Zodat de liederen van het erfgoed voor altijd zullen voortleven in de jongere generatie.

Het Phu Tho Xoan-gezang wordt beschouwd als het immateriële culturele erfgoed van de mensheid en als de "heilige ziel" van land en hemel, een oprechte uiting van de verbondenheid van het volk met zijn nationale wortels. Van oude dorpshuizen tot moderne scholen, de vloeiende en diepgaande melodieën van Xoan blijven in stilte voortklinken en voeden de zielen van generaties. De regel "Wie gaat er met mij mee naar Phu Tho / Om de Xoan-liederen te horen die overvloeien van liefde voor het vaderland" is niet alleen een oprechte uitnodiging, maar bevestigt ook de blijvende vitaliteit van een unieke kunstvorm, waarin verleden en heden met elkaar verweven zijn in respect voor de hele gemeenschap.

Het introduceren van Xoan-zang aan kleuters is niet alleen het aanleren van een kunstvorm, maar ook een reis van karaktervorming en nationale trots.

Door de jaren heen is het behoud en de bevordering van de waarde van het Xoan-zangerfgoed een strategische en duurzame taak voor de provincie geworden. Deze culturele "specialiteit" is niet langer beperkt tot de oorspronkelijke Xoan-zanggroepen of traditionele podia, maar wordt door het provinciale ministerie van Onderwijs en Training proactief en systematisch in het onderwijs geïntegreerd. Het gaat hierbij niet alleen om het onderwijzen van zang en dans, maar om het "zaaien van de zaden" van dit erfgoed in de harten van de jongere generatie – zij die in de toekomst de koers van de nationale cultuur zullen bepalen.

In de praktijk heeft de uitvoering van Plan nr. 35 van het Ministerie van Cultuur, Sport en Toerisme, gericht op het behoud en de bevordering van de waarde van de Xoan-zang, een nieuwe impuls gegeven aan scholen. In de oorspronkelijke bakermatten van de Xoan-zang, zoals de wijk Van Phu (inclusief de voormalige gemeenten Kim Duc en Phuong Lau), zijn de levendige klanken van trommels en kleppers, en de heldere stemmen van kinderen vertrouwde geluiden geworden.

De nauwe samenwerking tussen scholen en ambachtslieden heeft ervoor gezorgd dat leerlingen toegang hebben gekregen tot authentieke, traditionele Xoan-volksliederen. Xoan-uitvoeringen duiken steeds vaker op in culturele programma's op scholen, waardoor het erfgoed een levendige, toegankelijke entiteit wordt in plaats van droge lesstof.

Xoan-zang wordt op verschillende manieren gepromoot, waardoor studenten worden aangemoedigd om er meer over te leren.

De weg om dit erfgoed in scholen te introduceren, stuit echter nog steeds op vele obstakels. In werkelijkheid missen muziekdocenten , ondanks hun pedagogische expertise, de unieke "essentie" van de oude Xoan-volksliederen om deze volledig over te brengen. Tegelijkertijd zijn de ambachtslieden – deze "levende menselijke schatten" – veelal op hoge leeftijd en laat hun gezondheid het niet toe om regelmatig les te geven.

Bovendien blijft de integratie van Xoan-zang in het reguliere curriculum beperkt tot een "introductieniveau" vanwege de complexe aard van de uitvoering, die een naadloze combinatie van zang, dans en trommelen/klappen vereist. In gebieden die geen oorspronkelijke Xoan-dorpen zijn, hebben studenten weinig mogelijkheden om deze culturele ruimte direct te ervaren.

Het gebrek aan faciliteiten, traditionele muziekinstrumenten en traditionele kostuums vormen ook knelpunten die het moeilijk maken om de Xoan-melodieën authentiek na te bootsen. "Oude bamboe sterft, nieuwe scheuten groeien" is de natuurlijke gang van zaken, maar om nieuwe scheuten in de juiste vorm en met de ware essentie van het oude bos te laten groeien, is meer zorgvuldige investering en doorzettingsvermogen nodig dan ooit tevoren.

De jongere generatie schrijft het volgende hoofdstuk in de geschiedenis van het zangerfgoed van Xoan.

Geconfronteerd met deze uitdagingen heeft het provinciale ministerie van Onderwijs en Training baanbrekende stappen gezet om de effectiviteit van erfgoedonderwijs te verbeteren. De belangrijkste oplossing is het flexibel integreren van Xoan-zang in kernvakken, ervaringsgerichte activiteiten en buitenschoolse activiteiten. De oprichting van Xoan-zang- en Phu Tho-volksliedclubs op scholen wordt gezien als een "verlengstuk" dat het erfgoed dichter bij jongeren brengt.

In het digitale tijdperk vereist het promoten van erfgoed ook nieuwe vormen. Het departement Onderwijs en Training van Phu Tho heeft zijn eenheden opdracht gegeven video- en beeldpublicaties te maken voor promotie op sociale mediaplatformen zoals Facebook, Zalo en schoolwebsites. Beelden van leerlingen in traditionele kleding, met kleppers in de hand en ritmisch bewegend, zijn op grote schaal verspreid, wat een positief visueel en auditief effect heeft gehad en de nationale trots bij elke leerling en ouder heeft aangewakkerd.

Tegelijkertijd is het opleiden van een team van 'fakkeldragers' van het grootste belang. De coördinatie tussen het Ministerie van Onderwijs en Beroepsopleiding en het Ministerie van Cultuur, Sport en Toerisme bij de training van muziekdocenten in het primair en voortgezet onderwijs in het uitvoeren van traditionele Xoan-liederen zal bijdragen aan de standaardisering van de lesinhoud. Tegelijkertijd moeten de voorlichtingscampagnes worden geïntensiveerd, zodat elke ambtenaar, docent en ouder begrijpt dat het behoud van Xoan-zang, die nauw verbonden is met de traditie van de Hung-koningverering, een manier is om onze identiteit en ons erfgoed te behouden.

Hoewel er nog veel uitdagingen voor ons liggen, geloven we dat met de begeleiding en steun van de provincie en de eensgezindheid van de hele samenleving het Xoan-gezang niet alleen een vorm van devotioneel gezang en festivalgezang voor de dorpshuizen zal blijven. De jonge leerlingen van nu zullen het verhaal van dit erfgoed blijven schrijven, zodat het geluid van de Xoan-trommels voor altijd zal blijven weerklinken in het voorouderlijk land en de "ziel" van de natie door de tijd heen zal voortleven.

Le Hoang

Bron: https://baophutho.vn/de-cau-ca-di-san-mai-vang-vong-trong-the-he-tre-247625.htm