ຄວາມຮັກແພງຢ່າງເລິກເຊິ່ງສະແດງອອກຜ່ານຄໍາເວົ້າ.

ໃນພາກເລື່ອງສັ້ນຂອງໜັງສືພິມກວາງນາມ, ຄຽງຄູ່ກັບນັກຂຽນກວາງນາມທີ່ຂຽນກ່ຽວກັບບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງເຂົາເຈົ້າ, ນັກຂຽນຈາກທົ່ວປະເທດຍັງມີຜົນງານຫຼາຍເລື່ອງທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງດິນແດນແຫ່ງນີ້ບ່ອນທີ່ "ຝົນຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຊຸ່ມດິນ"...

ນັກຂຽນ ຫງວຽນຕາມມີ ແລະ ໂຮ່ລວານ (ຜູ້ທີສອງຈາກຊ້າຍມືຕາມລຳດັບ) ແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບພາກສ່ວນເລື່ອງສັ້ນຂອງໜັງສືພິມ ກວາງນາມ . (ຮູບພາບສະແດງໃຫ້ເຫັນງານເປີດຕົວປຶ້ມຂອງ ໂຮ່ລວານ).

ປະຊາຊົນຈາກແຂວງກວາງນາມຂຽນກ່ຽວກັບແຂວງກວາງນາມ.

ຫງວຽນຕາມມີ, ຫງວຽນບາຮວາ, ເລຈຣາມ, ໂຮລວານ, ດິ່ງເລຫວູ, ຫງວຽນທິຍູຮຽນ… ແມ່ນນັກຂຽນທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບພາກເລື່ອງສັ້ນຂອງໜັງສືພິມກວາງນາມ.

ນັກຂຽນ ຫງວຽນ ຕາມ ມີ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຈາກຜົນງານທີ່ໜ້າສົນໃຈຫຼາຍຢ່າງທີ່ຄົ້ນຫາຫົວຂໍ້ຂອງສົງຄາມປະຕິວັດ ແລະ ຫຼາຍປີທີ່ໃຊ້ເວລາຢູ່ໃນສະໜາມຮົບກຳປູເຈຍ ເຊັ່ນ "ຜ່ານສະໜາມຮົບກຳປູເຈຍ"; "ເລື່ອງລາວຂອງທະຫານໃນລະຫວ່າງການເດີນທາງ"; "Chol Ch'nam Th'may Tet"... ສິ່ງທີ່ໜ້າສັງເກດຄື ນັກຂຽນ ຫງວຽນ ຕາມ ມີ ເຄີຍເປັນຫົວໜ້າຄໍລໍາເລື່ອງສັ້ນໃຫ້ກັບໜັງສືພິມ. ຫຼັງຈາກອອກກິນເບ້ຍບໍານານແລ້ວ, ລາວຍັງສືບຕໍ່ຂຽນຢ່າງພາກພຽນ, ຮ່ວມມື ແລະ ປະດິດສ້າງແຕ່ລະບົດຂຽນຢ່າງລະອຽດ.

ວັນນະຄະດີເດັກມີຊ່ອງຫວ່າງຫຼາຍຢ່າງ, ບໍ່ພຽງແຕ່ໃນບັນດານັກຂຽນຈາກແຂວງກວາງນາມເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງລວມທັງທົ່ວປະເທດ. ການເກີດຂຶ້ນ ແລະ ການສຳຫຼວດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງວັນນະຄະດີເດັກຂອງນັກຂຽນ ຫງວຽນບາຮວາ ຖືກຖືວ່າເປັນ "ອັນຍະມະນີທີ່ຫາຍາກ". ເຖິງວ່າຈະມີອາຍຸຫຼາຍກວ່າເຈັດສິບປີ, ແຕ່ລາວຂຽນຢ່າງມີຜົນງານ ແລະ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

