود نیروی کار و فشارهای مراقبتی مواجه است، در حال شتاب بخشیدن به توسعه «AgeTech» (فناوری مناسب برای سالمندان) است.
طبق گزارش روزنامه چوسان دیلی، چندین منطقه در سئول رباتهای مراقبتی مجهز به هوش مصنوعی را به صورت رایگان در اختیار سالمندانی که تنها زندگی میکنند، قرار دادهاند.
این دستگاهها میتوانند چت کنند، به افراد یادآوری کنند که داروهای خود را مصرف کنند، سلامت آنها را رصد کنند و هشدارهای اضطراری ارسال کنند. دولت همچنین در حال ساخت «فضاهای تجربه هوش مصنوعی» است که در آن سالمندان میتوانند ورزش کنند، بازیهای تمرین مغز انجام دهند و مهارتهای دیجیتال بیاموزند.
علاوه بر این، کره جنوبی در حال پیشبرد سیاستی برای افزایش تدریجی سن بازنشستگی از ۶۰ به ۶۵ سال است که میتواند به کارگران مسنتر کمک کند تا به نیروی محرکه اقتصاد تبدیل شوند، زیرا طبق گزارش روزنامه کره جونگانگ دیلی، پیشبینی میشود افراد بالای ۵۰ سال تا سال ۲۰۵۰ تا ۷۰ درصد از کل هزینههای مصرفکننده را تشکیل دهند.
* تایلند: دولت در حال بررسی افزایش سن بازنشستگی کارمندان دولت از ۶۰ به ۶۵ سال به عنوان بخشی از یک برنامه بلندمدت است. همزمان، سیاستها بر ایجاد مشاغل انعطافپذیر، بازآموزی و تشویق افراد مسن به ادامه مشارکت در بازار کار متمرکز است. تایلند همچنین در حال گسترش بازار خدمات مسکن خود است.
طبق گزارش نیکی آسیا، مدلهای املاک و مستغلات که به سالمندان خدمات ارائه میدهند، در حال رونق گرفتن هستند. پروژه درخت آسپن در بانکوک، آپارتمانهای لوکسی را با امکانات پزشکی و مراقبت از مغز ارائه میدهد که قیمت هر واحد آنها میلیونها دلار است.
گروه خدمات پزشکی دوسیت بانکوک همچنین تقریباً ۱۴.۴ میلیارد بات (بیش از ۴۳۸ میلیون دلار آمریکا) برای ساخت مجتمعی شامل بیمارستان، هتل و اقامتگاه برای سالمندان سرمایهگذاری میکند که انتظار میرود در سال ۲۰۲۹ تکمیل شود.
طبق گزارش مرکز تحقیقات کاسیکورن، پیشبینی میشود که بازارهای مسکن، مراکز مراقبتی و دارویی برای این گروه در تایلند در همان سال رشد چشمگیری را تجربه کنند.
منبع: https://tuoitre.vn/kinh-te-bac-dong-luc-tang-truong-moi-20260328092236797.htm
نظر (0)