ໝໍແຂ້ວ = ຊ່າງແຂ້ວ?

ໂດຍທົ່ວໄປ, "dentist" ແລະ "dentist" ແມ່ນສອງຄຳທີ່ສະກົດຖືກຕ້ອງ, ມີຄວາມຄ້າຍຄືກັນ ແລະ ແຕກຕ່າງກັນໃນຄວາມໝາຍ. ໃຫ້ພວກເຮົາແຍກພວກມັນອອກເປັນສອງຄຳ:

ຮູບແບບທຳອິດຂອງ ຕົວອັກສອນ 牙(ya) ແມ່ນຕົວອັກສອນທອງສຳລິດຂອງລາຊະວົງໂຈ່ວຕາເວັນຕົກ, ເຊິ່ງມີຄວາມໝາຍເດີມວ່າ "ແຂ້ວ, ແຂ້ວຄາງ."牙ຍັງໝາຍເຖິງ "ງາຊ້າງ" ຫຼື ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືແຂ້ວ; ຫຼື ທຸງຂອງນາຍພົນບູຮານ. ໃນຄຳປະສົມ,牙ໝາຍເຖິງບ່ອນເຮັດວຽກຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ ( ya môn , ya sở ); ຕົວກາງ ຫຼື ນາຍໜ້າ ( ya tử ); ຄົນກາງ ( ya nhân ); ນາຍໜ້າຈັບຄູ່ ( ya quái ); ຫຼື ຮອງ ( ya tướng : ຮອງນາຍພົນ); ຫຼື ຜູ້ຊ່ວຍ: sai nha (ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕ່ຳຕ້ອຍທີ່ຖືກສັ່ງໂດຍເຈົ້າໜ້າທີ່ໃຫ້ເຮັດວຽກງານຕ່ຳຕ້ອຍ)...

ຕົວລະຄອນ Sĩ (士) ປາກົດເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນແຜ່ນຈາລຶກທອງສຳລິດໃນສະໄໝລາຊະວົງໂຈ່ວຕາເວັນຕົກ. ຄວາມໝາຍເດີມຂອງມັນແມ່ນຜູ້ຄຸມຄຸກ (ໃນສະໄໝຈັກກະພັດຫ້າ); ຕໍ່ມາ, ຄວາມໝາຍຂອງມັນໄດ້ຂະຫຍາຍອອກໄປເພື່ອໝາຍເຖິງຊາຍໜຸ່ມທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ, ຜູ້ຊາຍ, ຫຼື ຕຳແໜ່ງຕໍ່າສຸດຂອງຊົນຊັ້ນສູງໃນສະໄໝກ່ອນຊິງ, ຕ່ຳກວ່າຕຳແໜ່ງລັດຖະມົນຕີໃຫຍ່ ( Zizhi Tongjian ).

ຄຳວ່າ "ຊ" ຍັງໝາຍເຖິງ ນັກວິຊາການ ( ບັກ ຫື ຖອງ, ຕືກ ); ບຸກຄົນທີ່ມີການສຶກສາ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານ, ຫຼື ຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກໃນຂົງເຂດໃດໜຶ່ງ; ເຈົ້າໜ້າທີ່ທີ່ຮັບຜິດຊອບດ້ານຍຸຕິທຳ ( ຈຸ ຫຼິວ, ດ່າ ຕຸວ ດື ໂງ ); ທະຫານ ( ຕ່າ ຕຸຣຍຽນ ). "ຊ" ຍັງເປັນຄຳສັບທີ່ບໍ່ເປັນທາງການ, ຍ້ອງຍໍຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮູ້, ທັກສະ, ແລະ ຄຸນນະພາບທີ່ດີ; ຫຼື ວິທີການທີ່ເຈົ້ານາຍ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ກ່າວຄຳປາໄສຕໍ່ຈັກກະພັດ ( ລೆ ກີ ). ໃນສະໄໝບູຮານ, " ຊ" ແມ່ນໜຶ່ງໃນສີ່ຊົນຊັ້ນທາງສັງຄົມ (ພ້ອມກັບ ຊາວກະສິກອນ, ຊ່າງຝີມື, ແລະ ພໍ່ຄ້າ )...

ອີງຕາມສາລານຸກົມ Baidu, ໃນສະໄໝບູຮານ, ຄຳວ່າ "ya shi " (牙士) ໝາຍເຖິງໜ່ວຍຄຸ້ມກັນຂອງຜູ້ບັນຊາການທະຫານ, ເຊິ່ງມີຕົ້ນກຳເນີດມາຈາກ Yaqi - ໜ່ວຍຄຸ້ມກັນຂອງຜູ້ວ່າການທະຫານຕັ້ງແຕ່ທ້າຍລາຊະວົງຖັງຈົນເຖິງສະໄໝຫ້າລາຊະວົງ.

ໃນປະຈຸບັນ, ໝໍແຂ້ວ ເປັນແພດຜ່າຕັດປາກ ແລະ ກະດູກຂາ, ແຕ່ຄົນຈີນບໍ່ໄດ້ໃຊ້ຄຳສັບນີ້; ແທນທີ່ຈະໃຊ້ຄຳວ່າ "ໝໍແຂ້ວ" (ໝໍແຂ້ວ) ແລະ "ທັນຕະກຳຊີວະການແພດ " (ແປປະມານວ່າ "ໝໍແຂ້ວ").