ນອກຈາກເລື່ອງສັ້ນຫຼາຍເລື່ອງສຳລັບເດັກນ້ອຍແລ້ວ, ລາວຍັງໄດ້ຄົ້ນຫາຫົວຂໍ້ກ່ຽວກັບວັດທະນະທຳ, ດິນແດນ ແລະ ປະຊາຊົນຂອງແຂວງກວາງນາມ. “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮ່ວມມືກັບພາກສ່ວນເລື່ອງສັ້ນຂອງໜັງສືພິມກວາງນາມເປັນເວລາດົນນານ. ໃນນັ້ນ, ເລື່ອງສັ້ນ “ຄຳສາບແຊ່ງຊາວປີ” ໄດ້ຖືກຕີພິມໃນສະບັບພິເສດເພື່ອລະນຶກເຖິງວັນຄົບຮອບ 20 ປີຂອງການປົດປ່ອຍກວາງນາມ. “ວັດຖຸບູຮານຮວ່າງຊາ” ເປັນເລື່ອງສັ້ນທີ່ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນສຽງຂອງການປົກປ້ອງ ອະທິປະໄຕ ຂອງເຂດນ້ຳຂອງປະເທດພວກເຮົາ. ເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້, ເລື່ອງ “ຊາຍທໍຜ້າເປ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ວູຕົງ” ກ່ຽວກັບດິນແດນຂອງກວ້າວລາວຈ່າມ ແລະ ການປ່ຽນແປງທາງດ້ານອາລົມຂອງຜູ້ທີ່ໜີໄປໃນຊ່ວງສົງຄາມ, ກໍ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຢູ່ໃນເວັບໄຊທ໌ຂອງສະມາຄົມນັກຂຽນ,” ນັກຂຽນ ຫງວຽນບາຮວາ ແບ່ງປັນ.

ໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້, ໂຮ ລໍນ ເປັນຊື່ໃໝ່ ແຕ່ໄດ້ສ້າງຊື່ສຽງໃຫ້ຕົນເອງໃນພາກເລື່ອງສັ້ນຂອງໜັງສືພິມແລ້ວ. ເລື່ອງລາວຂອງ ໂຮ ລໍນ ແມ່ນທັນສະໄໝ, ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງລັກສະນະ ແລະ ຊະຕາກຳທີ່ເຊື່ອງໄວ້ຂອງແມ່ຍິງທີ່ໂຊກຮ້າຍ. ພວກມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຊີວິດທີ່ໂສກເສົ້າຂອງແມ່ຍິງຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງໃນ ວູນ ກົວ - ບ້ານເກີດ ແລະ ບ້ານເກີດໃນໄວເດັກຂອງນາງ. ບາງທີເມື່ອເບິ່ງອ້ອມໆຜົນງານຂອງນາງ, ໂຮ ລໍນ ໄດ້ພົບກັບແມ່ຍິງທີ່ມີຊະຕາກຳທີ່ອ່ອນແອຄືກັບແມງກະເບື້ອ - ເພື່ອນບ້ານ, ຄົນຮູ້ຈັກ...

"ເມື່ອບົດຂຽນຂອງຂ້ອຍຖືກຕີພິມໃນພາກເລື່ອງສັ້ນ, ຂ້ອຍຮູ້ສຶກເຫັນອົກເຫັນໃຈວັນນະຄະດີຫຼາຍ, ເຫັນອົກເຫັນໃຈຊີວິດຫຼາຍ, ຈົນມັນກະຕຸ້ນໃຫ້ຂ້ອຍສືບຕໍ່ພະຍາຍາມໃນຊີວິດທີ່ຫຍຸ້ງຍາກນີ້," ໂຮ ລວານ ແບ່ງປັນ.

ໃນບັນດານັກຂຽນຈາກແຂວງກວາງນາມທີ່ໄດ້ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນຄໍລໍາເລື່ອງສັ້ນ, ທ່ານ ເລຈຣາມ ບໍ່ພຽງແຕ່ຂຽນເພື່ອຮ່ວມມືເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ທ່ານຍັງເປັນຂົວເຊື່ອມຕໍ່ນັກຂຽນທີ່ມີຊື່ສຽງຈາກແຂວງກວາງນາມ ເຊັ່ນ ທ່ານ ຫງວຽນຮຽບ ແລະ ທ່ານ ຕອງເຟືອກບາວ ໄປຍັງພາກພື້ນ. ທ່ານ ເລຈຣາມ ແມ່ນໜຶ່ງໃນສີ່ນັກຂຽນແຂວງກວາງນາມ ທີ່ເປັນສະມາຊິກຂອງ ສະມາຄົມນັກຂຽນຫວຽດນາມ . ດັ່ງນັ້ນ, ທ່ານຈຶ່ງມີໂອກາດໄດ້ພົບ ແລະ ແນະນໍາຄໍລໍານີ້ໃຫ້ກັບນັກຂຽນຫຼາຍຄົນ. ປີກາຍນີ້, ນັກຂຽນ ເລຈຣາມ ໄດ້ເສຍຊີວິດໄປແລ້ວ.

