ریتم‌های رقص محلی در روستا

اخیراً، در کمون‌های کوهستانی دانانگ، تصویر زنان کو تو که لباس‌های سنتی پوشیده‌اند و با شور و شوق رقص‌های محلی را اجرا می‌کنند، به طور فزاینده‌ای آشنا و پر جنب و جوش شده است.

رقص‌های محلی «ما برای رأی دادن می‌رویم» توسط زنان در کمون دونگ گیانگ با لباس‌های سنتی زربافت مردم کو تو اجرا شد. عکس: LP

در میان رنگ‌های زنده پارچه‌های زربفت، موسیقی زنده و خنده و پچ‌پچ زنان، تصویری گرم و شاد از زندگی اجتماعی در کوهستان خلق کرده بود.

هماهنگ با ریتم

در میان رنگ‌های پر جنب و جوش لباس‌های سنتی زربافت خود، زنان دست در دست هم در ردیف‌ها، با ریتم آشنای موسیقی که در حیاط مراکز فرهنگی، پارک‌ها یا مدارس پخش می‌شود، راه می‌روند. حرکات رقص محلی آنها - با بازوهای کشیده، چرخش‌های ملایم و گام‌های هماهنگ - پرده‌ای رنگارنگ از زندگی اجتماعی ایجاد می‌کند. موسیقی که در چشم‌انداز آرام کوهستان طنین‌انداز می‌شود، پس از یک روز کار سخت، روستا را بیدار می‌کند.

این رقص‌ها خیلی پیچیده یا یادگیری‌شان دشوار نبود. تنها با چند جلسه تمرین، زنان می‌توانستند هماهنگ با موسیقی برقصند. همین سادگی و سهولت اجرا بود که به جنبش رقص محلی اجازه داد به سرعت در سراسر جامعه گسترش یابد.

خانم زورام تو هانگ، معاون رئیس انجمن زنان روستای گانیل، از توابع هونگ سون، که برای اولین بار در رقص محلی شرکت می‌کرد، نتوانست هیجان خود را پنهان کند. خانم هانگ گفت: «حرکات رقص محلی خیلی سخت نیستند و سرگرم‌کننده هستند، بنابراین همه با شور و شوق شرکت کردند. علاوه بر این، پوشیدن لباس‌های سنتی قومی، رقصیدن با هم و گپ زدن، فضای روستا را بسیار شادتر کرده بود.»

برای شرکت در جلسات آموزشی، بسیاری از زنان باید صبح زود کارهای خانه خود را ترتیب دهند. پس از آماده کردن غذا برای همسر و فرزندانشان یا اتمام کارشان در مزارع، آنها در حیاط مرکز اجتماعی جمع می‌شوند تا با هم تمرین کنند. گاهی اوقات، حتی تا پاسی از شب، زنان همچنان چند بار دیگر برای تمرین می‌مانند تا حرکات خود را کامل کنند. از طریق این جلسات آموزشی اجتماعی است که پیوند بین اعضای انجمن زنان در روستا قوی‌تر می‌شود.

خانم نگوین تی لن، رئیس اتحادیه زنان کمون هونگ سون، گفت که فعالیت‌های رقص محلی که توسط اتحادیه زنان شهر دا نانگ آغاز شده، نفس تازه‌ای به روستا بخشیده است. در ابتدا، او نگران بود که زنان روستا مردد باشند، اما پس از امتحان کردن آن، همه با شور و شوق در آن شرکت کردند.

خانم لن گفت: «رقص‌های محلی ساده و به راحتی قابل یادآوری هستند، بنابراین تنها پس از چند جلسه تمرین، زنان می‌توانند روان و زیبا برقصند. چیزی که ما را بیش از همه خوشحال می‌کند این است که پس از هر جلسه تمرین، زنان اغلب مدت زیادی می‌مانند و گپ می‌زنند و فضای روستا را صمیمی‌تر و گرم‌تر می‌کنند.»

شادی جشنواره را گسترش دهید.

جنبش رقص محلی، فراتر از ایجاد یک فضای فرهنگی برای اعضای زن، با بسیاری از فعالیت‌های تبلیغاتی معنادار نیز درآمیخته است. در روزهای اخیر، فضای تمرین رقص محلی در کمون‌های کوهستانی دانانگ، با سازماندهی اجرای دسته‌جمعی رقص محلی «ما به انتخابات می‌رویم» توسط اتحادیه زنان شهر، که با کمپین تبلیغاتی برای انتخاب نمایندگان شانزدهمین دوره مجلس ملی و شوراهای مردمی در تمام سطوح برای دوره ۲۰۲۶-۲۰۳۱ مرتبط است، پر جنب و جوش‌تر شده است.

