Czerwone wersy - życzenia i sentencje wiosny...

W radosnej i pełnej energii atmosferze przygotowań do Księżycowego Nowego Roku, obraz czerwonych dwuwierszy pojawia się w sercach każdego Wietnamczyka jako święte i trwałe ogniwo łączące przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Każde pociągnięcie pióra symbolizuje nadejście wiosny, niosąc ze sobą nadzieje i marzenia ludzi przed nowym początkiem…

Czerwone wersy, prezentowane w tętniące życiem dni wiosny, przywołują na myśl wyrafinowaną rozrywkę, a jednocześnie przekazują przesłania kulturalne, edukacyjne i moralne.

Gdy mroźna zima stopniowo ustępuje, nadchodzi ciepła, żywa wiosna, która odżywia młode pędy i kwiaty, nadając kwiatom barwę i zapach, a owocom słodycz. Nadchodzi wiosna, nadchodzi Księżycowy Nowy Rok, cykl czasu niczym obietnica pomyślności.

Zgodnie z wietnamską tradycją, Tet (Księżycowy Nowy Rok) ma szczególne znaczenie. Oznacza koniec starego roku i początek nowego, pełnego ekscytacji, radości i nadziei. Dlatego, w zależności od pozycji społecznej, ludzie mają swoje własne, unikalne sposoby na refleksję i docenianie tego ważnego okresu w roku.

Wyrafinowani uczeni popijają herbatę lub wino, podziwiając piękno natury. Intelektualiści kontemplują czasy, zastanawiając się nad ludzką naturą i porządkiem świata. Kupcy liczą jedynie na płynny i udany biznes z dobrymi wynikami sprzedaży. Rolnicy, którzy spędzają życie pracując w polu, nie mają wzniosłych aspiracji poza kilkoma prostymi nadziejami – „mam nadzieję na niebo, ziemię, chmury / Mam nadzieję na deszcz, słońce, dzień, noc / Mam nadzieję na silne nogi i solidny fundament”, sentencję uwiecznioną w pieśniach ludowych i przysłowiach…

Wszystkie nadzieje i aspiracje związane z Nowym Rokiem są żywo i atrakcyjnie przekazywane poprzez różnorodne formy literatury i sztuki. Wśród nich noworoczne wersy są prawdopodobnie jednym z najodpowiedniejszych gatunków literackich do wyrażania i ujawniania uczuć i myśli ludzi w okresie przejściowym między porami roku. Dlatego też, z gatunku literackiego zaimportowanego z Chin, w procesie adaptacji, kreatywności i rozwoju, noworoczne wersy stały się duchowym pokarmem i pięknym elementem kultury Wietnamu.

W swojej książce „Zwięzła historia literatury wietnamskiej” autor Duong Quang Ham pisze: Paralelizm to praktyka łączenia dwóch wersów w pary, tak aby znaczenie i słowa w nich zawarte były zrównoważone. Paralelizm znaczeniowy polega na znalezieniu dwóch zrównoważonych idei i umieszczeniu ich w dwóch równoległych wersach. Paralelizm słów wymaga zarówno równowagi tonalnej – czyli tonów równych względem tonów rosnących oraz tonów rosnących względem tonów równych – jak i rodzaju użytych słów. Paralelizm jest stosowany w wielu formach poetyckich, ale dwuwiersze są gatunkiem literackim, który w pełni wykorzystuje tę zasadę.

Dwuwiersze to sztuka gry słów, wyrażająca ludzki talent, intelekt, ducha i emocje. W przeszłości ludzie często używali dwuwierszy, aby testować swój dowcip. W sprawach politycznych lub stosunków dyplomatycznych między krajami, posłowie czasami rywalizowali ze sobą, używając dwuwierszy. Uczeni i intelektualiści również tworzyli własne noworoczne dwuwiersze, wyrażając swoje uczucia w związku z tą świętą okazją, zastanawiając się nad odnową ojczyzny, kondycją ludzką, radościami i smutkami życia oraz przekazując cenne przesłania kulturowe i edukacyjne.

