Wielu rodziców spieszy się z zapisaniem dzieci na zajęcia dodatkowe, zaniedbując przy tym wspólne posiłki. Tymczasem posiłki te dostarczają uczniom bezcennych, praktycznych lekcji.
Niezależnie od tego, jak bardzo jesteś zajęty, zawsze jadajcie wspólnie posiłki z rodziną.
Ekspertka Tran Thi Que Chi, zastępca dyrektora Instytutu Nauk Edukacyjnych i Szkoleń (IES), twierdzi, że przez ostatnie 20 lat, łącząc pracę zawodową z opieką nad rodziną i dziećmi, nigdy nie zaniedbywała wspólnych posiłków dla swoich dzieci. Jako samotna matka czwórki dzieci w wieku od przedszkola do liceum, pani Que Chi konsekwentnie dba o wspólne posiłki, przynajmniej raz dziennie.
Pani Que Chi (trzecia od lewej) zawsze ceni rodzinne posiłki. Jej rodzina zawsze zasiada razem do co najmniej jednego posiłku dziennie.
„Uważam, że rodzinne posiłki nie powinny być rozumiane jedynie jako wspólne spożywanie głównych posiłków przez wszystkich członków rodziny. Należy je rozumieć szerzej – jako spotkanie wszystkich członków rodziny, dzielenie się lekką przekąską i picie. Codziennie staram się zasiąść z dziećmi do śniadania lub kolacji. Albo, po skończeniu pracy wieczorem, cała rodzina siada razem, delektując się drinkiem lub owocami, i mogę otwarcie rozmawiać z dziećmi o różnych sprawach. To zawsze są dla mnie najszczęśliwsze chwile” – zwierzyła się pani Que Chi.
Dr Huynh Trung Tuan, pracownik służby zdrowia w szkole podstawowej Trung Trac w 11. okręgu w Ho Chi Minh, powiedział, że przez dekady, niezależnie od napięć w pracy zawodowej, on i jego żona zawsze znajdowali czas na przygotowanie obiadu w domu, gdzie cała rodzina spotykała się na wspólnym posiłku. Poza nieoczekiwanymi sytuacjami kryzysowymi, o których informował żonę i dzieci z wyprzedzeniem, aby nie musiały na niego czekać, wszyscy podtrzymywali rodzinną tradycję wspólnego spożywania obiadu, rozmów i opowiadania sobie historii po ciężkim dniu pracy i szkoły.
„W obecnym pokoleniu wielu młodych ludzi cierpi na brak wspólnych posiłków. Posiłki rodzinne są bardzo ważne; to miejsce, gdzie dziadkowie, rodzice i dzieci siedzą razem, dzielą się posiłkiem, wzmacniając w ten sposób więzi i jedność rodzinną” – powiedział dr Huynh Trung Tuan.
Uczymy się tego z posiłków w domu, to nie jest coś nieprawdopodobnego.
Dr Huynh Trung Tuan powiedział, że wiele rodzin wysyła obecnie swoje dzieci na zbyt wiele zajęć dodatkowych. Wielu rodziców mówi również: „Nie mam czasu gotować dla moich dzieci”. „Każdy rodzic może zorganizować czas dla swoich dzieci. Ale wielu rodziców zmusza swoje dzieci do zbyt intensywnej nauki; jeśli ciągle dowozisz je na zajęcia, skąd znajdziesz czas na gotowanie dla nich? Zamiast sześciu zajęć tygodniowo, zorganizuj tylko trzy, a pozostałe trzy wykorzystaj na gotowanie dla dzieci i pomoc im w nauce” – dodał dr Tuan.
Dr Tuan powiedział również, że obserwując, jak rodzice ciężko pracują poza domem, a potem pędzą do kuchni, żeby gotować, dzieci zrozumieją i pomogą rodzicom w przygotowywaniu posiłków, ucząc się, jak gotują. Dzięki temu dzieci będą jeszcze bardziej pamiętać i cenić domowe posiłki. To właśnie tam wszystko się zaczyna; posiłki stają się niewidzialną więzią, która łączy członków rodziny i uczy dzieci wielu cennych lekcji.
Dr Huynh Trung Tuan podkreślił, jak ważną rolę odgrywają rodzinne posiłki dla wszystkich pokoleń.
