Ustawa o miastach specjalnych: model zarządzania megamiastami w nowej fazie.

8 maja Rada Ludowa miasta Ho Chi Minh, we współpracy z Uniwersytetem Prawa w Ho Chi Minh, zorganizowała seminarium naukowe zatytułowane „Prawo o specjalnych obszarach miejskich – przełom instytucjonalny dla miasta Ho Chi Minh”.

Projekt Centralnego Placu i Centrum Administracyjnego w Ho Chi Minh zakłada stworzenie nowego, nowoczesnego, scentralizowanego kompleksu administracyjno- politycznego , spełniającego wymagania dotyczące pomieszczenia biur agencji zarządzania państwowego. - Zdjęcie: QUANG DINH

Większość delegatów zgodziła się co do pilnej potrzeby uchwalenia Ustawy o miastach specjalnych i zaproponowała gruntowną i kompleksową decentralizację władzy na rzecz rządów miast specjalnych we wszystkich sektorach i dziedzinach, z wyjątkiem kluczowych obszarów, takich jak bezpieczeństwo narodowe i obronność, sprawy zagraniczne oraz instytucje polityczne.

Nie chodzi tu tylko o dodanie większej liczby mechanizmów i uprawnień.

Przemawiając na warsztatach, po wysłuchaniu prezentacji, pani Nguyen Phuong Thuy – wiceprzewodnicząca Komisji Prawnej Zgromadzenia Narodowego – przyznała, że ​​biorąc pod uwagę skalę Ho Chi Minh City jako specjalnego obszaru miejskiego, miasto potrzebuje przestrzeni do rozwoju, maksymalizując swoje wewnętrzne atuty i potencjał, aby stać się wiodącym motorem napędowym rozwoju kraju. Tymczasem mechanizmy i strategie zawarte w rezolucjach 98 i 260 są nadal niewystarczające.

Dlatego też ustawa o planowaniu przestrzennym musi w szczególności określić właściwą filozofię legislacyjną i być rozpatrywana z perspektywy zarządzania rozwojem. Ustawa nie ma na celu jedynie przyznania większej liczby mechanizmów i uprawnień lokalnym jednostkom, ale także eksperymentowania z modelem zarządzania dla dużego miasta w nowej fazie rozwoju.

Pani Thuy zasugerowała również, aby władze Ho Chi Minh City przeanalizowały treść projektu, koncentrując się na autonomii w strukturze organizacyjnej oraz autonomii w sprawach bezpośrednio podlegających władzom lokalnym. Decentralizacja ta musi być powiązana z praktycznymi możliwościami zarządzania, dyscypliną fiskalną, przejrzystością, możliwościami w zakresie danych cyfrowych, a zwłaszcza zdolnością do kontrolowania władzy.

„Ho Chi Minh to megamiasto z 50-letnią historią rozwoju, wysoko wykwalifikowaną i kompetentną kadrą urzędniczą oraz znacznymi zasobami i potencjałem. Dlatego poziom decentralizacji i autonomii z pewnością będzie musiał różnić się od poziomu w miastach, które rozwinęły się w krótszym czasie lub mają nowszy aparat administracyjny” – powiedziała pani Thuy.

Odnosząc się do priorytetowych obszarów decentralizacji, pani Thuy zgodziła się z opinią, że należy skupić się na obszarach z wieloma przeszkodami oraz obszarach, w których miasto ma atuty, którymi należy się zająć, takich jak planowanie rozwoju miast, zarządzanie miastem, zarządzanie finansami i budżetem, mechanizmy „piaskownicy” oraz innowacje. Jednak, zdaniem pani Thuy, konieczne jest staranne rozważenie kwestii zapewnienia spójności gospodarki narodowej…

„Specjalne mechanizmy muszą mieć na celu zwiększenie ogólnej efektywności rozwoju. Miasto Ho Chi Minh chce specjalnych mechanizmów, ale muszą one być zgodne ze wspólnym interesem, zapewniać jedność narodową i dążyć do wspólnego rozwoju regionalnego” – powiedziała pani Thuy.

Obywatele realizujący procedury administracyjne w Centrum Obsługi Administracji Publicznej Dzielnicy Duc Nhuan w Ho Chi Minh City – zdjęcie: QUANG DINH

Miasto Ho Chi Minh nie powinno być zmuszone do proszenia o dodatkowe mechanizmy.

