Przewoźnik na czele wysp Truong Sa

Aby przetransportować tysiące delegatów, towary i dary z kontynentu na wyspy i rafy w archipelagu Truong Sa oraz na platformę DK1, żołnierze obsługujący łodzie, oprócz profesjonalnych umiejętności i doświadczenia, muszą nawigować wśród wiatru i fal, zapewniając absolutne bezpieczeństwo. Dla nich łódź jest domem, a morze ojczyzną. Rok po roku żyją z falami i wiatrem, dzieląc się radościami i smutkami z morzem, w milczeniu poświęcając swoją młodość temu miejscu na linii frontu.

• Marynarka Wojenna przeprowadza inspekcje wyszkolenia i gotowości bojowej.
• Marynarka Wojenna otrzymuje Order Ho Chi Minha .
• Delegacja Dowództwa Marynarki Wojennej złożyła ofiarę kadzidła na nabrzeżu Vam Lung.

Ciche ofiary

Po 13 latach służby wojskowej, z czego 7 spędził na kutrze CQ, porucznik Tran Trung Kien, dowódca okrętu 561 Regionu 4 Marynarki Wojennej, wykonał setki misji transportu ludzi i towarów ze statków na wyspy. Ta praca może wydawać się prosta, ale kryje w sobie niezliczone trudności, wyzwania i ciche poświęcenia.

Porucznik Tran Trung Kien.

Zwierzył się: „Transport pasażerów, towarów i darów na wyspy w Truong Sa lub na platformę DK1 to wyczerpujące zadanie, ale to także praca, którą kocham i z której jestem dumny . Na rozległym oceanie nieoczekiwane burze mogą wystąpić w każdej chwili. Aby zapewnić bezpieczeństwo wszystkim, kierowca łodzi musi być dobrze przygotowany, mieć silny charakter, bogate doświadczenie i być zawsze gotowym do poświęceń, aby wykonać misję”.

Spośród setek razy, kiedy wiózł turystów na wyspy, podróż delegacji z Ho Chi Minh City na wyspę Da Tay jest dla porucznika Kiena najbardziej pamiętna. Tego dnia fale nie były zbyt duże, ale wiatr był silny i mżył. Statek HPBD 561 był zakotwiczony około 2 mil morskich od wyspy. Aby dotrzymać harmonogramu, delegacja zdecydowała się mimo wszystko zacumować. Setki delegatów i ich prezenty zostały przetransportowane w czterech łodziach CQ. Pierwsze kilka rejsów przebiegło bezpiecznie, ale podczas piątego rejsu, gdy łódź była około 160 metrów od krawędzi wyspy, nagle osiadła na mieliźnie z powodu odpływu. Bez chwili wahania porucznik Kien zanurzył się w morzu, wkładając wszystkie siły, aby odepchnąć łódź od rafy koralowej, a następnie kontynuował bezpieczne sterowanie łodzią w kierunku wyspy. Ten skok spowodował, że jego noga została rozerwana przez ostry koral, ale w zamian cała delegacja postawiła stopę na wyspie w atmosferze ogromnego wzruszenia. „Widząc delegatów spotykających się i rozmawiających z oficerami i żołnierzami na wyspie, poczuliśmy ulgę i radość, ponieważ zakończyliśmy naszą misję” – wspominał.

Tego popołudnia rozpętała się nagła burza, z silnymi falami i porywistym wiatrem. Pomimo ulewnego deszczu, załoga łodzi musiała odwieźć grupę turystów z powrotem na statek zgodnie z planem. „Załoga traktuje zmagania z dużymi falami i silnym wiatrem jako codzienną rutynę. Wystarczy jeden błąd, a zarówno łódź, jak i pasażerowie mogą znaleźć się w niebezpieczeństwie. Te doświadczenia dodały nam odwagi i dały bezcenne doświadczenie. Kiedy statek zacumował w porcie na lądzie, skorzystałem z okazji, aby odwiedzić żonę i dzieci na trzy dni, zanim ponownie wsiadłem na pokład i popłynąłem na wyspę” – powiedział porucznik Kien.

Major Hoang Hai Ly, zawodowy oficer wojskowy.

