در سکوت «شعله میراث هوئه را زنده نگه می‌دارد».

هنرمندان، صنعتگران و صنعتگران ماهر، بدون هیاهو یا صحنه‌های باشکوه، بی‌سروصدا مهارت‌های خود را منتقل می‌کنند و حرفه خود را در پایتخت باستانی حفظ می‌کنند. آنها «بازوهای بلند» در مسیر حفظ میراث فرهنگی ناملموس و اماکن تاریخی هوئه هستند.

هر صنعتگری علاوه بر مهارت‌های فنی، باید از فداکاری و بینش نیز برخوردار باشد.

کاشت بذر از عشق به این حرفه.

در پسِ توجه به تئاتر هنرهای سنتی هو رویال کورت، تمرین‌های سخت بازیگران و هنرمندان جوان قرار دارد. آن‌ها تجسم نقش‌های خود را در گزیده‌هایی از نمایشنامه‌های کلاسیک و موسیقی سنتی دربار تمرین می‌کنند. هنرمند شایسته، هوانگ ترونگ کونگ - مدیر تئاتر - گفت: «آموزش استعدادهای جدید دشوار است، اما حفظ آن‌ها حتی چالش‌برانگیزتر است.»

اجرای هنرهای سنتی، به ویژه اشکالی مانند توئنگ (اپرای کلاسیک ویتنامی)، رقص یا موسیقی درباری، نه تنها به استعداد، بلکه به پشتکار و آموزش دقیق نیز نیاز دارد. آقای کوانگ گفت: «بعضی از دانش‌آموزان یادگیری توئنگ را زود شروع می‌کنند، اما یک دهه یا بیشتر طول می‌کشد تا نقش‌های اصلی را بازی کنند. اگر شور و اشتیاق نداشتند، مدت‌ها پیش تسلیم می‌شدند.»