Wiara i dążenie do pokoju i dobrobytu w nowej erze.

(Dong Nai) – Wiersz „Świętując urodziny Buddy” to pieśń bogata w buddyjską symbolikę, łącząca ducha narodowego, tradycje sekty zen Truc Lam i dumę prowincji Quang Ninh w nowej erze. Wykorzystując znaną formę sześciu ośmiu zwrotek, autor stworzył delikatny, melodyjny utwór, który jednocześnie ucieleśnia spokojną medytację i jest przepełniony dobroczynnymi emocjami oraz zaangażowanym duchem wietnamskiego buddyzmu.

Báo Đồng Nai•28/05/2026

Już od pierwszych wersów: „Yen Tu Truc Lam, święte/Siedemset lat Dharmy łączącej góry i rzeki”, poemat odsłania wyjątkową przestrzeń kulturową i duchową Yen Tu, kolebki wietnamskiej sekty zen Truc Lam. Za pomocą zaledwie dwóch krótkich wersów autor przywołuje głęboką historię ponad siedmiu wieków tej tradycji zen, głęboko zakorzenionej w tożsamości narodowej. Słowo „święte” sugeruje nie tylko uroczystą atmosferę świętej góry Yen Tu, ale także nieprzemijającą witalność zaangażowanej myśli buddyjskiej w życiu narodu wietnamskiego.

Wizerunek Tran Nhan Tonga jest przedstawiony z głębokim szacunkiem: „Tran Nhan Tong, z jasnym sercem, praktykował ascezę i osiągnął oświecenie, ustanawiając linię buddyzmu zen”. Te dwa wersy oddają piękno mądrego króla, który po doprowadzeniu narodu do zwycięstwa nad obcymi najeźdźcami zrzekł się tronu, by szukać oświecenia. Fraza „ustanowienie linii buddyzmu zen” oznacza zarówno założenie sekty zen Truc Lam, jak i fundament współczucia i altruizmu, który pozostawił potomnym. To zwięzły, a zarazem głęboko historyczny i filozoficzny styl pisania.

Autor nadal wspomina o Pháp Loa i Huyền Quangu: „Pháp Loa w milczeniu kontynuuje Dharmę / Huyền Quang rozsiewa cudowne światło współczucia”. Te dwa wersy przywołują niezłomnego ducha Trzech Patriarchów Trúc Lâm. Słowo „w milczeniu” jest trafne, ponieważ buddyzm zazwyczaj nie rozprzestrzenia się ostentacyjnie, lecz po cichu. Tymczasem „cudowne światło współczucia” sugeruje zarówno światło buddyjskiej mądrości, jak i tworzy poczucie tajemniczości i czystości.

Obraz „Trzech Patriarchów budujących most/Oświetlających cudowny świat przez tysiąc lat” to piękna metafora ukazująca Patriarchów jako duchowy most łączący przeszłość z teraźniejszością, religię z życiem, a ludzkość z prawdą, dobrem i pięknem.

Jednym z sukcesów poematu jest naturalne wkomponowanie weń świętych świątyń i pagód Yen Tu: „Hoa Yen spowity jest bezkresnymi chmurami / Dzwony biją, budząc niezliczone rzesze ludzi blisko i daleko”. Pagoda Hoa Yen wyłania się pośród mglistych górskich chmur, odzwierciedlając prawdziwe piękno rodowego miejsca Yen Tu. Obraz „dzwonów bijących, budzących” jest wysoce symboliczny, sugerując, że dźwięk dzwonów świątynnych nie tylko rezonuje w przestrzeni, ale także budzi ludzką duszę ku dobru.

„Pustelnia Ngoa Van o zmierzchu/Tysiąc sosen wciąż rozbrzmiewa medytacyjnymi pieśniami serca” – Ngoa Van Hermitage jest przedstawiona z silnym wyczuciem zen i poezji. „Medytacyjne pieśni serca” to delikatny przekaz, który wywołuje poczucie spokoju i głębi. Wiersz przywołuje szum wiatru w sosnach w wysokich górach, niczym echo historii i nauk buddyjskich na przestrzeni wieków.

Wizerunek pagody Hue Quang z napisem „Pagoda Hue Quang pośród gór/Przez tysiąc lat promieniuje współczującym światłem” emanuje pięknem zarówno starożytnym, jak i świętym. „Współczujące światło” to niezwykle symboliczny obraz, który przekształca pagodę z nieożywionej budowli architektonicznej w źródło duchowego światła, rozświetlającego ludzkie serca.

Kolejnym godnym uwagi punktem jest to, że wiersz nie ogranicza się jedynie do sfery buddyzmu, ale rozwija się, obejmując miłość do ojczyzny: „ Quang Ninh, ze swoimi cudownymi falami/Witając porę urodzin Buddy, wiosna przynosi spokój i radość” oraz: „Ha Long jaśnieje jasno morzem i niebem/Dzwony Yen Tu dzwonią, przynosząc pokój wszędzie”. Te dwa wersy mają jasny, nowoczesny charakter. Ha Long jawi się zarówno majestatycznie, jak i spokojnie, stanowiąc harmonijne połączenie wspaniałej natury i duchowego życia tego bohaterskiego regionu górniczego. Autor umiejętnie łączy morze i niebo Ha Long z dzwonami Yen Tu, tworząc Quang Ninh, które jest jednocześnie silnie rozwinięte i bogate w kulturową głębię.

W szczególności zwrotka: „Nowa era za górami i rzekami/Wietnam podejmuje kroki, by sięgnąć do morza i nieba” wnosi do utworu ducha tamtych czasów. Jest to bardzo wyraźny przejaw zaangażowanego buddyzmu: Dharma nie jest oddzielona od życia, lecz towarzyszy rozwojowi kraju. Obraz „Wietnam podejmuje kroki, by sięgnąć do morza i nieba” wyraża dążenie do rozwoju, integracji i silnego postępu w nowej erze.

Końcowe wersy: „Budda, Dharma i Sangha jaśnieją jasno/Piękna ziemia narodu jest wspaniała” i „Oby cała ludzkość/Była wypełniona niezliczonymi pieśniami radości i szczęścia” brzmią jak wzniosła modlitwa za ludzi, kraj i świat . Uosabiają one współczucie i dobroć charakterystyczne dla buddyzmu. Zakończenie wiersza słowami „niezliczonymi pieśniami radości” tworzy radosny posmak, otwierając wiarę w spokojne i szczęśliwe życie.

Wiersz, pod względem artystycznym, umiejętnie wykorzystuje metrum sześć na osiem, z łagodnym, łatwym w odbiorze i zrozumiałym rytmem. Język jest prosty, lecz bogaty w obrazy, a wiele wersów niesie ze sobą głęboki, medytacyjny charakter. Autor z powodzeniem łączy elementy historyczne, duchowe i nostalgiczne, oddając ducha epoki w ramach spójnego wątku poetyckiego. Można powiedzieć, że „Celebrating Buddha's Birthday” to nie tylko wiersz celebrujący ważne święto buddyjskie, ale także wyraz wdzięczności dla korzeni kultury narodowej, pochwała piękna sekty Truc Lam Yen Tu Zen i szczere pragnienie pokoju i dobrobytu ojczyzny w nowej erze.

Source: https://baodongnai.com.vn/van-hoa/202605/niem-tin-khat-vong-hoa-binh-hung-thinh-trong-ky-nguyen-moi-4e6140d/