Era samozwańczych szkół międzynarodowych dobiegła końca.

TP – Znowelizowana ustawa o szkolnictwie wyższym z 2025 roku, obowiązująca od 2026 roku, będzie regulować wiele aspektów szkolnictwa wyższego, od nazw szkół po warunki nadawania statusu uniwersytetu. Uniwersytety nie będą mogły arbitralnie przyjmować nazw odzwierciedlających ich szczególny status, takich jak „krajowy” czy „międzynarodowy”.

Zacieśnij zarządzanie marką

Zgodnie z projektem rozporządzenia szczegółowo określającego i regulującego wdrażanie kilku artykułów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, do którego Ministerstwo Edukacji i Szkolnictwa oczekuje opinii, nazewnictwo uczelni będzie się różnić od obecnych przepisów. Co istotne, uczelnie nie będą mogły arbitralnie nadawać nazw odzwierciedlających ich szczególny status, takich jak „krajowy” czy „międzynarodowy”.

Projekt dekretu stanowi, że pierwszą ogólną zasadą przy nadawaniu nazwy uniwersytetowi jest to, że nie może ona powodować niejasności co do rodzaju, struktury własnościowej, zakresu działalności, organu zarządzającego, jakości lub statusu instytucji szkolnictwa wyższego; nie może również używać słów wskazujących na tytuły lub rangi.

Drugą zasadą jest unikanie stosowania słów lub symboli, które są identyczne lub podobne do nazw agencji państwowych, jednostek sił zbrojnych, organizacji politycznych i społecznych, innych krajowych placówek oświatowych, zawodowych i wyższych oraz zagranicznych placówek oświatowych, a także mogą być z nimi mylone.

Trzecia zasada głosi, że nazwa musi precyzyjnie odzwierciedlać formę prawną, uprawnienia do nadawania stopni naukowych oraz poziom kształcenia określony w przepisach prawa. Użycie słów „uniwersytet”, „uczelnia” lub „instytut” musi być zgodne z warunkami założenia i strukturą organizacyjną zatwierdzoną przez właściwy organ.

Następnie nazwa filii wietnamskiej instytucji szkolnictwa wyższego musi zawierać frazę „filia”, nazwę instytucji szkolnictwa wyższego oraz nazwę miejscowości, w której znajduje się filia.

Kolejna zasada mówi, że nazwy nie mogą zawierać słów ani fraz o charakterze „narodowym” lub wyrażających szczególny status, takich jak „międzynarodowy”, „narodowy”, „Wietnam”, „ Ho Chi Minh ”, „międzynarodowy”, „narodowy” lub „państwowy”, chyba że zostanie to sprawdzone i zadecydowane przez właściwy organ.

Obecnie w nazwach kilku uniwersytetów znajduje się słowo „international”, takie jak: Hong Bang International University, Saigon International University (prywatny), Bac Ha International University, Western International University i International University (Vietnam National University Ho Chi Minh City). Niektóre uniwersytety mają tę samą wietnamską nazwę, ale inne angielskie nazwy.

Według Ministerstwa Edukacji i Szkolnictwa, obecna konwencja nazewnictwa instytucji szkolnictwa wyższego nie jest ściśle uregulowana, co powoduje zamieszanie między różnymi typami i formami. W związku z tym, agencja projektowa zaproponowała kilka nowych punktów, jak wspomniano powyżej, aby zaradzić tym niedociągnięciom.

Dr Pham Hiep, dyrektor Instytutu Badań Edukacyjnych i Transferu Wiedzy (Uniwersytet Thanh Do), ocenił, że konieczne jest wprowadzenie surowszych przepisów dotyczących nadawania nazw instytucjom szkolnictwa wyższego. Według dr. Hiepa projekt dekretu zakazującego używania słów takich jak „narodowy” i „międzynarodowy” w nazwach szkół (bez zezwolenia właściwego organu) jest kluczowy dla uniknięcia nieporozumień w społeczeństwie.