ເລື່ອງສັ້ນເລື່ອງສຸດທ້າຍທີ່ລາວໄດ້ຮ່ວມມືກັນຂຽນແມ່ນ "A Glimpse of Tet Flavor" ໃນເດືອນມັງກອນ 2024. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຜົນງານຂອງລາວຈະຍັງຄົງຢູ່ກັບຜູ້ອ່ານ, ແລະຄວາມຮັກຂອງລາວທີ່ມີຕໍ່ໜັງສືພິມກວາງນາມຍັງຄົງເລິກເຊິ່ງແລະຍືນຍົງ...

ນັກຂຽນ ຫງວຽນຮຽບ ມີເລື່ອງສັ້ນຫຼາຍເລື່ອງທີ່ມີຮ່ອງຮອຍທີ່ເຂັ້ມແຂງຂອງວັດທະນະທຳຂອງແຂວງກວາງນາມ.

ຜູ້ຂຽນຄໍາສັ່ງ

ການຂຽນກ່ຽວກັບແຂວງກວາງນາມບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍສຳລັບຄົນຈາກແຂວງກວາງນາມ, ແລະ ການມອບໝາຍໃຫ້ນັກຂຽນເຮັດວຽກກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບແຂວງກວາງນາມຢ່າງດຽວນັ້ນຍິ່ງຍາກກວ່າ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ໃນໄລຍະຫຼາຍປີທີ່ຜ່ານມາ, ພວກເຮົາໂຊກດີທີ່ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຢ່າງອຸທິດຕົນຈາກນັກຂຽນເຊັ່ນ: ຫງວຽນຮຽບ, ວູທິຮວ່ຽນຈາງ, ຕົງເຟືອກບ່າວ, ລາທິແອງເຮືອງ, ນີອານ, ເລຮ່ວາງ, ທາຍຮຽນ, ແລະ ນັກຂຽນອື່ນໆອີກຫຼາຍຄົນໃນທົ່ວປະເທດ...

ນັກຂຽນຜູ້ມີປະສົບການ ຫງວຽນຮຽບ ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມກັບຄໍລໍາເລື່ອງສັ້ນເປັນເວລາຫຼາຍປີ. ເມື່ອອ່ານເລື່ອງສັ້ນຂອງລາວ, ແກ່ນແທ້ຂອງແຂວງກວາງນາມຍັງຄົງເຂັ້ມແຂງ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າລາວໄດ້ຄົ້ນຄວ້າຢ່າງລະອຽດກ່ຽວກັບວັດທະນະທໍາທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງແຂວງກວາງນາມ, ເຊັ່ນ "ວັນສົ່ງທ້າຍປີເກົ່າຕ້ອນຮັບປີໃໝ່ທີ່ດິ່ງເກວ," "ແຜ່ນປ້າຍລວງນອນທີ່ຫາຍໄປ," ແລະ "ຢາງຈືບ"...

