In de provincie Tay Ninh wonen momenteel 17 etnische minderheidsgroepen, verdeeld over 13.594 huishoudens en meer dan 36.900 mensen, wat neerkomt op ongeveer 1,13% van de totale bevolking van de provincie.
In het kader van de ontwikkeling van nieuwe plattelandsgebieden en de verbetering van de kwaliteit van de menselijke hulpbronnen in grensregio's, worden in Tay Ninh Vietnamese taallessen aangeboden aan kinderen van etnische minderheden voordat ze naar de eerste klas gaan. Dit heeft als doel taalbarrières te slechten, gelijke kansen op kennis te creëren voor deze kinderen en bij te dragen aan de vorming van een nieuwe generatie burgers die kennisrijk zijn en tegelijkertijd hun etnische culturele identiteit behouden.
Elke lezing "schakelt" tussen twee talen.
In wijk 12 van de gemeente Tan Ninh, waar veel Cham-mensen wonen, is de moedertaal nog steeds aanwezig in elk aspect van het dagelijks leven, van familiemaaltijden tot traditionele rituelen.
Nationale talen zijn niet alleen een communicatiemiddel, maar ook een rode draad die de culturele essentie van generatie op generatie bewaart. Deze sterke band creëert onbedoeld verschillende "linguïstische subregio's". Veel kinderen groeien op in een omgeving waar alleen hun moedertaal wordt gesproken, waardoor Vietnamees een volkomen onbekende wereld voor hen wordt wanneer ze naar de eerste klas gaan.
In het kleine klaslokaal van basisschool Le Van Tam, achter het geluid van kinderen die hun lessen opzeggen, schuilt de buitengewone volharding van de leerkracht, die elke les in twee talen moet "vertalen".
Mevrouw Thi Saly Has, een Cham-lerares op de Le Van Tam-basisschool in de wijk Tan Ninh, is van mening dat deze lessen een brug vormen tussen de moedertaal en het gangbare Vietnamees. Voor haar gaat lesgeven niet alleen over het overdragen van kennis, maar ook over een reis van "taalovergang".
"Als ik alleen Vietnamees had gesproken, zouden de kinderen het niet begrijpen. Ik moest de Cham-taal gebruiken om het uit te leggen en ze vervolgens weer terugleiden naar de gemeenschappelijke taal," vertelde Saly Has.
Volgens mevrouw Thi Saly Has zijn er woorden die heel eenvoudig lijken, maar waar docenten veel tijd aan moeten besteden om ze uit te leggen. Daardoor duurt elke les niet alleen langer, maar vereist ook meer geduld en toewijding dan een gewone les. In ruil daarvoor is de vooruitgang van de leerlingen elke dag zichtbaar. Van verlegen en aarzelend in de communicatie, worden ze geleidelijk aan zelfverzekerder in hun studie en dagelijks leven.
Abu Bakar, een leerling uit klas 1C van basisschool Le Van Tam in de wijk Tan Ninh, liet trots zijn Vietnamese handschrift zien en zei: "Ik vind het leuk om Vietnamees te leren. De juf legt het op een begrijpelijke manier uit en ze legt de moeilijke delen in mijn eigen woorden uit. Nu ben ik niet meer bang." Deze vreugde gaat niet alleen over leren lezen en schrijven. Het gaat ook over het moment waarop kinderen zich zelfverzekerd beginnen te mengen met hun vrienden en zich thuis voelen op school.
Volgens statistieken voor het schooljaar 2025-2026 telt de provincie Tay Ninh 4.693 basisschoolleerlingen uit etnische minderheidsgroepen, waarvan meer dan 1.000 zich voorbereiden op de eerste klas.
De leerlingen zijn verspreid over 78 van de 96 gemeenten en wijken en wonen in gemengde Khmer-, Cham- en Chinese gemeenschappen. Dit maakt het organiseren van gecentraliseerde lessen erg moeilijk. Hoewel de meeste kinderen de kleuterschool hebben afgerond, blijft de taalbarrière een groot obstakel. Veel kinderen beheersen het Vietnamees nog niet goed, wat leidt tot problemen met het begrijpen van de lessen, communiceren en integreren in de leeromgeving.
Mevrouw Truong Hoang Thanh Thao, directeur van basisschool Le Van Tam, is van mening dat het aanleren van de Vietnamese taal aan kinderen vóór de eerste klas niet alleen dient om kennis aan te vullen, maar ook om een fundamentele lacune op te vullen. Veel kinderen zijn nooit op een systematische manier in aanraking gekomen met het Vietnamees. De eerste klas is als een compleet nieuwe omgeving. Zonder de taal te begrijpen, verliezen ze snel hun zelfvertrouwen en hebben ze moeite om de lessen te volgen.
Als deze barrière niet tijdig wordt weggenomen, zal het onderwijstraject van de kinderen op veel obstakels stuiten. Bovendien zal dit in de toekomst direct gevolgen hebben voor de kwaliteit van het menselijk kapitaal in etnische minderheidsgebieden.
Kennis die de toekomst vormgeeft en zo de weg vrijmaakt.
Op basis van de lokale omstandigheden heeft het Departement van Onderwijs en Training van de provincie Tay Ninh een beleid ingevoerd om kinderen uit etnische minderheden Vietnamees te leren vóór de start van het eerste leerjaar. Het doel is om kinderen uit etnische minderheden de mogelijkheid te bieden om Vietnamese vaardigheden te leren en te oefenen die passen bij hun leeftijd. Dit helpt hen zich goed voor te bereiden op het gebied van taal, mentaliteit en leervermogen, en draagt bij aan de verbetering van de algehele kwaliteit van het onderwijs.