ຕໍ່ໄປແມ່ນ "ya xi" (牙齿). ຕົວອັກສອນ " ya" (牙) ມີຄວາມໝາຍຄືກັນກັບຂ້າງເທິງ; ໃນຂະນະທີ່ "xi" (齿) ເປັນຕົວອັກສອນທີ່ປາກົດເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນ Oracle Bone Script, ເຊິ່ງໃນເບື້ອງຕົ້ນໝາຍເຖິງແຂ້ວຂອງມະນຸດ, ຫຼື ໝາຍເຖິງງາຊ້າງ, ອາຍຸຂອງສັດລ້ຽງ, ມ້າ, ແລະ ມະນຸດ...

ໃນວັນນະຄະດີຫວຽດນາມຄລາສສິກ, ບາງຄັ້ງພວກເຮົາພົບຄຳປະສົມຈີນ-ຫວຽດນາມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຄຳວ່າ "xỉ," ຕົວຢ່າງ, " cứ xỉ " (ແຂ້ວຄົມຄືເລື່ອຍ); "thiết xỉ" (ແຂ້ວຂົບ - ຄຳຄຸນນາມທີ່ໝາຍເຖິງຄວາມແຄ້ນໃຈ); ຫຼື ສຳນວນເຊັ່ນ "bạch xỉ thanh mi" (ແຂ້ວຂາວ ແລະ ຄິ້ວສີຂຽວ, ໝາຍເຖິງໄວໜຸ່ມ); " bồng đầu lịch xỉ" (ຜົມບໍ່ເປັນລະບຽບ ແລະ ແຂ້ວບາງ, ອະທິບາຍຮູບລັກສະນະຂອງຄົນເຖົ້າ); " đầu đồng xỉ hoát" (ຫົວລ້ານ ແລະ ແຂ້ວຫ່າງ, ຮູບລັກສະນະຂອງຄົນເຖົ້າ ແລະ ອ່ອນແອ); "xỉ đức câu tăng" (ທັງອາຍຸ ແລະ ສິນລະທຳເພີ່ມຂຶ້ນ, ເປັນວິທີທີ່ຍົກຍ້ອງໃນການຍ້ອງຍໍການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງທັງອາຍຸ ແລະ ສິນລະທຳ)...

ໃນປະຈຸບັນ, "ແຂ້ວທຽມ" ໝາຍເຖິງແຂ້ວ ຫຼື ແຂ້ວຂອງມະນຸດ, ມັກໃຊ້ໃນສະພາບການທາງການ ແລະ ໃນການແພດ.

ອີງຕາມ ວັດຈະນານຸກົມຈີນກ່ຽວກັບວັດຖຸທີ່ມີຊື່ສຽງ (2000) ໂດຍ Sun Shu'an, "nha xỉ" ສອດຄ່ອງກັບຄຳສັບຕໍ່ໄປນີ້: nha (ແຂ້ວສັດໃນຮູບຫົກແຈ Da Chu - I Ching) ຫຼື ແຂ້ວເພດຊາຍ; hộ môn : ທາງເຂົ້າ; cốt dư (ກະດູກທີ່ຍັງເຫຼືອ); ngọc thi (ບ່ວງແກ້ວ, ບ່ວງແກ້ວຕາມສາສະໜາເຕົາ); bạch thạch (ຫີນຂາວ, ແຂ້ວຊ້າງ); xỉ (ຄຳສັບບູຮານ): ແຂ້ວ, ປຶ້ມ Mozi ມີຄຳເວົ້າທີ່ວ່າ: "ເມື່ອ ຮີມຝີປາກ ຫາຍໄປ, ແຂ້ວຈະເຢັນ "...

ໃນພາສາຫວຽດນາມ, ເຖິງແມ່ນວ່າທັງ "ໝໍແຂ້ວ" ແລະ "ແຂ້ວແຂ້ວ" ມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບແຂ້ວ, ແຕ່ພວກມັນບໍ່ແມ່ນຄຳສັບຄ້າຍຄືກັນ. "ໝໍແຂ້ວ" ໝາຍເຖິງໝໍແຂ້ວ ຫຼື ໝໍຜ່າຕັດຊ່ອງປາກ; " ແຂ້ວແຂ້ວ " ໝາຍເຖິງແຂ້ວຂອງມະນຸດ. ໝາຍເຫດ: "ແຂ້ວທີ່ຫາຍໄປ " (缺牙齿) ກໍ່ບໍ່ມີຫຍັງກ່ຽວຂ້ອງກັບແຂ້ວ; ມັນເປັນອາຫານວ່າງທີ່ມີລົດຊາດເຜັດ, ກອບ, ແລະ ໜຽວທີ່ເຮັດຈາກມັນຕົ້ນຫວານ ແລະ ມີຕົ້ນກຳເນີດມາຈາກປະເທດຈີນ. ພວກມັນຄ້າຍຄືກັບແຂ້ວທີ່ຫາຍໄປ, ຄືກັບແຂ້ວເລື່ອຍ, ແລະ ປະຈຸບັນກຳລັງເປັນທີ່ນິຍົມໃນສື່ສັງຄົມອອນລາຍ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://thanhnien.vn/nha-si-nha-xi-185260417220959862.htm