Jednym z zagadnień, na których wielu delegatów skupiło się podczas analizy i proponowania, był zapis dotyczący mechanizmu decentralizacji i delegowania uprawnień w projekcie ustawy. Dr Nguyen Thi Thien Tri – wykładowca na Uniwersytecie Prawa w Ho Chi Minh City – argumentował, że Ustawa o miastach specjalnych powinna być prawem ogólnym dla wszystkich miast specjalnych, a Ho Chi Minh City powinno stanowić punkt odniesienia.

Dlatego też konieczne jest wykorzystanie praktycznych doświadczeń miasta Ho Chi Minh, obejmujących zarówno jego potrzeby, jak i główne bariery, jako punktu odniesienia w celu ustanowienia standardowych ram prawnych, które spełnią potrzeby i aspiracje miasta.

Zdaniem pani Tri, aby specjalne obszary miejskie rozwiązały większość problemów występujących na specjalnych obszarach miejskich, projekt ustawy musi stworzyć mechanizm wytyczania granic władz skoncentrowanych na specjalnych obszarach miejskich, wykorzystując potrzeby i kontekst bieżącego funkcjonowania oraz szybkiej urbanizacji Ho Chi Minh jako podstawę do opracowania zasad wytyczania granic władz.

W związku z tym silna, kompleksowa, gruntowna i merytoryczna decentralizacja władzy na rzecz specjalnych władz miejskich musi zostać zademonstrowana pod względem zakresu, technik i metod decentralizacji.

Dr Tri przeanalizował, że projekt ustawy musi jasno określić obszary podlegające nadzorowi rządu centralnego, jednocześnie przyznając miastu autonomię w pozostałych obszarach. Pozwoli to uniknąć sytuacji, w której pomimo specjalnych i przełomowych mechanizmów, Ho Chi Minh City nadal będzie musiało ubiegać się o dodatkowe mechanizmy w trakcie wdrażania.

W szczególności zaproponowała zastosowanie mechanizmu bezpośredniej decentralizacji ze strony Zgromadzenia Narodowego, zamiast decentralizacji na poziomie rządu lub ministerstw. „To pozwoli gruntownie rozwiązać problemy i bariery instytucjonalne oraz uniknąć pojawiania się nowych sytuacji, w których samorządy musiałyby ubiegać się o dodatkowe zasoby” – powiedziała pani Tri.

Dokładniej rzecz ujmując, pan Le Minh Duc – zastępca przewodniczącego Komisji ds. Prawnych Rady Ludowej miasta Ho Chi Minh – argumentował, że aby rzeczywiście i całkowicie zdecentralizować władzę, projekt ustawy musi zmienić podejście z mechanizmu wdrażania polityki na mechanizm organizacji projektowania i wdrażania polityki.

Zaproponował w nim projekt ustawy, która umożliwiłaby miastu Ho Chi Minh proaktywne decydowanie o liczbie pracowników i personelu w agencjach partyjnych, rządowych i systemu politycznego na podstawie praktycznych potrzeb i obciążenia pracą, zamiast ograniczać się do celów narzucanych przez rząd centralny.

Jednocześnie miasto ma prawo samodzielnie decydować o skali, funkcjach, tworzeniu, łączeniu i rozwiązywaniu podległych mu wyspecjalizowanych agencji, aby zapewnić usprawnienie, skuteczność i wydajność aparatu administracyjnego.

„Dzięki proaktywnemu projektowaniu własnej struktury administracyjnej, Ho Chi Minh City przekształci się z czysto administracyjnego sposobu zarządzania w nowoczesne podejście do zarządzania rozwojem. Ten mechanizm pozwala miastu elastycznie reorganizować swoje agencje, aby szybko reagować na nowe trendy (takie jak rozwój międzynarodowego centrum finansowego, gospodarki cyfrowej, przemysłu kulturalnego i kreatywnego centrum start-upów)” – powiedział pan Duc.

Z drugiej strony, zdaniem pana Duca, projekt ustawy musi dać miastu możliwość zastosowania elastycznego i wysoce konkurencyjnego mechanizmu zarządzania, zatrudniania i wynagradzania urzędników, pracowników służby cywilnej, pracowników sektora publicznego, ekspertów i naukowców...