“ຂ້ອຍໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມດິນແດນແຫ່ງເຫຼົ້າແວງຮົ່ງດ້າວຫຼາຍເທື່ອແລ້ວ, ແຕ່ໂອກາດນັ້ນບໍ່ເຄີຍມີມາ. ຈົນກວ່າຂ້ອຍໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມຄ້າຍຝຶກອົບຮົມການຂຽນໄລຍະຍາວທີ່ຈັດຂຶ້ນຢູ່ແຂວງກວາງນາມ ຂ້ອຍຈຶ່ງຮູ້ວ່າເຖິງເວລາແລ້ວ. ໃນຖານະນັກຂຽນທີ່ມີປະສົບການ, ຂ້ອຍຮູ້ວ່າຖ້າເຈົ້າຊອກຫາບ່ອນໃດກໍໄດ້ໃນພາກພື້ນກວາງນາມທີ່ມີຊື່ສຽງນີ້, ເຈົ້າຈະພົບເຫັນ ‘ຊັບສົມບັດ’ ຂອງປະຫວັດສາດ, ວັດທະນະທຳ, ແລະຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ແປກປະຫຼາດ ແລະ ສຳຜັດໃຈຂອງປະຊາຊົນແຂວງກວາງນາມ. ນັບຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ, ຂ້ອຍໄດ້ຂຽນເລື່ອງສັ້ນຫຼາຍເລື່ອງທີ່ມີອົງປະກອບ ແລະ ສະຖານທີ່ຕ່າງໆຈາກແຂວງກວາງນາມ, ພ້ອມທັງເລື່ອງລາວທີ່ເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບດິນແດນແຫ່ງນີ້ທີ່ຮູ້ສຶກຄືກັບເນື້ອໜັງ ແລະ ເລືອດເນື້ອຂອງຂ້ອຍເອງ,” ນັກຂຽນ Nguyen Hiep ແບ່ງປັນ.

ໂດຍການອ່ານເລື່ອງສັ້ນທີ່ລົງພິມໃນໜັງສືພິມກວາງນາມ, ທ້າວ ຕົງເຟືອກບາວ ໄດ້ນຳເອົາສະເໜ່ທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ເປັນທຳມະຊາດມາໃຫ້. ລາວມາຈາກໄຊງ່ອນ, ແຕ່ລາວເລົ່າເລື່ອງກ່ຽວກັບກວາງນາມໄດ້ຢ່າງສວຍງາມ.

ນັກຂຽນ ຕອງເຟືອກບ່າວ ກ່າວວ່າ: "ເພື່ອຂຽນເລື່ອງສັ້ນທີ່ດຶງດູດຈິດວິນຍານຂອງແຂວງກວາງນາມ, ຂ້ອຍຕ້ອງເຮັດການຄົ້ນຄວ້າຫຼາຍຢ່າງ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນການຊື້ປຶ້ມເກົ່າກ່ຽວກັບພູມສາດ, ວັດທະນະທຳ, ແລະ ອາຫານການກິນຂອງແຂວງກວາງນາມມາອ່ານ, ແລະ ໄປຢ້ຽມຢາມບ້ານນ້ອຍໆ ແລະ ຕະຫຼາດຂອງຊາວແຂວງກວາງນາມໃນໄຊງ່ອນ ເພື່ອເຂົ້າໃຈພາສາ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງຊາວແຂວງກວາງນາມ." ດັ່ງນັ້ນ, ການອ່ານ "ນອນຢູ່ເຄເເຖ" ຫຼື "ຄວັນຫຍ້າອໍ້" ຂອງ ຕອງເຟືອກບ່າວ ເຮັດໃຫ້ນຶກເຖິງອາລົມອັນອຸດົມສົມບູນໃນນັກຮົບເກົ່າແຂວງກວາງນາມ ທີ່ອາໄສຢູ່ຕ່າງປະເທດ ຫຼື ກັບຄືນສູ່ສະໜາມຮົບເກົ່າຂອງເຂົາເຈົ້າ.

ສຳລັບນັກຂຽນ ວູທິຮວຽນຈາງ, ການລວມເອົາອົງປະກອບຕ່າງໆຂອງແຂວງກວາງນາມເຂົ້າໃນຜົນງານຂອງນາງແມ່ນສິ່ງທ້າທາຍ. “ຂ້ອຍບໍ່ມີໂອກາດຫຼາຍທີ່ຈະໄປຢ້ຽມຢາມ ແລະ ພົວພັນໂດຍກົງກັບປະຊາຊົນ ແລະ ວັດທະນະທຳຂອງແຂວງກວາງນາມ; ສ່ວນຫຼາຍຂ້ອຍຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບມັນຜ່ານປຶ້ມ, ຕັ້ງແຕ່ສຳນຽງຈົນເຖິງລັກສະນະຂອງປະຊາຊົນແຂວງກວາງນາມ… ຂ້ອຍຍັງປະທັບໃຈເປັນພິເສດກັບຮູບແຕ້ມໃນແຕ່ລະຜົນງານ, ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບຄວາມກວ້າງຂວາງຂອງແຕ່ລະບົດປະພັນວັນນະຄະດີ,” ນັກຂຽນ ວູທິຮວຽນຈາງ ກ່າວ.

ຊາວແປດປີບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນການເດີນທາງຂອງຄໍລໍາເລື່ອງສັ້ນໃນໜັງສືພິມກວາງນາມເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຮັກທີ່ນັກຂຽນມີຕໍ່ແຂວງກວາງນາມອີກດ້ວຍ.

ຜູ້ທີ່ບັນທຶກເລື່ອງລາວຜ່ານຮູບພາບຕ່າງໆ.

ນັກສິລະປິນ ວັນຕິນ ແລະ ຫງວຽນຢຸງ ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການແຕ້ມຮູບເລື່ອງສັ້ນໃຫ້ກັບໜັງສືພິມກວາງນາມ; ວັນຕິນມີປະສົບການ 28 ປີໃນຖານະນັກແຕ້ມຮູບ ແລະ ຫງວຽນຢຸງ ເປັນເວລາ 26 ປີ.

ບາງຮູບແຕ້ມສຳລັບພາກເລື່ອງສັ້ນໃນໜັງສືພິມກວາງນາມ ຂອງຈິດຕະກອນ ຫງວຽນຢຸງ.

ນັກສິລະປິນ ຫງວຽນຢຸງ ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ ຮູບແຕ້ມຂະໜາດນ້ອຍສຳລັບເລື່ອງສັ້ນ, ເຊິ່ງເບິ່ງຄືວ່າງ່າຍດາຍ, ຕົວຈິງແລ້ວມີຫຼາຍຂັ້ນຕອນ. ຫຼັງຈາກເລື່ອງໄດ້ຮັບການອະນຸມັດຈາກຜູ້ນຳ, ນັກສິລະປິນໄດ້ອ່ານ ແລະ ເຂົ້າໃຈເນື້ອເລື່ອງ, ແຕ້ມຮູບຈົນກວ່າຈະພໍໃຈ, ຈາກນັ້ນຈຶ່ງແຕ້ມຮູບສຳເລັດສຳລັບຮູບເງົາ, ທັນເວລາສຳລັບການລົງພິມໃນໜັງສືພິມກວາງນາມ ສະບັບທ້າຍອາທິດ.

"ແຕ່ປີ 1997 ຫາ 2005, ເມື່ອຄອມພິວເຕີຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງ, ຮູບແຕ້ມປະກອບມີຫຼາຍຂັ້ນຕອນຄື: ຮູບແຕ້ມທີ່ແຕ້ມດ້ວຍມືໃຫ້ສົມບູນ, ສະຕິກເກີ້ນໍ້າມຶກສີດໍາເພື່ອຜະລິດຟິມເນກາຕິບສໍາລັບການພິມ."

ຕໍ່ມາ, ຮູບແຕ້ມໄດ້ຖືກລວມເຂົ້າກັບຊອບແວແກ້ໄຂຮູບພາບ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ມັນສະດວກກວ່າຫຼາຍ. ມີຮູບແຕ້ມທີ່ເຂດແດນລະຫວ່າງເລື່ອງລາວ ແລະ ຮູບແຕ້ມມົວ, ເຊັ່ນ: ຮູບແຕ້ມສຳລັບເລື່ອງ "ວັນສົ່ງທ້າຍປີເກົ່າທີ່ຍອດພູດິ່ງເກວ," "ນອນຢູ່ເຄເຖ," ແລະອື່ນໆ. ໃນອະນາຄົດ, ຂ້ອຍຈະລວບລວມຮູບແຕ້ມທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງເພື່ອຈັດງານວາງສະແດງຂະໜາດນ້ອຍກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ນີ້," ສິລະປິນ ຫງວຽນຢຸງ ແບ່ງປັນ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://baoquangnam.vn/an-tinh-dam-sau-con-chu-3157079.html