Een lastig probleem voor Son Tung M-TP.

Associate Professor Bui Hoai Son is van mening dat Son Tungs Engelstalige zang een uiting is van de wens om een ​​publiek buiten Vietnam te bereiken, maar het is ook belangrijk om te onthouden dat Vietnamees de identiteit is van Vietnamese artiesten.

Sơn Tùng zei ooit dat zijn grootste droom was om de Vietnamese taal over de hele wereld te verspreiden. Hij streefde ernaar dat het internationale publiek Vietnamese liedjes zou leren kennen, gezongen door Vietnamezen en geproduceerd door een Vietnamees team. Als die droom uitkomt, zou dat een bron van grote trots voor hem zijn.

Son Tung heeft door de jaren heen consequent een mix van Vietnamese en Engelse liedjes uitgebracht. Voor nummers die gericht zijn op de internationale markt, zingt de zanger ze echter in het Engels.

Amerikaanse ambities

Het verhaal van Sơn Tùngs intrede op de Amerikaanse markt is herhaaldelijk aan bod gekomen in zijn interviews. De zanger steekt zijn ambitie niet onder stoel en banken en werkt systematisch, weloverwogen en wellicht op de meest spectaculaire manier binnen de V-pop aan zijn doel.

In de loop der jaren heeft hij Engelstalige nummers uitgebracht zoals "There's No One At All", "Making My Way" en meest recent " Come My Way ". Hij heeft samengewerkt met internationale productieteams en sterren als Mai Davika, Snoop Dogg, Madison Beer, Marvey Muzique en Tyga, en heeft zelfs videoclips opgenomen in de Mojave-woestijn en het Joshua Tree National Park in Californië (VS).

In zijn nieuwste muziekvideo , "Come My Way", plaatst Son Tung elementen van de traditionele Vietnamese cultuur centraal, terwijl hij tegelijkertijd moderne muziektrends volgt die aansluiten bij internationale stijlen. Dit is een veelbelovende ontwikkeling en toont de vastberadenheid van de zanger om door te breken op de Amerikaanse markt, zonder zijn nationale identiteit te verliezen.

Son Tung heeft zojuist het nummer "Come My Way" uitgebracht met Engelstalige歌詞. Foto: FBNV.

Zijn aanhoudende zang in het Engels en zijn samenwerkingen met internationale artiesten roepen echter de vraag op of de zanger geleidelijk afwijkt van zijn oorspronkelijke doel om "de Vietnamese taal naar de wereld te brengen".

In werkelijkheid blijft het dilemma of je in het Engels moet zingen om gemakkelijk en snel een internationaal publiek te bereiken, of in je moedertaal moet zingen om je identiteit te behouden, een uitdaging, niet alleen voor Son Tung en V-pop, maar ook voor grote markten zoals K-pop.

Koreaanse artiesten die bekendheid hebben verworven op de Europese en Amerikaanse muziekmarkten, zoals BTS, TWICE en BlackPink, hebben allemaal nummers in het Engels uitgebracht. Ook het nieuwste nummer van Le Sserafim is volledig in het Engels gezongen.

Dit heeft vaak tot verdeeldheid geleid onder professionals en de Zuid-Koreaanse media.

Nog niet zo lang geleden, toen BlackPink hun nieuwe EP met uitsluitend Engelstalige nummers uitbracht, merkte persbureau AP op dat sommige kijkers vonden dat het Koreaanse element, de unieke identiteit van K-pop, geleidelijk aan aan het verdwijnen was in de producten van de groep. De krant Hankyung betoogde daarentegen dat, nu K-popidolen hun activiteiten de afgelopen jaren hebben uitgebreid naar wereldwijde markten zoals de VS en Europa, het aannemen van een frisse muziekstijl en zingen in het Engels om een ​​buitenlands publiek te bereiken als onvermijdelijk werd beschouwd.

In plaats daarvan leggen K-popsterren steeds meer de nadruk op traditie via visuele elementen in plaats van songteksten. Dit komt doordat songteksten een taalbarrière vormen, terwijl Engels toegankelijker is voor een internationaal publiek. Door traditie te eren via visuele elementen, wekken K-popidolen trots op bij binnenlandse fans en maken ze traditionele cultuur "trendy" voor internationale fans, schrijft Hankyung .

In de videoclip van BlackPink voor "GO " komen traditionele motieven veelvuldig voor. De petten van de atleten in de videoclip zijn voorzien van vele traditionele decoratieve details. Ook verschijnen er in sommige scènes Koreaanse karakters.