Wzmocnienie Ho Chi Minh City poprzez rzeczywiste wzmocnienie.

Wiceminister sprawiedliwości Nguyen Thanh Tu stwierdził, że opracowanie ustawy o specjalnych obszarach miejskich dla Ho Chi Minh jest pilnym, trudnym i stresującym zadaniem, zwłaszcza biorąc pod uwagę bardzo krótki czas realizacji. Według niego, Ho Chi Minh boryka się z wieloma specyficznymi problemami, a opracowanie konkretnego mechanizmu dla miasta jest już bardzo skomplikowane.

Pan Tu stwierdził, że główne kierunki rozwoju prawa zostały wyznaczone przez Komitet Centralny, skupiając się na sześciu kluczowych obszarach: przełomach w zarządzaniu i decentralizacji; konkretyzacji strategicznych rezolucji Komitetu Centralnego; innowacyjnym planowaniu; mobilizacji zasobów na rozwój infrastruktury; wzmacnianiu powiązań regionalnych; oraz rozwiązywaniu problemów w mieście, takich jak ruch uliczny, powodzie i zanieczyszczenie środowiska. Dlatego Ho Chi Minh musi skupić się na mechanizmach i strategiach, które zajmą się tymi sześcioma obszarami, tworząc przełom w rozwoju.

„Najważniejszym celem ustawy musi być decentralizacja i rzeczywiste wzmocnienie pozycji Ho Chi Minh City. W szczególności powinna ona położyć nacisk na przyznanie Radzie Ludowej Ho Chi Minh City większych uprawnień do wydawania dokumentów prawnych w celu proaktywnego rozwiązywania pojawiających się problemów w tej okolicy” – podkreślił pan Tu.

Istotne znaczenie dla rozwoju Ho Chi Minh City.

Pan Nguyen Manh Cuong, zastępca członka Komitetu Centralnego Partii Komunistycznej i wiceprzewodniczący Komitetu Ludowego miasta Ho Chi Minh, powiedział, że ustawa o specjalnych obszarach miejskich ma ogromne znaczenie dla rozwoju miasta Ho Chi Minh w obecnej sytuacji.

Stały Komitet Partii Miasta Ho Chi Minh powołał zespół redakcyjny i komitet sterujący, których zadaniem będzie opracowanie nowej rezolucji, która zastąpi Rezolucję 31 i Ustawę o Specjalnych Obszarach Miejskich. Wkrótce sprawozdanie zostanie przekazane agencjom centralnym.

„Ustawa o Specjalnych Obszarach Miejskich określi wiele wymogów i warunków dla Ho Chi Minh City, aby stworzyć ujednolicone, zsynchronizowane i doskonalsze ramy prawne, jasno definiując model rozwoju miasta jako megamiasta, wiodącej jednostki rozwoju społeczno-gospodarczego; zwiększając decentralizację i delegowanie uprawnień z władz miejskich na szczebel oddolny. Pozwoli to na odblokowanie, mobilizację i efektywne wykorzystanie zasobów i władzy” – podkreślił pan Cuong.

Pilna potrzeba

Przemawiając na konferencji, wiceprzewodniczący Rady Ludowej Ho Chi Minh City Nguyen Truong Nhat Phuong powiedział, że Partia i państwo w ostatnich latach zawsze zwracały uwagę na rozwój miasta i tworzyły sprzyjające warunki dla jego rozwoju, zwłaszcza poprzez mechanizmy pilotażowe zawarte w rezolucjach nr 54, 98 i 260. Polityka ta przyniosła wiele ważnych osiągnięć, tworząc podstawy do efektywnego wykorzystania potencjału Ho Chi Minh City.

W praktyce jednak mechanizmy pilotażowe są często ograniczone czasowo i niekiedy niespójne z ogólnym systemem prawnym. Dlatego przejście od rozwiązania pilotażowego do zrównoważonego prawa, takiego jak ustawa o specjalnych obszarach miejskich, jest pilną potrzebą stworzenia stabilnych i elastycznych ram instytucjonalnych, które spełnią długoterminowe wymogi rozwojowe.

Powrót do tematu

TIEN LONG

Source: https://tuoitre.vn/luat-do-thi-dac-biet-mo-hinh-quan-tri-dai-do-thi-cho-giai-doan-moi-20260509075815528.htm