فرهنگ فقط پرچم، فانوس، شیپور و طبل نیست.

سفر به دوردست‌ها برای یادگیری دگرگونی مثبت فرهنگ.

بلافاصله پس از کنفرانس فرهنگی ملی ۲۰۲۱، بویی توآ، روزنامه‌نگار روزنامه آنلاین حزب کمونیست ویتنام، توسط هیئت تحریریه مأمور شد تا مستقیماً موضوعات و برنامه‌های متعددی را در مورد فرهنگ، مانند: صنعت فرهنگی؛ میراث فرهنگی؛ فرهنگ رفتاری، فرهنگ محل کار؛ ایجاد ارزش‌های ملی، ارزش‌های فرهنگی، ارزش‌های خانوادگی و استانداردهای عصر جدید؛ احیای فرهنگی... مطابق با روح قطعنامه سیزدهمین کنگره ملی حزب و دستورالعمل‌های دبیرکل نگوین فو ترونگ در کنفرانس فرهنگی ملی ۲۰۲۱، اجرا کند.

برای انجام این پروژه‌ها، روزنامه‌نگار بویی توآ و همکارانش سفرهای گسترده‌ای به سراسر استان‌ها و شهرهای دین بین، ها گیانگ، توین کوانگ، باک نین ، کوانگ نین و شهر هوشی مین انجام دادند... تا در مورد تحولات مثبت فرهنگی از زمان تصویب قطعنامه سیزدهمین کنگره ملی که راه را روشن کرد، اطلاعات کسب کنند.

خانم بویی توآ گفت: «علاوه بر بازدید منظم از جوامع محلی، من مرتباً به موزه‌ها یا مکان‌های میراثی که نیاز به نجات دارند، جشنواره‌ها یا مکان‌های تاریخی، گاهی تئاترهایی با اجراهای متنوع یا گپ و گفت‌های پرشور با هنرمندان و کارشناسان فرهنگی در کافه‌ها می‌روم... بارها فرزندانم با دیدن من در این حالت می‌پرسند: «مامان، داری چیکار می‌کنی؟ تو همیشه فقط برای خوشگذرانی بیرون می‌روی!»»

درست است که اگر فرهنگ را درک نکنید، آن را فقط به صورت «پرچم، چراغ، شیپور، طبل...»، رقص، آواز... خواهید دید، افرادی که در فرهنگ کار می‌کنند می‌توانند از آن لذت ببرند، اما در واقعیت، کار در فرهنگ بسیار دشوار و طاقت‌فرسا است و به اندازه سایر حوزه‌ها طاقت‌فرسا نیست.

روزنامه‌نگار بویی توآ روایت کرد: «اجراها و برنامه‌های اصلی اغلب در تعطیلات یا عصرها برگزار می‌شدند. بعد از کار سخت در تمام طول روز و تمام هفته، مجبور بودیم شنبه‌ها و یکشنبه‌ها به کار در رویدادها ادامه دهیم. گاهی اوقات مجبور بودیم تمام شب کار کنیم؛ برای ما طبیعی بود که هیچ روز تعطیلی نداشته باشیم.»

روزنامه‌نگار بویی توآ (دوم از سمت چپ) و تیم نویسندگان.

انتخاب نوشتن در مورد حوزه فرهنگی بسیار دشوار و حساس است. اگر خبرنگاری «تیزبین»، «حساس» و دارای سطح مشخصی از بینش نباشد، به راحتی اشتباه می‌کند و به بیراهه می‌رود. بنابراین، برای اطمینان از اینکه مقالات به طور دقیق سیاست‌های حزب و دولت را منعکس می‌کنند و در عین حال پیام‌های لازم را نیز منتقل می‌کنند، خانم توآ و همکارانش مجبور بودند دستورالعمل‌های حزب در حوزه فرهنگی را با دقت بخوانند و تحقیق کنند. بسیاری از اوقات، آنها مجبور بودند مطالب را بارها و بارها بخوانند تا ایده‌ای به ذهنشان خطور کند.

«ما این موضوع را نه تنها به این دلیل انتخاب کردیم که یک سیاست اصلی در سراسر کنگره‌های حزب است و به ویژه در سیزدهمین کنگره حزب مورد تأکید قرار گرفت، بلکه به این دلیل نیز انتخاب کردیم که معتقدیم احیای فرهنگی منبع و ریشه همه توسعه‌ها است. این یکی از مهمترین وظایف در ایجاد بنیان معنوی و قدرت درونی است؛ ایجاد یک نیروی محرکه مهم برای توسعه ملی، همانطور که در سیزدهمین کنگره حزب تعیین شده است.» این را روزنامه‌نگار بویی توآ به اشتراک گذاشت.

این [چیز] عمیقاً در زندگی ما ریشه دوانده است، مثل «غذا و آب هر روز».