„Rodzinne posiłki są bardzo ważne dla rozwoju dziecka. Zaobserwowałem, że w rodzinach, w których rodzice regularnie jedzą obiady z dziećmi, dzieci są grzeczne, odnoszą sukcesy i osiągają sukcesy w nauce. Ponieważ posiłki z dziadkami i rodzicami to nie tylko kwestia odżywiania, ale także więzi emocjonalnej; pokazują, że rodzice troszczą się o swoje dzieci. Dzieci w każdym wieku – w wieku przedszkolnym, w szkole podstawowej, gimnazjum, liceum, a nawet starsze – potrzebują ciepłego, rodzinnego środowiska i tradycji. Podczas posiłku proste pytanie zadane przez dziadków lub rodziców jest o wiele cenniejsze niż jakakolwiek wiedza, którą dziecko zdobywa z książek. Dzieci rozumieją, że cała rodzina jest po to, by je wspierać, a gdy napotykają trudności, wiedzą, z kim podzielić się swoimi problemami” – powiedział dr Tuan.
Jednocześnie, zdaniem dr Tuan, pod względem bezpieczeństwa żywności i wartości odżywczych, posiłki rodzinne są zdecydowanie bardziej satysfakcjonujące niż posiłki kupowane lub spożywane w drodze. Dlaczego więc rodzice nie pozwalają swoim dzieciom jeść domowych posiłków, które są pyszne, zdrowe i bogate w wartości emocjonalne, zamiast pozwalać im jeść na mieście, żeby nadrobić dodatkowe zajęcia?
Czy kraje rozwinięte cenią posiłki rodzinne?
Wiele osób uważa, że w rozwiniętych, nowoczesnych krajach rodzinne posiłki nie są już cenione. Rzeczywistość jest zupełnie inna. Według ekspertki Tran Thi Que Chi, zastępcy dyrektora Instytutu Nauk Edukacyjnych i Szkoleń (IES), opartej na jej doświadczeniu z pracy w Sydney w Australii, ludzie tam mają bardzo jasno określone godziny pracy. Po godzinie 18:00 gasną światła, praca się kończy i wszyscy wracają do domów, do swoich rodzin. Co ważne, nie pracują w soboty i niedziele, poświęcając ten czas rodzinie i przyjaciołom. Ludzie mogą się spotykać, wychodzić i jeść razem. Nawet pracując z zagranicznymi partnerami, ludzie tam przestrzegają tej zasady i wszyscy muszą ją szanować. O ile nie ma porozumienia między obiema stronami w sprawie godzin pracy, wszystko musi być jasne i jednoznaczne z góry.
Pani Chi powiedziała również, że według jej badań, w Stanach Zjednoczonych ludzie mogą nie jeść razem codziennie z powodu szybkiego tempa życia, ale w weekendy starają się jeść razem. We Francji rodzinne posiłki są często dłuższe, a ludzie cieszą się wspólnym czasem, stawiając na pierwszym miejscu chwile dla bliskich. Ludzie często koncentrują się na gotowaniu i wspólnym obiedzie. W Szwecji czas, który członkowie rodziny zazwyczaj spędzają razem, to czas na picie kawy, jedzenie ciastek itp.
Biedni studenci dzisiejszych czasów!
Wielu czytelników skomentowało serię artykułów w gazecie Thanh Nien zatytułowaną „Wielu uczniów tęskni za domowymi posiłkami ”. Rodzic, Tuan Nguyen, dodał: „Szkoła im nie wystarcza, więc muszą uczęszczać na dodatkowe zajęcia. Obecny system edukacji i środowisko rodzinne doprowadziły te dzieci do takiej sytuacji”.
Czytelniczka Nga Ha Thi podzieliła się swoją opinią: „Nie rozumiem, dlaczego rodzice mają tak wysokie oczekiwania wobec swoich dzieci, zmuszając je do nadmiernej nauki, a potem obwiniając nauczycieli za dodatkowe korepetycje. Dzieci muszą uczyć się tylko 3 przedmiotów, czyli 6 lekcji tygodniowo, niezależnie od grupy przedmiotowej. Muszą więc uczyć się poza szkołą tylko od 17:00 do 19:00 i to wszystko”.
Czytelnik Nguyen Nhat Nam ubolewał: „Biedni studenci w dzisiejszych czasach”.
Użytkownik zumykawa1983 skomentował: „Decyzja o dodatkowych zajęciach należy do rodziców; nie powinniśmy zmuszać dzieci do zbyt intensywnej nauki i wywierać na nie presji. Powinniśmy określić, z którymi przedmiotami nasze dzieci mają problemy i pozwolić im się ich uczyć, a nie tylko kilku. Chociaż jesteśmy zajęci, wstaję wcześnie rano, żeby przygotować dzieciom śniadanie, a po południu z mężem staramy się wrócić do domu wcześnie, żeby ugotować obiad i zjeść razem. Pozwalamy im się uczyć tylko do 19:00, więc zawsze jemy razem w domu”.
Source: https://thanhnien.vn/bua-com-gia-dinh-bai-hoc-o-do-sao-phai-chay-don-dao-kiem-tim-185241210194407262.htm
Komentarz (0)