Kandydaci w Hanoi na targach rekrutacyjnych na studia. Zdjęcie: Trong Quan

Ponieważ terminy te sugerują szczególny status, zakres lub jakość, ich powszechne stosowanie może wprowadzać uczniów i rodziców w błąd co do prawdziwej natury instytucji edukacyjnej. „Międzynarodowy” to nie tylko wymyślny termin, który szkoły mogą dowolnie przypisywać swoim nazwom; odnosi się on do inwestycji, akredytacji, rankingów itp. Pan Hiep zasugerował ponadto, że państwo powinno wprowadzić surowsze regulacje dotyczące używania nazw takich jak „instytut” czy „akademia”, aby uniemożliwić firmom lub organizacjom arbitralne nadawanie instytucjom nazw, które wprowadzają w błąd co do ich funkcji, roli i uprawnień.

Nie kieruj się ilością.

Projekt dekretu precyzuje również, że uczelnie wyższe ubiegające się o uznanie za uniwersytety muszą w pełni spełniać określone warunki. Wśród nich jest posiadanie w swojej strukturze organizacyjnej co najmniej 5 szkół (każda szkoła musi oferować co najmniej 5 programów kształcenia na wszystkich poziomach szkolnictwa wyższego; standardowa skala kształcenia wynosi co najmniej 5000 studentów...). Obecne przepisy przewidują 3 szkoły.

Projekt przepisów stanowi, że ważne wnioski o zmianę nazwy instytucji szkolnictwa wyższego, przekształcenie uniwersytetu w uniwersytet, zmianę nazwy filii uczelni itp., które są rozpatrywane przez właściwy organ, ale nie uzyskały jeszcze zatwierdzenia przed 1 stycznia 2026 r., będą rozpatrywane zgodnie z postanowieniami Dekretu nr 99 w sprawie wdrażania Ustawy o szkolnictwie wyższym z 2019 r.

Jednocześnie musi istnieć co najmniej 25 programów kształcenia na poziomie doktoranckim zgodnie z aktualną listą i przepisami, przy standardowej skali kształcenia wynoszącej 25 000 lub więcej studentów w momencie składania wniosku (obecnie przepisy mówią o 15 000 studentów).

Jeśli chodzi o kadrę dydaktyczną, udział wykładowców zagranicznych uczestniczących w zajęciach dydaktycznych musi wynosić co najmniej 5%, a udział wykładowców zatrudnionych w pełnym wymiarze godzin i posiadających stopień doktora musi wynosić co najmniej 60%.

Rektor jednego z głównych uniwersytetów w Hanoi argumentuje, że ustanawianie pozornie wysokich liczb jako „bariery” dla poprawy jakości kształcenia na uniwersytetach przynosi w rzeczywistości odwrotny skutek. Obecnie trwa „tajny wyścig” o przekształcenie uniwersytetu w uniwersytet. Ustalone liczby doprowadzą do sytuacji, w której studenci będą rekrutowani za wszelką cenę. Proponowane w projekcie rozporządzenie przewidujące minimum 25 000 studentów na regularne programy kształcenia z łatwością prowadzi do rozszerzenia skali edukacji formalnej.

W rzeczywistości w Wietnamie istnieją obecnie trzy modele uniwersytetów: uniwersytety narodowe (2); uniwersytety regionalne (3) i uniwersytety (7). Uniwersytety narodowe i regionalne obejmują niezależne uniwersytety z własnymi pieczęciami i dyplomami noszącymi ich nazwy. Pozostałe uniwersytety, takie jak Uniwersytet Nauki i Technologii w Hanoi, Narodowy Uniwersytet Ekonomiczny, Uniwersytet Przemysłu w Hanoi i Uniwersytet Phenikaa, mimo że posiadają szkoły stowarzyszone, nie posiadają własnych pieczęci, a dyplomy są wydawane przez „macierzystą” uczelnię.

Źródło: https://tienphong.vn/het-thoi-truong-quoc-te-tu-xung-post1808525.tpo