این مجموعه پنج مقاله به موضوع احیای فرهنگی، سیاست اصلی و مداوم حزب نه تنها از طریق کنگره‌های حزبی، بلکه در سراسر فرآیند ساخت، توسعه و دفاع از ملت، می‌پردازد. از آنجا که آنها چنین موضوع مهمی را که منعکس کننده سیاست مهم حزب و دولت است، بر عهده داشتند، روزنامه‌نگار بویی توآ و همکارانش باید با دقت بسیار آماده می‌شدند.

تیم مجبور بود وظایف را تقسیم کند: جمع‌آوری مطالب؛ مصاحبه با متخصصان و مدیران؛ تهیه مطالب عکاسی، ویرایش عکس‌ها و غیره. «پس از جمع‌آوری مطالب اولیه، شروع به پیاده‌سازی هر مقاله با ایده‌ها و پیام‌های واضح کردیم. در طول این فرآیند، بزرگترین چالش و مانع احتمالاً مصاحبه با رهبران ارشد بخش‌ها و واحدهای مختلف... و تحقیق در مورد اسناد و دستورالعمل‌های حزب در این زمینه بود.»

در طول فرآیند خلق این اثر، روزنامه‌نگار بویی توآ به ویژه تحت تأثیر مصاحبه‌ها با رهبران سازمان‌ها و واحدهای مربوطه قرار گرفت. گوش دادن به توضیحات آنها افق دید او را گسترش داد و به او بینش‌های زیادی داد که اگر فقط اسناد را مطالعه و تحقیق می‌کرد، ممکن نبود.

بویی توآ، روزنامه‌نگار، اظهار داشت: «از طریق گفتگوها و مصاحبه‌ها با کارشناسان و مدیران، نه تنها مطالب بیشتری برای مقالاتم به دست آوردم، بلکه دانش و تجربه زیادی نیز برای تجهیز خود برای کار و زندگی‌ام اندوختم.»

برای مثال، کارشناسان دیدگاه‌های بسیار متفاوتی در مورد موضوع «احیای فرهنگی» دارند. برخی معتقدند که باید از آن استفاده شود، در حالی که برخی دیگر با آن مخالفند و معتقدند که این امر به راحتی می‌تواند منجر به این سوءتفاهم شود که فرهنگ فعلی در پایین‌ترین نقطه خود قرار دارد، در حالی که در واقعیت، فرهنگ مدرن هنوز در حال توسعه است.

در مواجهه با چنین دیدگاه‌های متفاوتی، روزنامه‌نگار بویی توآ و همکارانش به یک فیلتر تیزبین نیاز دارند. احیای فرهنگی به سادگی به معنای توسعه‌یافته‌تر کردن فرهنگ است. اگر فرهنگ اکنون توسعه یافته باشد، در آینده حتی بیشتر توسعه خواهد یافت، همانطور که در اهداف سیزدهمین کنگره ملی حزب کمونیست ویتنام آمده است.

احیای فرهنگی با هدف افزایش قدرت نرم و استحکام داخلی، آرمان داشتن ملتی مرفه و شاد را شعله‌ور می‌کند.

در حالی که آماده‌سازی محتوای مقاله با دقت انجام شد، روزنامه‌نگار بویی توآ (Bui Thoa) نیز توجه زیادی به انتخاب و طراحی تصاویری داشت که دقیق، مرتبط با محتوا و به وضوح ایده‌های مقاله را نشان دهند. او و همکارانش به همان اندازه که برای تولید خود محتوا وقت و تلاش صرف کردند، برای این کار نیز وقت و تلاش صرف کردند.

خانم توآ گفت: «بسیاری از شب‌ها، من و تان تائو - طراح اصلی این مجموعه - تا ساعت یک یا دو بامداد ایده‌های طراحی را رد و بدل می‌کردیم. تان تائو اگرچه جوان است، اما در کارش بسیار مسئولیت‌پذیر و بسیار دقیق است و ایده‌های خلاقانه زیادی برای طراحی تصاویر دارد که هنگام کار با او هرگز انتظار نداشتم.»

احیای فرهنگ، فقط ایده‌های زیبا روی کاغذ، شعارهای توخالی یا داستان‌های جنبش‌ها نیست... بلکه اقدامات ملموس، عملی، معنادار و مؤثری است که عمیقاً در زندگی روزمره نفوذ می‌کنند، مانند «خوردن و آشامیدن هر روز». این پیام مهمی است که این مجموعه مقالات قصد دارد آن را تأیید و به خوانندگان منتقل کند.

علاوه بر این، مجموعه پنج قسمتی «داستان احیای فرهنگی» دیدگاه‌ها و راه‌حل‌های بسیاری را در مورد توسعه و احیای فرهنگی ارائه می‌دهد تا فرهنگ واقعاً به «بنیاد معنوی»، «نیروی محرکه توسعه» و «چراغ راهنمای ملت» تبدیل شود.

هوانگ آن

منبع: https://www.congluan.vn/van-hoa-khong-chi-la-co-den-ken-trong-post299597.html