Zodat de naam van het dorp de tand des tijds zal doorstaan.

Al sinds de oudheid is de naam van het dorp of de gemeente waar iemand geboren is, levenslang met die persoon verbonden. Het is niet zomaar een identificatie, een adres of een brievenbus, maar het bevat ook de liefde voor hun thuisland, de plek waar ze geboren en getogen zijn; de plek waar ze naar terugkeren na een oorlog, na werk ver van huis, of zelfs in hun latere jaren wanneer ze ver van huis zijn... Voor veel mensen is het dorp of de gemeente belangrijker dan wat dan ook in hun levensreis.

Dorpsnamen en hun culturele en religieuze oorsprong

Voor ieder mens is zijn of haar thuisland een heilige en diepgaande plek, een plaats waar alle herinneringen aan de kindertijd bewaard worden. De namen van dorpen en gemeenten bewaren ook historische en culturele herinneringen, de lokale identiteit, en vormen een band tussen mensen en hun thuisland. Door de wisselvalligheden van de geschiedenis in verschillende perioden en regimes, en de frequente reorganisaties van het bestuurlijke apparaat, hebben veel dorpen, gemeenten, straten en wijken hun naam verloren.

Dorpshuis van Duc Thang, stad Phan Thiet.

Ondanks talloze splitsingen en fusies hebben veel dorpen, steden en wijken hun naam verloren of veranderd, maar veel dorpen hebben hun oorspronkelijke naam behouden uit de tijd van hun voorouders die de natie stichtten. Voorbeelden hiervan zijn oude dorpen zoals Binh An in het district Tuy Phong; Xuan An, Xuan Hoi, Xuan Quang, Hoa Thuan… in het district Bac Binh; Duc Thang, Duc Nghia, Lac Dao… in Phan Thiet, en vele andere plaatsen in de provincie. Afhankelijk van het beroep van de dorpelingen hebben hun cultuur en overtuigingen unieke kenmerken. Wanneer de bevolking voornamelijk of overwegend agrarisch is, hebben de dorpen vaak dorpshuizen, tempels en heiligdommen die verbonden zijn met passende rituelen.

Oude dorpen (of delen van dorpen) waar de inwoners zich bezighouden met zeevaart, kennen vaak het geloof in de verering van de walvisgod (walvis) en een systeem van heiligdommen en tempels met bijbehorende rituelen die aan vooraf bepaalde tijden zijn gekoppeld. Kustdorpen zoals Tuy Phong, Bac Binh, Phan Thiet, La Gi, en met name die op het eiland Phu Quy, zijn diep geworteld in dit soort geloof.

Het oude Cham-volk had ook een systeem van dorpsnamen dat eeuwenlang bewaard is gebleven en duidelijk en samenhangend verbonden was met de dorpscultuur en religieuze overtuigingen. Dorpen zoals Lac Tri (Palei Cawait), Tuy Tinh (Palei Plom), Binh Duc (Palei Gaok) en Tinh My (Palei Canan) zijn bijvoorbeeld voorbeelden van oude Cham-dorpen waar het brahmanisme werd beoefend.

Dorpen zoals Binh Minh (Palei Aia Maamih), Binh Thang (Palei Panat), Binh Hoa (Palei Dik), Canh Dien (Palei Cakak), Chau Hanh (Palei Caraih)... zijn oude Cham-dorpen waar de Bani-religie wordt beoefend. Toen ik vroeger in deze Cham-dorpen werkte, hoorde ik de ouderen met elkaar praten in de oude dorpsnamen in de Cham-taal in plaats van de nieuwe. Dit is nog steeds zo, omdat de oude dorpsnamen gemakkelijker te onthouden en uit te spreken zijn in hun moedertaal. Elke keer dat ze de oude dorpsnaam noemen, is het alsof hun ouders, grootouders en de oude feesten tot leven komen.

Toen ouderen werd gevraagd waarom de dorpen Vietnamese (Kinh) namen hebben en wanneer die namen zijn ontstaan, wisten velen het niet of konden het zich niet herinneren. Sommigen geloven dat de Cham-dorpen tegelijkertijd met de clans hun achternamen veranderden tijdens de Nguyen-dynastie, om de landregistratie en belastingheffing te vergemakkelijken. In de ceremoniële gebeden van religieuze leiders van beide religies worden echter meestal de oude dorpsnamen genoemd, omdat het noemen van de nieuwe namen de goden ertoe zou kunnen aanzetten terug te keren. Voor sommige Cham-mensen zijn de nieuwe dorpsnamen vrijwel alleen relevant in administratieve documenten, eigendomsbewijzen of postadressen .

