ກະແຈກກະຈາຍໄປທົ່ວພື້ນດິນ

ຈັດພິມຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 2018, Scattered Across the Earth ເປີດໂລກທີ່ຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງໄດ້ຫາຍໄປ.

ກະແຈກກະຈາຍຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງຫົນເທິງພື້ນດິນ (ແປໂດຍ ຫງວຽນທິອາຍຕຽນ, ສຳນັກພິມແມ່ຍິງ, 2026) - ຮູບພາບ: ສຳນັກພິມຫວຽດນາມ

ຂອບເຂດທັງໝົດ (ເຖິງແມ່ນວ່າຂອບເຂດທີ່ເບິ່ງຄືວ່າແຂງແກ່ນ ແລະ ບໍ່ປ່ຽນແປງເຊັ່ນ "ປະເທດຊາດ") ແມ່ນມົວໆ ແລະ ບໍ່ຊັດເຈນ.

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ບັດສັນຊາດ ແລະ ບັດປະຈຳຕົວເກືອບຈະບໍ່ມີຢູ່ ຫຼື ບໍ່ສາມາດຕິດຕາມໄດ້. ມັນຄືກັບວ່າໄພພິບັດທີ່ຮ້າຍແຮງໄດ້ກວາດໄປທົ່ວໂລກ, ໂຍນທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງໄປມາ, ປະສົມທຸກຢ່າງເຂົ້າກັນ, ແລະ ກະແຈກກະຈາຍໄປທົ່ວທຸກທິດທາງ.

ບໍ່ມີຈຸດຮ່ວມ

ໃນ ໂລກ ຫຼັງການສິ້ນໂລກ, ມະນຸດໄດ້ສູນເສຍບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງເຂົາເຈົ້າ, ເຫຼືອພຽງແຕ່ຄວາມຊົງຈຳກ່ຽວກັບບ້ານເກີດເມືອງນອນທີ່ບໍ່ຈະແຈ້ງ ແລະ ບໍ່ເປັນຈິງ. ໃນໂລກນັ້ນ, ພາສາກາຍເປັນສິ່ງດຽວທີ່ເຕືອນເຂົາເຈົ້າວ່າພວກເຂົາຄວນຢູ່ໃສ.

Tawada ເຄີຍກ່າວເຖິງຫົວຂໍ້ທີ່ຄ້າຍຄືກັນນີ້ໃນລະຄອນເລື່ອງ *ຫໍຄອຍບາເບນ: ສັດ* ຂອງລາວ, ເຊິ່ງເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກນ້ຳຖ້ວມໃຫຍ່, ບ່ອນທີ່ໝາ, ແມວ, ກະຮອກ ແລະ ໝີໄດ້ສົນທະນາກັນ. ກະຮອກໂຕໜຶ່ງປະກາດວ່າ: "ຕັ້ງແຕ່ສະຕະວັດທີ 21 ເປັນຕົ້ນໄປ, ມະນຸດທຸກຄົນຈະກາຍເປັນທາດ" (ແປໂດຍ Ai Tien).

ໃນ *ກະແຈກກະຈາຍໄປທົ່ວໂລກ*, ຜູ້ຄົນເບິ່ງຄືວ່າເປັນຮູບແບບໜຶ່ງຂອງການເປັນທາດ, ຕິດຢູ່ໃນເຄື່ອງຈັກຂອງຊີວິດ, ເຄື່ອງຈັກທີ່ສືບຕໍ່ເຮັດວຽກໂດຍບໍ່ຄໍານຶງເຖິງວ່າເຂົາເຈົ້າຈະອົດທົນກັບຫຍັງກໍຕາມ.

ພາສາບໍ່ພຽງແຕ່ເຊື່ອມຕໍ່ຄົນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງສ້າງຮູບຮ່າງຂອງຕົວຕົນຂອງບຸກຄົນ, ສ້າງວັດທະນະທໍາ ແລະ ຄວາມຊົງຈໍາຄືນໃໝ່. ພາສາຍັງເປັນກໍາລັງທີ່ມີພະລັງທີ່ມີນໍ້າໜັກຫຼາຍຕໍ່ຈິດວິນຍານຂອງມະນຸດ, ຜູກມັດຄົນເຂົ້າກັບຊຸມຊົນ. ແຕ່ຊຸມຊົນນັ້ນແມ່ນການລວບລວມທີ່ແປກປະຫຼາດ ແລະ ແຕກແຍກ.

