Nowy „front elektroniczny” na Bliskim Wschodzie.

Zagłuszanie i fałszowanie sygnałów GPS stanowią poważne zagrożenie dla międzynarodowego bezpieczeństwa lotniczego i morskiego, sprawiając, że technologia pozycjonowania staje się bronią w konfliktach zbrojnych.

Zakłócanie działania Globalnego Systemu Pozycjonowania (GPS) nasila się w obszarach otaczających Iran. Działania te powodują chaos na licznych lotach cywilnych i statkach komercyjnych poruszających się po kluczowych szlakach żeglugowych.

Eksperci ostrzegają, że ten elektroniczny sabotaż nie jest już odosobnionym incydentem. Stał się systematyczną taktyką mającą na celu sparaliżowanie zdolności nawigacyjnych wroga. Największe konsekwencje ponoszą jednak pojazdy cywilne.

„Elektroniczny front”

Według doniesień CNN , w ciągu zaledwie 24 godzin od pierwszych ataków lotniczych USA i Izraela na Iran, systemy nawigacyjne statków w regionie zostały masowo sparaliżowane. Zagłuszanie sygnału stało się alarmująco powszechne na Bliskim Wschodzie.

Firma zajmująca się analizą danych morskich Lloyd's List Intelligence opublikowała szokujące statystyki. Jednostka odnotowała 1735 incydentów zakłócania sygnału GPS, które bezpośrednio dotknęły 655 statków między początkiem konfliktu a 3 marca.

Każdy taki incydent trwa zazwyczaj 3-4 godziny. Według raportu Lloyd's List Intelligence, liczba incydentów dziennie wzrosła ponad dwukrotnie. Dokładniej, liczba ta wzrosła z 350 incydentów na początku konfliktu do 672 incydentów 2 marca.

Urządzenia raportujące całkowicie przeinaczały rzeczywistą lokalizację w porównaniu ze współrzędnymi na morzu. Wiele statków nagle okazało się być zlokalizowanych na lotniskach, w elektrowniach jądrowych lub w głębi lądu w Iranie.

Zakłócenia GPS sprawiły, że skupiska pociągów komercyjnych znajdowały się między elektrownią jądrową (po lewej) a lotniskiem (po prawej). Zdjęcie: Windward.

Zagłuszanie elektroniczne miało poważne konsekwencje. Według raportu firmy Windward , zajmującej się wywiadem żeglugowym , tylko 28 lutego ponad 1100 statków handlowych doświadczyło zakłóceń w systemach nawigacyjnych. Incydent ten miał miejsce jednocześnie na wodach u wybrzeży Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Kataru, Omanu i Iranu.

Obecny problem zagłuszania i spoofingu sygnału GPS nie jest już odosobnionym problemem technicznym. Stał się bronią strategiczną często wykorzystywaną w konfrontacjach na Bliskim Wschodzie.

„Wkraczamy w erę, w której fakty geograficzne można zniekształcić jednym naciśnięciem przycisku” – powiedział Dana Goward, prezes fundacji Resilient Navigation and Timing Foundation. Według niego, to, co dzieje się w regionie Zatoki Perskiej, jest jak dotąd najkosztowniejszym ostrzeżeniem przed nadmiernym poleganiem na technologii.

Ramsey Faragher, prezes Królewskiego Instytutu Nawigacji w Londynie, również zgadza się z tym poglądem. Uważa, że ​​zagłuszanie i fałszowanie sygnałów nawigacyjnych stanowi „tarczę” przed atakami dronów. Konsekwencją jest jednak zakłócanie systemów nawigacyjnych statków komercyjnych niebiorących udziału w konflikcie.

W dobie dronów zagłuszanie sygnałów GPS i spoofing stają się skuteczną „tarczą”. Zdjęcie: RNTF.

„Stało się to integralną częścią obecnych konfliktów. Małe drony sterowane za pomocą GPS są używane znacznie szerzej niż 20 lat temu” – dodał Faragher.

