Er is een poëtisch Truong Son-gebergte.

BAC GIANG - De Truong Son-weg, de legendarische weg vernoemd naar de geliefde president Ho Chi Minh, is een symbool van de Vietnamese revolutionaire heldenmoed in de verzetsstrijd tegen de VS om het land te redden. In de geschiedenis van de menselijke oorlogsvoering zijn er maar weinig wegen die zoveel "records" hebben als de Truong Son-weg - een strategische transportroute die steun bood aan de slagvelden in het zuiden en alle drie de Indochinese landen. En uniek is dat aan deze glorieuze, bloeddoordrenkte weg een literaire en artistieke traditie is ontstaan, die een onschatbaar cultureel erfgoed van onze natie is geworden. Daaronder valt een oeuvre van Truong Son-poëzie, verbonden aan de namen van vele auteurs die representatief zijn voor de moderne Vietnamese literatuur.

Tijdens de jaren dat de hele natie "door het Truong Son-gebergte trok om het land te redden", trok die route inderdaad een grote en invloedrijke groep dichters aan die over het Truong Son-gebergte schreven. Van auteurs van de Nieuwe Poëziebeweging tot dichters van vóór de revolutie en de generatie dichters die tegen de Fransen vochten, zoals Che Lan Vien, Huy Can, Nguyen Dinh Thi, Nguyen Xuan Sanh, Xuan Sach, Chinh Huu, Nong Quoc Chan, Pham Ngoc Canh, Thanh Hai, Giang Nam... allen waren aanwezig in het Truong Son-gebergte en schreven er vele gedichten over.

De Truong Son-weg. Archiefbeeld.

Daarnaast is er een grote groep dichters die zich ontwikkelden tijdens de verzetsstrijd tegen de VS, van wie velen direct deelnamen aan de gevechten en dienst in het Trường Sơn-gebergte, of op zijn minst ingrijpende ervaringen opdeden op de routes van Trường Sơn. Ze lieten allemaal prachtige gedichten na over Trường Sơn, zoals: Hữu Thỉnh, Thu Bồn, Nguyễn Trọng Oánh, Nam Hà, Nguyễn Khoa Điềm, Hoàng Phủ Ngọc Tường, Nguyễn Mỹ, Trọng Khoát, Phạm Lê, Trịnh Quý, Hoàng Nhuận Cầm, Anh Ngọc, Nguyễn Đức Mậu, Vương Trọng, Dương Trọng Dật, Thanh Thảo, Nguyễn Thị Hồng Ngát, Phạm Hồ Do…

Alleen al in de provincie Quang Binh , de 'frontlinie' van het Trường Sơn-leger, de thuisbasis van talloze locaties die in verschillende perioden als commandoposten zijn gekozen en ook de locatie van veel van de meest fel omstreden slagvelden op zowel het oostelijke als het westelijke Trường Sơn-gebergte, ontstond een generatie dichters die over Trường Sơn schreven. Deze auteurs groeiden op in Trường Sơn of hadden veel succesvolle werken over de regio, zoals Xuân Hoàng, Trần Nhật Thu, Xích Bích, Lâm Thị Mỹ Dạ, Lê Thị Mây, Hoàng Vũ Thuật…

Onder de dichters van het Truong Son-gebergte springt Pham Tien Duat eruit. Hij was een dichter die een nieuwe, levendige, jeugdige en bruisende golf van realiteit vanuit het slagveld naar voren bracht. Hij bracht het hele Truong Son-gebergte in zijn poëzie. Hij wordt niet alleen vergeleken met "de adelaar van de Truong Son-poëzie", maar wordt ook geëerd als "de leidende figuur van de anti-Amerikaanse oorlogspoëzie". Pham Tien Duats bezielde, gepassioneerde gedichten, vol optimisme te midden van de bommen en kogels in het Truong Son-gebergte, zoals: "Aan jou, jonge vrijwilliger", "Truong Son Oost - Truong Son West", "Vuur en licht", "De groep voertuigen zonder voorruiten", "Herinnering", "Het geluid van bommen bij Seng Phan"... leven nog steeds voort bij generaties lezers.

Er is iets heel bijzonders: het Trường Sơn-gebergte is ook een bron van poëtische inspiratie geweest voor veel partij-, staats- en militaire leiders. Kameraad Trường Chinh werd tijdens zijn bezoek aan het commandocentrum van Trường Sơn begin 1974 geïnspireerd tot het schrijven van het gedicht "Aan de soldaten van Trường Sơn": "Jullie voertuigen zijn zwaar beladen met betekenis en genegenheid / Jullie dragen de overwinningen met je mee / Trường Sơn West, Trường Sơn Oost / Hoge passen, diepe stromen... we hopen, we wachten..." Rond dezelfde tijd was kameraad Lê Đức Thọ, tijdens een bezoek aan Trường Sơn, getuige van: "Wie steekt de pas van Trường Sơn over / Zonder het stof te proeven? / Bij elk passerend voertuig / Stijgt het stof op in wolken..."

Vervolgens deelde kameraad Dang Tinh, politiek commissaris van het Truong Son-leger, op humoristische wijze: "Groeten aan de dappere soldaten / Rijdend over Truong Son / Jonge hoofden grijs / Door de lagen stof op de weg... " En de dichter To Huu, een hooggeplaatst partijleider, schreef verzen over Truong Son die klassiekers zijn geworden: "Door Truong Son trekkend om het land te redden / Met harten vol hoop voor de toekomst ." En: "Oost-Truong Son, zonnig, westelijk regenachtig / Wie er niet is geweest, kent zichzelf niet echt..."