ໃນເລື່ອງ Scattered Across the Earth, ຕົວລະຄອນໜຶ່ງທີ່ສະແຫວງຫາອິດສະລະພາບສ່ວນຕົວໄດ້ສ້າງພາສາທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງຕົນເອງ. ຕົວລະຄອນອີກຕົວໜຶ່ງ, ປະຕິເສດແນວຄວາມຄິດທີ່ວ່າພາສາຕ້ອງຖືກຜູກມັດກັບການເວົ້າ, ເລືອກພາສາແຫ່ງຄວາມງຽບ, ແຕ່ຍັງສາມາດຖ່າຍທອດຂໍ້ຄວາມຂອງຕົນເອງໄດ້.

ສູນເສຍຕົວເອງ

ການແຕ່ງເພງເປັນສອງພາສາຊ່ວຍໃຫ້ Tawada ສາມາດເວົ້າໄດ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງວັດທະນະທໍາທີ່ຫຼາກຫຼາຍ ແລະ ຮັບເອົາເລື່ອງລາວທົ່ວໂລກຫຼາຍຂຶ້ນ.

ພາສາແມ່ນວັດຖຸທີ່ Tawada ຢາກ ຄົ້ນຫາ ແລະ ຫຼິ້ນນຳ. ໃນ *The Lamp Messenger*, ມັນແມ່ນການຫຼິ້ນຄຳສັບໂດຍອີງໃສ່ຄຳທີ່ມີຄວາມໝາຍຄ້າຍຄືກັນ ຫຼື ເກືອບຄືກັນກັບຄຳທີ່ມີຄວາມໝາຍຄ້າຍຄືກັນ. ໃນ *Scattered Across the Earth*, ພາສາກາຍເປັນມໍລະດົກດຽວທີ່ຄົນເຮົາສາມາດຮັກສາໄວ້ໄດ້ຫຼັງຈາກການປ່ຽນແປງຂອງເວລາ.

Tawada ພາຜູ້ອ່ານເຂົ້າສູ່ໂລກທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າ. ຜູ້ຄົນອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍບໍ່ຄິດເຖິງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ. ພວກເຮົາຍັງບໍ່ຮູ້ວ່າ "ໄພພິບັດ" ທີ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດຊາດອອກຈາກຊີວິດປົກກະຕິນັ້ນແມ່ນຫຍັງ.

ໂລກາພິວັດ, ຄຳຂວັນທີ່ຢູ່ໃນປາກຂອງພົນລະເມືອງໂລກເປັນເວລາຫຼາຍປີ, ໄດ້ຖືກພັນລະນາຢູ່ໃນນະວະນິຍາຍເລື່ອງນີ້ວ່າບໍ່ມີຫຍັງນອກຈາກໂລກຫຼັງໂລກາພິວັດ.

ໄພພິບັດທີ່ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຊາດກໍ່ບໍ່ຮັບຮູ້. ການສູນເສຍຄວາມເປັນປົກກະຕິທີ່ບໍ່ສາມາດຟື້ນຟູໄດ້. ໄພພິບັດທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢ່າງຊ້າໆ, ຄ່ອຍໆກັດເຊາະຂອບເຂດ ແລະ ລັກສະນະຕ່າງໆ. ໃນບາງຈຸດ, ມະນຸດຊາດຈະມີຢູ່ພຽງແຕ່ເປັນສັນຍະລັກໃນການປ່ຽນແປງຂອງໂລກາພິວັດ.

ຄວາມສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມຂອງ Tawada ແມ່ນການນຳສະເໜີບັນຫາທີ່ສຳຄັນ ແລະ ສັບສົນດ້ວຍແບບທີ່ບໍ່ເອົາໃຈໃສ່. ໂລກທີ່ວຸ້ນວາຍຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດນັ້ນຄືກັບກະຈົກໂຄ້ງໃນເຮືອນແຫ່ງສຽງຫົວຂວັນ, ສະທ້ອນເຖິງໂລກທີ່ພວກເຮົາອາໄສຢູ່.

ຕາວາດາ ໄດ້ໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກສະຖານະການທີ່ຂັດແຍ້ງກັນ, ໂດຍພົບເຫດການທີ່ໂສກເສົ້າທີ່ເຮັດໃຫ້ນາງຮ້ອງໄຫ້.

