Het boek van professor Bui Xuan Bao - Foto: T. DIEU
Het boek "Moderne Vietnamese roman 1925-1945: geboorte en ontwikkeling" was oorspronkelijk het tweede (aanvullende) proefschrift dat auteur Bui Xuan Bao samen met zijn eerste (hoofd)proefschrift indiende om in 1961 een nationaal doctoraat in de literatuurwetenschap te behalen aan de Sorbonne-universiteit (Frankrijk).
In 1972 werd het proefschrift als boek gepubliceerd in Saigon, in de boekenreeks Sociale Wetenschappen en Geesteswetenschappen.
In 1985 werd het boek in Parijs uitgegeven in de Duong Moi-boekenreeks. Dit boek was de eerste Vietnamese vertaling van de Franse editie die in Parijs was gedrukt.
Volgens vertaler Ngan Xuyen was het, hoewel het een aanvullende scriptie betrof, in feite een nauwgezet en serieus werk van literatuuronderzoek.
Het boek onthult dat de auteur een enorme hoeveelheid materiaal moet hebben gelezen, niet alleen romans uit de periode 1925-1945, maar ook kranten uit die tijd en eerder onderzoek naar de geschiedenis van de moderne Vietnamese proza.
Bui Xuan Bao onderzoekt de invloed van de Franse literatuur op de Vietnamese literatuur in zijn onderzoek naar moderne Vietnamese romans. Deze vergelijking is zeer nuttig voor onderzoekers die zich bezighouden met moderne Vietnamese proza uit de eerste helft van de 20e eeuw.
Een ander sterk punt van het boek is de analytische en evaluerende benadering van de werken van de besproken auteurs. Hij leest de teksten zorgvuldig om een grondig en rigoureus commentaar te leveren.
Volgens de vertaler zijn sommige beoordelingen van Bui Xuan Bao zeker nog voor discussie vatbaar, maar zijn eerlijke en objectieve benadering van literatuuronderzoek is onmiskenbaar waardevol.
Volgens professor Tran Dinh Su krijgen lezers door zich grondig in het boek te verdiepen toegang tot waardevolle informatie, minder bekende werken en inzichtelijke observaties van tijdgenoten.
De auteur toont de kwaliteiten van een docent met een scherp analytisch vermogen in het interpreteren van de beeldspraak in romans uit de eerste helft van de 20e eeuw.
De heer Tran Dinh Su wees echter ook op enkele onvermijdelijke beperkingen van een project dat bijna 70 jaar geleden werd gebouwd.
Het boek bevat onbevredigende beoordelingen van bepaalde schrijvers en werken, die aanzienlijk afwijken van de huidige opvattingen, bijvoorbeeld over Thạch Lam.
Het boek mist onderzoek naar twee belangrijke prozaschrijvers uit deze periode, Kim Lân en Nam Cao. Het laat ook werken van grote realistische waarde weg, zoals *The Dead End*, *The Broken Dyke*, *Turning Off the Lights*, *Chí Phèo*, *Living in Decay*…
Bovendien is sommige informatie in het boek verouderd. Bij de bespreking van de geboorte van de Vietnamese proza gebruikt Bui Xuan Bao nog steeds 1925 als referentiepunt – het jaar waarin twee werken verschenen: "De rode watermeloen" van Nguyen Trong Thuat en "To Tam" van Hoang Ngoc Phach.
Recent onderzoek wijst er echter op dat de roman "Leraar Lazaro Phien" van Nguyen Trong Quan, die in 1887 in Saigon werd gepubliceerd, wordt beschouwd als de eerste roman die in het Vietnamese nationale schrift is geschreven.
Uiteindelijk beschouwt professor Tran Dinh Su het boek nog steeds als een waardevol naslagwerk voor iedereen die meer wil weten over Vietnamese romans, en voor een breed lezerspubliek.
Bron: https://tuoitre.vn/thuo-khai-sinh-cua-tieu-thuyet-viet-nam-hien-dai-20240627103301935.htm
Reactie (0)