De recente muziekuitgaven van BlackPink zijn allemaal gericht op een wereldwijd publiek. Foto: YG Entertainment.

Kansen en uitdagingen

Son Tung zingt in het Engels en benadrukt traditionele waarden via de beelden, dat is ook wat hij deed in zijn recent uitgebrachte videoclip "Come My Way ". In werkelijkheid zijn de beelden en de tekst in dit product echter niet echt met elkaar verbonden of aan elkaar gerelateerd.

Bovendien verschilt K-pop van Son Tung doordat zij aanvankelijk internationale erkenning kregen met Koreaanse liedjes, voordat ze geleidelijk overstapten op Engelstalige nummers.

Wat betreft de vraag of men in het Engels of in het Vietnamees moet zingen om de culturele identiteit te behouden, stelde universitair hoofddocent Bui Hoai Son, vast lid van de commissie Cultuur en Onderwijs van de Nationale Assemblee, dat deze kwestie niet op een absolute manier benaderd moet worden. De internationale markt is enorm en artiesten hebben diverse mogelijkheden om de wereld te bereiken. Engels heeft duidelijke voordelen op het gebied van toegankelijkheid, met name voor grote muziekmarkten, wereldwijde digitale platforms en mogelijkheden voor internationale samenwerking.

De Engelstalige uitvoering van "Come My Way" door Sơn Tùng M-TP laat ook zijn wens zien om een ​​breder publiek buiten Vietnam te bereiken.

Hij voegde eraan toe: "Maar Vietnamees is de identiteit, de ziel, hetgeen dat de culturele 'vingerafdruk' van Vietnamese artiesten creëert. Het succes van K-pop komt niet doordat ze het Koreaans hebben laten varen om volledig in het Engels te zingen. J-pop, Latijns-Amerikaanse muziek, Afrobeat en vele andere inheemse genres laten ook zien dat een internationaal publiek steeds meer openstaat voor andere talen, zolang de muziek maar goed is, de visuals sterk zijn, het verhaal meeslepend is en de promotiestrategie professioneel is."

Daarom denk ik dat Vietnamese artiesten flexibel kunnen zijn. Ze kunnen Engelstalige liedjes maken om nieuwe markten aan te boren. Ze kunnen Vietnamese liedjes maken om hun 'identiteit' te behouden. Ze kunnen de twee talen combineren of Engels gebruiken in de teksten, maar de Vietnamese essentie behouden in de beeldspraak, melodie, verhaal en culturele symbolen. Het gaat niet alleen om de taal, maar ook om de creatieve identiteit en de kwaliteit van het product.”

Hij betoogde dat zingen in het Engels een lied toegankelijker kon maken voor een deel van het internationale publiek. Maar zingen in het Engels maakt een lied niet automatisch internationaal, en zingen in het Vietnamees geeft het evenmin automatisch een eigen identiteit. Internationalisering gaat niet alleen over taal. Identiteit gaat ook niet alleen over spraak.

De identiteit van de kunstenaar schuilt in de manier waarop hij of zij het verhaal vertelt, hoe cultureel materiaal wordt gebruikt, beelden worden gecreëerd, emoties worden opgewekt en de luisteraar zich realiseert: dit is een product uit Vietnam, dat de ziel van Vietnam draagt, maar tegelijkertijd modern genoeg is om de dialoog met de wereld aan te gaan.

“Ik geloof dat integratie zonder assimilatie de beste weg is. Bij het uitbreiden van de markt kunnen artiesten Engels als brug gebruiken. Maar op die brug moeten ze wel hun Vietnamese erfgoed behouden: Vietnamese klanken, beelden, symbolen, verhalen en de Vietnamese geest. Omgekeerd moeten artiesten die in het Vietnamees zingen ook voldoen aan internationale standaarden, van muziek en beeld tot auteursrecht, media en uitvoering,” aldus hij.

De wereld in trekken gaat niet over kiezen tussen Engels en Vietnamees, maar over kiezen hoe de Vietnamese cultuur gehoord, gezien, gevoeld en herinnerd kan worden. Als Engels deuren opent, is het de Vietnamese identiteit die ons een reden geeft om binnen te treden en in het geheugen van het internationale publiek te blijven voortleven.

Bron: https://znews.vn/bai-toan-kho-cho-son-tung-m-tp-post1656054.html