Volgens de heer Bui Tuan Hai, adjunct-directeur van het Departement Onderwijs en Training van de provincie Tay Ninh, is de kans groot dat kinderen uit etnische minderheden, zonder tijdige ondersteuning vanaf het begin, problemen ondervinden bij de start van het eerste leerjaar, met name bij het gebruik van de Vietnamese taal – een belangrijk middel om kennis te verwerven. Dit heeft niet alleen gevolgen voor de eerste leerresultaten, maar ook voor de algehele ontwikkeling van het kind op de lange termijn.
Een opvallend aspect van het programma is dat het geen traditionele aanpak voor 'geletterdheidsonderwijs' hanteert, maar juist methoden gebruikt die geschikt zijn voor de leeftijdsgroep. Kinderen maken kennis met het Vietnamees door middel van luister-, spreek-, communicatie- en spelactiviteiten.
Het programma is opgebouwd rond 18 herkenbare thema's, zoals: Kennismaken met het Vietnamees, Ik en mijn familie, Ik en mijn vrienden, Ik en mijn dorp, Ik en de natuur… Aan de hand van deze thema's ontwikkelen kinderen geleidelijk aan zelfvertrouwen in het gebruik van standaard Vietnamees.
"Taal is niet alleen een leermiddel, maar ook een culturele brug. Wanneer leerlingen het Vietnamees goed begrijpen en gebruiken, zullen ze meer zelfvertrouwen hebben en tegelijkertijd hun nationale identiteit behouden," benadrukte de heer Bui Tuan Hai.
Tegelijkertijd besteedt de onderwijssector bijzondere aandacht aan het onderwijzend personeel, waarbij prioriteit wordt gegeven aan de selectie van kandidaten met professionele competentie en een diepgaand begrip van de lokale cultuur.
Het programma gaat verder dan louter beleid; het wordt concreet gemaakt met duidelijk omschreven middelen. Voor de periode 2025-2029 zal het totale budget van de provincie voor de uitvoering van het programma naar verwachting meer dan 3 miljard VND bedragen.
Elke student die deelneemt aan de zomercursus, die maximaal een maand duurt, ontvangt volledige ondersteuning met materialen zoals Vietnamese taalboeken, kleurboeken, pennen, kleine whiteboards, enz. De gemiddelde ondersteuning bedraagt ongeveer 757.865 VND per student, inclusief lesgeld, materialen en leermiddelen.
Voor leerkrachten betaalt de provincie maximaal 80 lesuren per maand gedurende de zomer, tegen een gemiddeld tarief van 150.000 VND per uur. Dit wordt gezien als een belangrijke stimulans voor leerkrachten om zich zekerder te voelen en zich in te zetten voor het overbrengen van kennis in de grensregio.
Naar verwachting zullen 39 klassen worden georganiseerd in gebieden met een groot aantal leerlingen uit etnische minderheden, zoals Tan Dong, Tan Thanh, My Hanh, Duc Hoa, Tan Ninh, enz., om 815 kinderen te ondersteunen zodat ze voldoende taalvaardigheid hebben voordat ze naar de eerste klas gaan. In dunbevolkte gebieden zal een flexibel gecombineerd leermodel worden toegepast om ervoor te zorgen dat geen enkel kind achterblijft.
Volgens mevrouw Bui Thi Ha, adjunct-hoofd van de afdeling Cultuur en Sociale Zaken van de wijk Tan Ninh, heeft het Ministerie van Onderwijs en Training een specifiek plan om scholen te begeleiden bij de uitvoering van het programma. In gebieden met een grote etnische minderheidsbevolking, zoals de wijk Tan Ninh, heeft basisschool Le Van Tam investeringen ontvangen in faciliteiten en beschikt zij over de middelen om Vietnamese taallessen voor kinderen te organiseren.
Volgens mevrouw Ha blijft de kern van de zaak echter het docententeam, wil deze ontwikkeling echt duurzaam zijn. Lesgeven aan leerlingen uit etnische minderheidsgroepen vergt veel meer tijd, doorzettingsvermogen en toewijding dan lesgeven in een reguliere klas.
"Gezien het feit dat er in dit gebied slechts tien basisscholen zijn, stellen wij voor dat de Partij en de Staat meer aandacht besteden aan het beleid en de voorzieningen voor leerkrachten die lesgeven in gebieden met etnische minderheden. Dit is niet alleen een erkenning, maar ook een stimulans voor leerkrachten om zich zekerder te voelen en op de lange termijn in hun functie te blijven", aldus mevrouw Ha.
Vanuit een breder perspectief bezien, heeft het Vietnamese taalprogramma voor kinderen uit etnische minderheden niet alleen impact op de leerlingen zelf, maar ook op individuele gezinnen en gemeenschappen. De liedjes, verhalen en handschriften die de kinderen mee naar huis nemen, fungeren als een 'katalysator' voor culturele uitwisseling binnen het gezin.
Het Vietnamees wordt geleidelijk aan een verbindende brug, terwijl de moedertaal als basis behouden blijft. Bovendien zullen kinderen met een goede taalvaardigheid veel meer mogelijkheden hebben om te leren en toegang te krijgen tot wetenschap, technologie en ingenieurswetenschappen in de toekomst.
Vanuit eenvoudige geschreven woorden ontvouwt zich een grotere reis – een reis van kennis, integratie en streven naar vooruitgang, met behoud van de nationale culturele identiteit.
Bron: https://www.vietnamplus.vn/tao-co-hoi-tiep-can-tri-thuc-cong-bang-cho-tre-em-dan-toc-thieu-so-post1109232.vnp
Reactie (0)