Mówiąc o optymistycznym, radosnym i pogodnym nastroju panującym podczas Tet (Księżycowego Nowego Roku), wiele osób od razu myśli o wersie Nguyen Cong Tru i chichocze pod nosem: „Trzydziestego dnia miesiąca księżycowego długi się piętrzą, wyrzucając biedaka za drzwi / Pierwszego dnia nowego roku, pijany i podchmielony, wita szczęście w domu”.

Poeta Ho Xuan Huong również wzbogacił skarbnicę wietnamskich wierszy noworocznych odrobiną dowcipu i osobowości: „Trzydziestej nocy zamknijcie bramy nieba i ziemi, zaryglujcie je szczelnie, aby król demonów nie sprowadził zjaw / Pierwszego poranka poluzujcie rygle stworzenia, otwórzcie je szeroko, aby młode kobiety mogły powitać wiosnę”.

Za życia prezydent Ho Chi Minh skomponował również wiele pięknych wersów na Nowy Rok Księżycowy. Wiosna 1946 roku (Rok Psa) była wiosną szczególną, głęboko naznaczoną historycznym znaczeniem dla sprawy rewolucyjnej, dla naszego kraju i naszego narodu. To był pierwszy Tet, pierwsza wiosna niepodległego Wietnamu: „Republikańskie wino, kwiaty równości, świętowanie wiosny niepodległości / Ciasta wolności, braterskie kiełbaski, świętowanie Tet demokracji”...

Podziwiając talent i erudycję starożytnych, budujemy mosty, by zastanowić się nad wersami w ogóle, a w szczególności nad wersami Tet, w kontekście współczesnego życia. Obserwując współczesne życie i obecny stan wersów, wielu odczuwa zarówno radość, jak i niepokój. Radość, ponieważ pomimo zmiennych kolei czasu i historycznych wzlotów i upadków, podczas gdy wiele tradycyjnych wartości kulturowych stoi w obliczu ryzyka zaniku lub już wyblakło, wersy wciąż zachowują swoją wyjątkową pozycję. Ludzie wciąż inwestują czas i wysiłek, a także są skłonni wydawać pieniądze, by znaleźć piękne, znaczące i estetyczne wersy, które można umieścić w widocznych i godnych miejscach w swoich domach, świątyniach przodków lub miejscach historycznych… Wersy wciąż trwają w nurcie kultury narodowej. To coś cennego.

Jednak pośród tej radości tliły się również obawy i niepokoje. Pan Le Van Bai, autor książki „Vietnamese Couplets – Collection and Research”, zauważył: „W społeczeństwie wiele osób nie do końca rozumie znaczenie wersów. W wielu miejscach eksponowane są pięknie zaprezentowane wersy, pomalowane na czerwono i złoto, kupowane za znaczne kwoty, ale ludzie nie rozumieją, czym są wersy ani co przekazują”. W związku z tym ludzie przywiązują większą wagę do formy niż do treści; postrzegają wersy wyłącznie jako przedmioty dekoracyjne, a nie ze względu na ich głębokie znaczenie.

W procesie wymiany kulturowej nieuniknione jest pojawienie się pewnych obaw i niepokojów wynikających z przenikania się i ścierania nowych i tradycyjnych wartości. Ważne jest, jak „oddzielić ziarno od plew” tych wartości, podtrzymując ducha i odpowiedzialność za zachowanie i promowanie piękna tradycyjnej kultury naszych przodków. Każdy wers zapisany na czerwonym lub różowym papierze to tylko jeden z przykładów upowszechniania i podkreślania piękna i znaczenia wiosny oraz Tet (wietnamskiego Nowego Roku) w nurcie kultury wietnamskiej.

Tekst i zdjęcia: Hoang Linh

Źródło: https://baothanhhoa.vn/cau-doi-do-nbsp-uoc-vong-tam-tinh-xuan-277031.htm