Na wąskich wodach, takich jak Cieśnina Ormuz, błędne przedstawienie współrzędnych może prowadzić do katastrof politycznych . Wystarczy, że statek cywilny zboczy o kilka mil morskich na sporne wody, by wywołać eskalację konfliktu. To właśnie ta „szara strefa”, którą strony konfliktu wykorzystują w pełni.

Dane z terenu pokazują, że te cyberataki stają się coraz bardziej wyrafinowane. Nie tylko zakłócają one sygnały, ale także wysyłają fałszywe informacje (spoofing), uniemożliwiając systemom komputerowym odróżnienie prawdziwych danych od fałszywych.

„To zakłócenie wykroczyło poza kontrolę konwencjonalnych przepisów bezpieczeństwa cywilnego” – powiedział Ami Daniel, dyrektor generalny Windward. Podkreślił, że ochrona obecnych szlaków handlowych wymaga zupełnie nowego podejścia do cyberbezpieczeństwa morskiego.

Fatalna wada GPS-u

Dlaczego tak łatwo jest obalić najnowocześniejszy system GPS, w który zainwestowano miliardy dolarów? Problem tkwi w sile sygnału. Gdy satelity przesyłają dane w odległości dziesiątek tysięcy kilometrów od Ziemi, sygnał pozycjonujący staje się niezwykle słaby i łatwo go stłumić.

Każdy naziemny nadajnik dużej mocy może nadawać fałszywe sygnały na tej samej częstotliwości, ale ze znacznie większą intensywnością. Odbiorniki w samolotach i na statkach są zaprojektowane tak, aby priorytetowo traktować odbiór najsilniejszego sygnału. Dlatego łatwo „wierzą” w sfałszowane współrzędne stworzone przez atakujących.

Zjawisko interferencji sygnału można łatwo rozpoznać po obrazie statków poruszających się po idealnych okręgach. Zdjęcie: Windward.

Obecne cywilne systemy GPS praktycznie nie oferują ochrony przed tymi atakami. W przeciwieństwie do ich skomplikowanych, szyfrowanych odpowiedników wojskowych , cywilny GPS został zaprojektowany tak, aby był skalowalny i łatwo dostępny dla każdego. Stało się to jednak istotną słabością w przypadku cyberataków.

„Sygnały GPS są tak słabe, że można je porównać do światła świecy oddalonej o wiele kilometrów” – wyjaśnia profesor Todd Humphreys z Uniwersytetu Teksańskiego w Austin. Twierdzi, że nawet tanie urządzenie zagłuszające wystarczyłoby do zakłócenia całego obszaru wokół wojskowych punktów dostępowych.

Skutki tego wykraczają poza samo zgubienie się. Wiele systemów infrastruktury krytycznej, takich jak sieci energetyczne, telekomunikacyjne i giełdy finansowe, również wykorzystuje sygnały GPS do synchronizacji czasu. Cyberatak na dużą skalę może wywołać reakcję łańcuchową, która sparaliżuje gospodarkę .

Rosyjski system Pole-21 ma za zadanie zakłócać lub zakłócać komunikację i sygnały radarowe wroga. Zdjęcie: KT.

Sytuacja w Iranie pokazuje, że światu wciąż brakuje idealnego planu awaryjnego dla GPS. Klasyczne metody, takie jak nawigacja gwiazdowa czy inercyjna, to tylko rozwiązania tymczasowe. Tymczasem modernizacja globalnej infrastruktury satelitarnej to problem, który zajmie dekady.

Ta niewidzialna wojna zmusza państwa do ponownej oceny swoich strategii bezpieczeństwa technologicznego. GPS nie jest już wygodnym narzędziem, ale stał się strategicznym polem bitwy, na którym ten, kto kontroluje cyberprzestrzeń, zyska przewagę.

„Staliśmy się zbyt pewni siebie, wierząc, że kosmos jest absolutnie bezpiecznym terytorium” – stwierdził analityk ds. bezpieczeństwa międzynarodowego Mark Montgomery. Ostrzegł, że bez niezawodnych systemów alternatywnych, zamieszki w regionie Zatoki Perskiej to dopiero początek większych katastrof.

Źródło: https://znews.vn/mat-tran-dien-tu-moi-tai-khu-vuc-trung-dong-post1633096.html