Dorpshuis van Xuan An, plaats Cho Lau, district Bac Binh.

Zorg ervoor dat de namen van dorpen en gemeenten niet verloren gaan na de fusie.

Het Provinciaal Volkscomité heeft momenteel een uitgebreid plan voor de reorganisatie van administratieve eenheden op districts- en gemeenteniveau voor de periode 2023-2025, met een visie tot 2030. Het plan omvat het samenvoegen van administratieve eenheden in verschillende districten, zoals Bac Binh, Ham Thuan Bac, Ham Tan, en ook de stad Phan Thiet en de gemeente La Gi. Vanuit sociaaleconomisch oogpunt bieden fusies nieuwe ontwikkelingsmogelijkheden die aansluiten bij de praktische behoeften van de provincie en elke lokale gemeenschap. De fusies in sommige gebieden krijgen geleidelijk aan steeds meer steun van de bevolking, hoewel sommige namen binnenkort wellicht zullen verdwijnen naarmate dorpen en wijken worden samengevoegd en nieuwe namen krijgen.

Vanuit cultureel oogpunt is de reorganisatie van administratieve eenheden een belangrijk beleid van de provincie, gericht op het stroomlijnen van het bestuursapparaat. Het benoemen van dorpen, gehuchten, straten en wijken is echter een complexe kwestie; deze vertrouwde namen zijn diep in de gedachten van mensen verankerd vanaf hun geboorte, en niet slechts administratieve aanduidingen. Op veel plaatsen zijn na fusies nieuwe, stijve en geforceerde namen ontstaan, wat tot bezorgdheid en zelfs wrok bij de bevolking leidt. Dit komt doordat de essentie van een dorp generaties van culturele tradities omvat die in de naam belichaamd zijn; het omvat gebruiken, gewoonten, gedragingen, psychologie en religieuze overtuigingen die uniek zijn voor de inwoners van elke plaats. Het is moeilijk om een nieuwe naam te accepteren die geen verband houdt met de cultuur en overtuigingen van de dorpen en gehuchten uit het verleden.

Wat betreft de samenvoeging en hernoeming van plaatsen, schreef Le Quy Don 250 jaar geleden in zijn boek "Phu Bien Tap Luc" uit 1776 dat toen Heer Nguyen mensen rekruteerde voor de Bac Hai-vloot, hij naast mensen uit de gemeente An Vinh op het eiland Cu Lao Re, alleen mensen selecteerde uit het dorp Tu Chinh in de provincie Binh Thuan of de gemeente Canh Duong (provincie Quang Binh). De namen van de dorpen en gemeenten in deze twee gebieden zijn tot op heden onveranderd gebleven. De naam van het dorp Tu Chinh (Tu Chinh) in de provincie Binh Thuan is echter nergens meer terug te vinden, noch in documenten.

In een artikel van journalist Phan Khôi, gepubliceerd in de krant Thần Chung in Saigon, editie 94 (12 en 13 mei 1929), werd gesteld dat een Cham-dorp genaamd Càng Rang, vlakbij de zee (district Tuy Phong), gespecialiseerd was in de visserij, maar dat dit beroep nu volledig in handen is van de Annamese bevolking. Vanaf het moment dat Phan Khôi het dorp in 1929 bezocht tot nu zijn er dus slechts 95 jaar verstreken, maar een heel Cham-dorp dat generaties lang de visserij beoefende, is zijn naam, locatie en beroep kwijtgeraakt. Dankzij dit artikel weten we dat dit het laatste Cham-dorp was waar de visserij nog werd beoefend in Binh Thuan en zelfs in heel Vietnam.

Kortom, de oude namen van dorpen en gemeenten dragen de stempel van de geschiedenis voor generaties, zijn de trots van iedereen die er geboren en getogen is, en vormen een schakel tussen heden en verleden. Een nieuwe naam moet een diepe betekenis hebben, de trots van de mensen weerspiegelen, emotionele banden bevorderen, voorouderlijke tradities bewaren en de gemeenschap inspireren voor huidige en toekomstige generaties.

Bron