Er is nog een even interessant punt: onder de kunstenaars en schrijvers die deelnamen aan de "mars over het Truong Son-gebergte om het land te redden", bevonden zich naast de "mannen" van verschillende generaties zoals hierboven beschreven, ook zeer jonge "vrouwen", waaronder dichteressen wier namen tot op de dag van vandaag in de literaire wereld voortleven. Dichteres Lam Thi My Da werd geboren en getogen in het door oorlog verscheurde Quang Binh. Ze was een toegewijde verslaggeefster op de Truong Son-route, rechtstreeks vanuit haar geboortestad.

Haar gedicht "De Hemel - Bomkrater", geschreven in 1972, wordt beschouwd als een van de beste gedichten uit het anti-Amerikaanse oorlogstijdperk en ontroert tot op de dag van vandaag generaties lezers: "Het verhaal gaat dat jij, het meisje dat de weg vrijmaakte / Om de weg die nacht te behoeden voor beschadiging / Zodat het konvooi op tijd het slagveld kon bereiken / Je gebruikte je liefde voor het vaderland om een vuur aan te steken / Om de vijand af te leiden en de bomaanslagen op te vangen ..." Dit werk won de eerste prijs in de poëziewedstrijd van de krant Literatuur en Kunst in 1973. Dichteres Tran Thi Thang studeerde in 1970 af aan de Faculteit der Letteren van de Universiteit van Hanoi .

De literatuur van het anti-Amerikaanse verzet in het algemeen, en poëzie en proza over het Truong Son-gebergte in het bijzonder, is een cultureel erfgoed van veelzijdige waarde, met vele prominente figuren die pijlers zijn geweest en nog steeds zijn van de hedendaagse Vietnamese literatuur. En de realiteit van de hedendaagse Vietnamese literatuur bewijst ook dat het Truong Son-gebergte, zowel vroeger als nu, een rijk en fascinerend onderwerp blijft voor schrijvers om te blijven verkennen en waardevolle literaire en artistieke werken te creëren.

In 1971 pakte ze haar rugzak en reisde duizenden kilometers langs het Truong Son-gebergte naar de slagvelden in het zuidoosten, waar ze als journalist en schrijver aan het front werkte. Tot op heden heeft ze 15 dichtbundels, epische gedichten, korte verhalen en romans gepubliceerd. Pham Ho Thu koos er na haar afstuderen aan de universiteit ook voor om op het slagveld te wonen en te schrijven. Tot op heden heeft ze 5 dichtbundels gepubliceerd en talloze literaire prijzen gewonnen. In 2017 won haar epische gedicht over het legendarische Truong Son-gebergte de officiële prijs van de Vietnamese Schrijversvereniging ter gelegenheid van de 70e herdenking van de Dag van de Oorlogsinvaliden en Martelaren.

Onder de dichteressen die voortkwamen uit het door oorlog verscheurde Trường Sơn-gebergte, zijn Nguyễn Thị Hồng Ngát en Lê Thị Mây twee bijzondere gevallen: ze gingen direct na hun middelbareschooltijd naar het slagveld, niet om in de journalistiek of het schrijven te werken, maar om te zingen en wegen en bruggen te repareren en bomkraters te vullen. Nguyễn Thị Hồng Ngát won als jonge en energieke podiumkunstenares in Trường Sơn de aanmoedigingsprijs in de poëziewedstrijd van de krant Văn Nghệ (Literatuur en Kunst) in 1973-1974. Tot op heden heeft ze 7 solo- en 2 gezamenlijke dichtbundels gepubliceerd.

Dichteres Le Thi May is een voormalig vrijwilliger van de Trường Sơn-jeugdorganisatie. Van de honderden gedichten en afbeeldingen van de Trường Sơn-maan die ze heeft geschreven, is één maan uitgegroeid tot een kenmerkend beeld in haar poëzie: "Mijn vreugde is bleek / Als de maan die overdag opkomt..." En hier is de maan op haar "Soldatenrugzak": "De wind waait hevig op de bergpas / We dragen een zware maan op onze schouders / Een zware maan op onze schouders / De sikkelmaan leunt om onze stille stappen te ondersteunen... " Alle drie de dichteressen, Lam Thi My Da, Nguyen Thi Hong Ngat en Le Thi May, hebben de Staatsprijs voor Literatuur en Kunst ontvangen.

De literatuur van de anti-Amerikaanse verzetsbeweging in het algemeen, en poëzie en proza over het Truong Son-gebergte in het bijzonder, is een cultureel erfgoed van veelzijdige waarde, met vele prominente figuren die pijlers zijn geweest en nog steeds zijn van de hedendaagse Vietnamese literatuur. En de realiteit van de hedendaagse Vietnamese literatuur bewijst ook dat het Truong Son-gebergte, zowel vroeger als nu, een rijk en fascinerend onderwerp blijft voor schrijvers om te blijven verkennen en waardevolle literaire en artistieke werken te creëren, die de status en het wonder van de Truong Son-weg – de Ho Chi Minh-route – de legendarische weg waardig zijn!

Mai Nam Thang

Bron: https://baobacgiang.vn/co-mot-truong-son-thi-ca-postid416278.bbg