این فعالیت به سرعت با واکنش مثبت تعداد زیادی از اعضای زن مواجه شد. بنابراین فضای تمرین پر جنب و جوش‌تر شد. از حیاط خانه فرهنگ روستا و حیاط مدرسه گرفته تا فضاهای باز وسط روستا، گروه‌هایی از زنان با لباس‌های سنتی در همه جا با شور و شوق مشغول تمرین بودند.

در کمون دونگ گیانگ، جنبش تمرین رقص محلی نیز در بسیاری از روستاها و دهکده‌ها رونق دارد. هر بعد از ظهر، پس از اینکه کار در مزارع موقتاً تمام می‌شود، زنان در حیاط مرکز فرهنگی روستا جمع می‌شوند تا با هم تمرین کنند. با موسیقی پر جنب و جوش آهنگ "ما به انتخابات می‌رویم"، به نظر می‌رسد قدم‌های ریتمیک و بازوهای برافراشته آنها با شادی و هیجانی که منجر به انتخابات بزرگ ملی می‌شود، در هم می‌آمیزد.

خانم آرات تی گای، عضو انجمن زنان از روستای آکسان گو، بخش دونگ گیانگ، گفت که جلسات تمرین رقص محلی به زمانی تبدیل شده است که او پس از هر روز کاری مشتاقانه منتظر آن است. او معمولاً در مزارع کار می‌کند و کارهای خانه را انجام می‌دهد، بنابراین بسیار خسته است، اما هر عصر آخر هفته وقتی صدای زنان همسایه‌اش را می‌شنود که یکدیگر را صدا می‌زنند تا برای تمرین رقص محلی به حیاط مرکز فرهنگی بیایند، فوراً برای رفتن وقت پیدا می‌کند.

به گفته خانم گای، چیزی که او بیش از همه از آن لذت می‌برد، پوشیدن لباس‌های سنتی قوم خود هنگام شرکت در اجراها بود. لباس‌های زربافت با طرح‌های متمایز مردم کو تو، وقتی با موسیقی پر جنب و جوش ترکیب می‌شدند، صحنه‌ای بسیار زیبا در روستا ایجاد می‌کردند.

خانم گای افزود: «ما معمولاً فقط در جشنواره‌های گروه قومی خود لباس‌های سنتی می‌پوشیم. حالا که این فرصت را داریم که آنها را بپوشیم تا با خواهرانمان در رقص‌های محلی شرکت کنیم، همه هیجان‌زده و خوشحال هستند.»

می‌توان گفت که در میان رنگ‌های پر جنب و جوش پارچه‌های زربفت سنتی، رقص‌های محلی به شکلی زنده و جذاب از تبلیغات بصری در مورد انتخاب نمایندگان شانزدهمین دوره مجلس ملی و نمایندگان شوراهای مردمی در تمام سطوح برای دوره ۲۰۲۶-۲۰۳۱ تبدیل شده‌اند. از طریق چنین فعالیت‌هایی، اطلاعات مربوط به روز انتخابات، حقوق و تعهدات رأی‌دهندگان به شیوه‌ای قابل درک و قابل فهم به مردم منتقل می‌شود.

خانم دین تی تت، رئیس اتحادیه زنان کمون دونگ گیانگ، تأیید کرد که تشویق زنان به پوشیدن لباس‌های زربافت در فعالیت‌های اجتماعی نه تنها تصویری زیبا ایجاد می‌کند، بلکه به بزرگداشت هویت فرهنگی مردم کو تو نیز کمک می‌کند. در عین حال، این راهی برای نسل جوان است تا به فرهنگ سنتی گروه قومی خود افتخار کنند و با آن ارتباط برقرار کنند.

خانم تت در پایان گفت: «تشویق زنان به حفظ هنر سنتی بافت زری و پوشیدن لباس‌های سنتی در جشنواره‌ها و رویدادهای اجتماعی نه تنها فعالیت‌ها را پر جنب و جوش‌تر و زیباتر می‌کند، بلکه به زنان، به ویژه نسل جوان، کمک می‌کند تا ارتباط نزدیک‌تری با فرهنگ سنتی برقرار کنند.»

با فرا رسیدن غروب و کم‌نور شدن نور خورشید در پشت کوه‌ها، رقص‌های محلی در حیاط مرکز فرهنگی طنین‌انداز می‌شوند. صدای قدم‌های پرجنب‌وجوش، ریتم جدیدی را به روستا می‌آورد - ریتمی از شادی، پیوند اجتماعی و افتخار به هویت فرهنگی ملی. و در میان رنگ‌های پر جنب‌وجوش پارچه‌های زربافت سنتی، این رقص‌های محلی همچنان شادی را می‌پراکنند و به زندگی فرهنگی روستاهای کوهستانی گرما می‌بخشند.

منبع: https://baodanang.vn/nhip-dan-vu-giua-ban-lang-3328992.html