W ciągu prawie 30 lat służby wojskowej major Hoang Hai Ly, zawodowy żołnierz, spędził 26 lat sterując łodzią na morzu. Zwierzał się: „Prowadzenie łodzią wśród silnych fal i wiatru wymaga nie tylko siły fizycznej i odwagi, ale także dużego doświadczenia. Dotarcie do wyspy jest trudne, ale dotarcie do platformy DK1 jest wielokrotnie trudniejsze. Jeśli sterowanie nie będzie stabilne, łódź może zostać wciągnięta przez fale do podstawy platformy, co w jednej chwili może mieć niewyobrażalne konsekwencje. Spędziłem prawie całe życie jako żołnierz „sterując” na morzu. Misja jest dość żmudna i niebezpieczna, ale też bardzo honorowa, a moje serce zawsze przepełnia radość”.

Pełna odpowiedzialność i miłość do ojczyzny.

W 2025 roku Marynarka Wojenna zorganizowała 26 rejsów, przewożąc ponad 1500 delegatów z całego kraju i Wietnamczyków z zagranicy, aby odwiedzić oficerów i żołnierzy w Truong Sa i na platformie DK1. Te statki, pełne solidarności, przewoziły nie tylko tysiące ton zaopatrzenia i darów wojskowych, ale także miłość i zaufanie ludzi, którzy stacjonowali na czele fal.

Rejsy zazwyczaj rozpoczynają się w portach morskich Cam Ranh (Khanh Hoa), Cat Lai (Ho Chi Minh City) lub Brygady 171 (Vung Tau). Po dwóch dniach i dwóch nocach zmagań z falami, statek zatrzymuje się na wyznaczonych współrzędnych, aby przetransportować personel i zaopatrzenie na wyspę. Delegaci, ubrani w kamizelki ratunkowe, są prowadzeni przez marynarzy na łodzie ratunkowe. Małe łodzie mkną pośród fal i wiatru. Gdy są zaledwie kilkadziesiąt metrów od wyspy, rzucana jest cuma, a żołnierze na wyspie przywiązują ją solidnie do słupka cumowniczego. Ochocze kroki prowadzą ich na wyspę graniczną, przepełnieni dumą i wzruszeniem, mogąc dotknąć tej świętej części Ojczyzny pośrodku oceanu. Tymczasem żołnierze na łodziach odetchnęli z ulgą i radowali się: „Kolejna bezpieczna i udana podróż”.

Dla tych żołnierzy każda podróż statkiem to nie tylko środek transportu, ale także most łączący ląd stały z odległymi wyspami, przekazujący uczucia milionów serc wobec mórz i wysp ojczyzny, rozpalający wiarę i miłość do Ojczyzny w każdym obywatelu Wietnamu.

„Delegacja z kontynentu wnosi na wyspę uczucia i miłość do ojczyzny; po powrocie przywozi wiarę i zaufanie żołnierzy na froncie Ojczyzny. Dlatego nasze zadanie, jakim jest pilotowanie łodzi, jest jak budowanie mostów łączących dwa odległe brzegi: przenoszenie uczuć na wyspę i przenoszenie wiary z wyspy z powrotem na kontynent” – podzielił się wzruszony porucznik Tran Trung Kien.

Życie żołnierza żeglującego po otwartym morzu jest pełne potu, trudów i cichych poświęceń. Podczas każdej podróży, za każdym razem, gdy siada za sterami pośród wzburzonych fal, oddaje w swoje ręce pełną odpowiedzialność, miłość do ojczyzny i wiarę. W tych misjach największą nagrodą dla żołnierza są promienne uśmiechy i pełne emocji oczy delegacji, bezpieczeństwo każdej osoby oraz bezpieczne dostarczenie towarów z lądu na odległe wyspy.

Po pięciu rejsach na 55 wysp, podwodne rafy i pięć platform DK1, porucznik Tran Huu Thang, zawodowy żołnierz i członek załogi łodzi CQ na statku 571, miał opaloną od słońca i wiatru twarz. Z dumą powiedział: „Największym szczęściem dla załogi naszej łodzi jest to, że przyczynia się do przybliżenia Truong Sa i DK1 sercom mieszkańców całego kraju”.

Łódź CQ, pilotowana przez porucznika Tran Huu Thang, transportowała ludzi ze statku na platformę DK1.

Pomimo trudnych warunków i konieczności odłożenia spraw osobistych na bok, żeglarze zawsze mają uśmiech na twarzy, bo ich największym szczęściem jest poświęcenie młodości ochronie mórz i wysp ojczyzny. Na czele fal ich duma wyraża się w pocie, krwi i niezniszczalnej miłości do ojczyzny.

Mai Thang

Source: https://baocamau.vn/nguoi-lai-do-noi-dau-song-truong-sa-a124087.html