Ciche cierpienie kryjące się za Agent Orange

Choć wojna dawno się skończyła, jej skutki wciąż odczuwalne są w wielu rodzinach dotkniętych Agent Orange. W cieniu tego cierpienia kryją się ciężko pracujące matki, żony i siostry, które poświęciły tak wiele, troszcząc się o swoje rodziny i stając się filarem wsparcia dla ofiar.

Chyba nic nie jest w stanie zmierzyć bólu matki, która jest świadkiem tego, jak jej dzieci, urodzone zdrowe, stopniowo stają się niepełnosprawne intelektualnie lub sparaliżowane. Pan Le Dinh Nhac i pani Nguyen Thi Tam z Nui Trang w gminie Phu Ninh, mając ponad 70 lat, zamiast cieszyć się spokojem i ciszą w gronie dzieci i wnuków, nie przespali ani jednej spokojnej nocy od ponad 40 lat, ponieważ dwoje z ich czworga dzieci cierpi na niepełnosprawność intelektualną spowodowaną działaniem środka Agent Orange.

Pan Nhac zaciągnął się do wojska w 1967 roku i walczył w bitwach na Południu, od Quang Ngai po Kom Tum. Pani Tam opowiadała: „Mój mąż był bezpośrednią ofiarą Agent Orange, cierpiał na wiele chorób, a teraz zaraził również nasze dzieci. Nie mogę powstrzymać łez. Wszystkie osobiste potrzeby naszych dzieci, takie jak jedzenie i kąpiel, zależą od innych. Jako matka często choruję, ale mimo to muszę codziennie opiekować się moimi dziećmi. Czasami jestem tak zmęczona, że ​​nie mogę nawet wstać, a myśl o moich dzieciach sprawia, że ​​moje serce boli jeszcze bardziej…”

Najmłodszy syn pana Nguyen Van Thanga ze Strefy 9, gminy Ha Hoa, mimo że ma 34 lata, nadal płacze jak dziecko.

Żołnierze, którzy nosili w sobie skutki działania Agent Orange, pokonując życiowe przeciwności, odnajdują optymizm i radość w życiu, w którym mogą zapomnieć o „ranach” wojny. Od ponad 30 lat pani Dao Thi An i pan Nguyen Van Thang ze Strefy 9 w gminie Ha Hoa z pokorą opiekują się swoim synem, który cierpi z powodu długotrwałych skutków działania toksyn chemicznych. Choć ma 34 lata, ich syn pozostaje jak dziecko, uśmiechając się niewinnie tylko od czasu do czasu, a jego życie jest ograniczone do ich małego domu.

Pan Thang opowiedział swoją historię: „W 1970 roku zaciągnąłem się do wojska i walczyłem na polach bitewnych południowego Laosu i Wyżyn Centralnych. W 1971 roku ożeniłem się i miałem czworo dzieci: trzy córki i syna. Niestety, mój najmłodszy syn, urodzony w 1991 roku, nie był normalnym dzieckiem; miał upośledzenie umysłowe i nie mógł chodzić. Dopiero później dowiedziałem się o długotrwałym wpływie środka Agent Orange na mojego syna… Ale wtedy pomyślałem, że nie mogę po prostu siedzieć i rozpamiętywać bólu przeszłości; muszę być silny, aby być filarem wsparcia dla mojej żony i dzieci”. Przez ostatnie 34 lata pan Thang aktywnie angażował się w działalność społeczną, jednocześnie poświęcając swój czas opiece nad swoim 34-letnim synem.

Pani Phung Thi Vien, mieszkanka Strefy 4, gminy Phung Nguyen, codziennie opiekuje się swoim młodszym bratem, który cierpi z powodu działania środka Agent Orange.

Pani Phung Thi Vien z 4. strefy gminy Phung Nguyen, rodzina otrzymująca pomoc rządową, dzieli ten sam „ból związany z Agentem Orange” z osobami takimi jak pan Nhac, pani Tam, pan Thang i pani An. Oboje jej rodzice zmarli, a pani Vien poświęciła własne szczęście, by opiekować się młodszym bratem, Phung Van Chungiem, który od dzieciństwa jest sparaliżowany i niepełnosprawny intelektualnie z powodu długotrwałych skutków działania Agenta Orange przez ojca. Pani Vien samotnie opiekuje się swoim niepełnosprawnym bratem, który w wieku 46 lat jest jak dziecko z niepełną sprawnością fizyczną i umysłową.

Pani Vien ze wzruszeniem wyznała: „Nie przespałam ani jednej nocy spokojnie. Zawsze martwię się, że moja siostra nie będzie mogła spać, że będzie ją bolało albo że będzie musiała iść do toalety… Czasami po prostu marzę o tym, żeby móc zasnąć naprawdę głęboko, położyć się i spokojnie odpocząć, ale nie wiem, kiedy to małe marzenie się spełni…”

Te kobiety, kiedyś kruche, w milczeniu znoszące ból wywołany przez Agent Orange, nagle stają się silne i stanowią źródło wsparcia emocjonalnego, łagodzącego cierpienie ofiar Agent Orange w czasie zmiennej pogody.

W życiu codziennym matki, żony i siostry, które niestrudzenie poświęcają życie dla mężów, dzieci i rodzeństwa, są naprawdę bezcenne. Bez narzekania pokonują życiowe tragedie. Te osoby rozpaczliwie potrzebują opieki i wsparcia ze strony społeczności, która podzieli się z nimi swoimi ciężarami i da im nową motywację i wiarę w życie.

Moc Lam

Źródło: https://baophutho.vn/tham-lang-sau-noi-dau-da-cam-237518.htm