ໃນໂຄມໄຟແຫ່ງຄວາມຫວັງ, ໂລກ, ເຖິງແມ່ນວ່າເບິ່ງຄືວ່າຈະຕາຍໄປໃນຕອນທຳອິດ, ແຕ່ຍັງສືບຕໍ່ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ ແລະ ສຳຄັນທີ່ສຸດ, ຍັງສືບຕໍ່ມີຄວາມຫວັງ. ເພາະວ່າຍັງມີເດັກນ້ອຍ "ບໍ່ປະສົງອອກນາມ" ເຫຼົ່ານັ້ນ, ຜູ້ໂຊກຮ້າຍແຕ່ໝັ້ນໃຈ, ແບກຫາບໂລກທັງໝົດຢູ່ໃນຕົວພວກເຂົາ, ແບກຫາບເມັດພັນແຫ່ງຊີວິດທີ່ອ່ອນແອຢູ່ໃນຕົວພວກເຂົາ.

ໃນ Scattered Across the Earth, ມະນຸດຊາດກຳລັງຢູ່ໃນວິກິດການຂອງຕົວຕົນ ແລະ ຈຸດປະສົງ, ແຕ່ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ຍັງສືບຕໍ່ຄົ້ນຫາຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງພາສາ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງການຄົ້ນຫາຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງການມີຢູ່. ພວກເຂົາສືບຕໍ່ການເດີນທາງຂອງພວກເຂົາເພື່ອຄົ້ນພົບຊິ້ນສ່ວນຂອງມະນຸດຊາດຄືນໃໝ່.

ນະວະນິຍາຍເລື່ອງ "ກະແຈກກະຈາຍໄປທົ່ວໂລກ" ໄດ້ເກີດຢູ່ພາຍໃຕ້ເງົາຂອງຕົ້ນໄມ້ໃນນິທານໃນອຸປະມາອຸປະມາຂອງຫໍຄອຍບາເບນ. ມັນເປັນເລື່ອງລາວການສ້າງໂລກ, ຫຼື ແທນທີ່ຈະເປັນແນວນັ້ນ: ການສ້າງໂລກຄືນໃໝ່. ໂລກວິບັດໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ, ມະນຸດຍັງບໍ່ທັນຕາຍ, ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ດ້ວຍຊ້ຳວ່າພວກເຂົາກຳລັງດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນໂລກວິບັດ.

ມັນເປັນເລື່ອງລາວຂອງມະນຸດຊາດທີ່ຄົ້ນຫາມະນຸດຊາດ. ທ່າມກາງໂລກທີ່ມີການປ່ຽນແປງ. ທ່າມກາງໂລກທີ່ຜູ້ຄົນຫຼົງທາງ ແລະ ກະແຈກກະຈາຍໄປທົ່ວໂລກ.

ທາວາດະ ໂຢໂກະ

ໂຢໂກະ ທາວາດາ ເກີດຢູ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ປະຈຸບັນອາໄສຢູ່ໃນເຢຍລະມັນ. ນາງຂຽນທັງພາສາເຢຍລະມັນ ແລະ ພາສາຍີ່ປຸ່ນ, ໂດຍສະຫຼັບສັບປ່ຽນລະຫວ່າງວັດທະນະທຳຕາເວັນອອກ ແລະ ຕາເວັນຕົກ. ໃນຜົນງານຂອງນາງ, ຜູ້ອ່ານສາມາດຮັບຮູ້ຄວາມຮູ້ສຶກຢາກທ່ອງທ່ຽວໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ. ນະວະນິຍາຍຂອງນາງ, *ກະແຈກກະຈາຍໄປທົ່ວໂລກ*, ໄດ້ເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມຮູ້ສຶກນີ້ຕື່ມອີກ.

ໂຢໂກະ ຕາວາດາ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຂອງຜູ້ອ່ານຫວຽດນາມເປັນຄັ້ງທຳອິດຜ່ານນະວະນິຍາຍເລື່ອງ *Naked Eyes* ຂອງນາງ. ໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້, ຜົນງານຫຼາຍເລື່ອງຂອງນາງໄດ້ຖືກແປ ແລະ ນຳສະເໜີໃນປະເທດຫວຽດນາມ, ເຊັ່ນ: *The Lantern Messenger*, *The Dog Boy*, ແລະ *White Crane Spreading Its Wings*. ຜ່ານແຕ່ລະຜົນງານຂອງນາງ, ຜູ້ອ່ານຫວຽດນາມຄ່ອຍໆໄດ້ຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບອາຊີບວັນນະຄະດີຂອງນັກຂຽນຮ່ວມສະໄໝທີ່ໂດດເດັ່ນທີ່ສຸດຄົນໜຶ່ງໃນປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ທົ່ວໂລກ.

ກັບຄືນໄປຫາຫົວຂໍ້

ຮຸຍ ກົງ ຂາງ

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://tuoitre.vn/rai-rac-khap-noi-tren-mat-dat-2026050410364793.htm