Zdarzały się jednak okresy, gdy nazwy miejscowości zmieniały się, przekształcały, a granice różnych regionów się łączyły. Popieraliśmy to, świadomie dążąc do zsynchronizowanego rozwoju w całym kraju, ale w głębi duszy wciąż mieliśmy pewne zastrzeżenia.
Co zatem sądzimy o tej zmianie?
2. Moim zdaniem to po prostu normalne; zmiany zaszły nie tylko teraz, ale setki, a nawet tysiące lat temu. Na przykład ślady tej starożytnej historii możemy znaleźć w pieśniach ludowych i przysłowiach. Na przykład w Nam Dinh jest powiedzenie: „Kurczaki Van Cu, bogactwo Long Dien, pieniądze Phu Hau”, a w dystrykcie Ba Vi (Ha Tay) powiedzenie: „Jezioro Tri Lai, brama z tkaniny, dzwonnica Na…”. Ale gdzie dokładnie to teraz jest? Jak możemy to precyzyjnie ustalić? Czytając ponownie „Starożytny krajobraz Gia Dinh”, napotykamy: „W wiosce Cay Go domy obok mają belki i słupy / Za targiem Cay Vong płoty są zbudowane z cierni / Patrząc w stronę Kinh Moi, to jak linia rozciągnięta przez ziemię / Idąc na targ Cho Hom, docierając tuż przed zachodem słońca”.
Nawet wśród najstarszych mieszkańców, ilu potrafi dziś dokładnie wskazać lokalizację wspomnianych wyżej wiosek i targowisk? Wyobraźmy sobie, że żylibyśmy w tamtych czasach, kiedy Kanał Ruột Ngựa przemianowano na Kinh Mới (Nowy Kanał) – jakie byłyby nasze odczucia? Pod koniec XIX wieku pan Trương Vĩnh Ký stwierdził, że Kinh Mới to: „Kanał Ruột Ngựa, przekopany prosto przez Rạch Cát. Chợ Hôm był starym targiem za tamaryndowcem w pobliżu Bánh Nghệ (chłodnego tamaryndowca) w Xóm Bột, przy drodze prowadzącej do Chợ Lớn”. To wiemy z lektury, ale jak możemy poznać więcej szczegółów?
Właściwie, jeśli chodzi o obszar Sajgon - Ho Chi Minh City, porozmawiajmy najpierw o nazwie miejsca Phiên An. Historia od Phiên An do Gia Định jest długa. W Gia Định Thành Thành Thông Chí, w części dotyczącej „Granice całego miasta” prowincji, wiemy, że prowincja Phiên An znajdowała się na północ od Biên Hòa, w obszarze geograficznym od rzeki Thủ Đức do rzeki Bến Nghé, okrążając ją do węzła Nhà Bè i prosto do Cần Giờ ujście. Początkowo nazywana Dinh Phiên Trấn, w 1808 roku król Gia Long zmienił ją na prowincję Phiên An – czyli obszar dzisiejszego Sajgonu. Ilu ludzi dzisiaj pamięta prowincję Phiên An?
Potem, kiedy francuscy kolonialiści przybyli do naszego kraju: Francuzi rozciągnęli drut kolczasty, a rysując mapy Wietnamu, wszystko się zmieniło. Mapa zatoki Gia Dinh pokazuje: Binh Duong i dystrykt Tan Long/ Założone jako miasta, jedno w środku, drugie na zewnątrz/ Sajgon-Cholon podzielone na dwie części/ Nazwy są różne, ale ląd jest połączony.
Gdyby pan Truong Vinh Ky nie dodał tej notatki, bylibyśmy w błędzie: „Ziemia Binh Duong to Sajgon, obecnie ustanowiony jako miasto zgodnie z zachodnimi przepisami. Dystrykt Tan Long to miejsce, gdzie Cho Lon jest obecnie ustanowione jako miasto zgodnie z zachodnimi przepisami”. Ziemia jest połączona, nawet jeśli ma inną nazwę, ponieważ nadal jest połączona drogą. Niezależnie od tego, wciąż żywo pamiętamy sentencję naszych przodków: „Rzeka Nha Be płynie i rozdziela się na dwie części / Ktokolwiek idzie do Gia Dinh lub Dong Nai , niech idzie”.
W wyniku rozumowania stare nazwy znikają, są zastępowane nowymi, a ludzie z czasem się do nich przyzwyczajają. Czy zatem stare nazwy miejscowe są wymazywane z pamięci społeczności? Wcale nie. Przyszłe pokolenia nadal mogą je odnaleźć w pieśniach ludowych, przysłowiach, starożytnych poematach i dziełach literackich, a także w badaniach naukowych. Na przykład, do dziś mamy cenne opracowania, takie jak „Nazwy wietnamskich wsi i gmin na początku XIX wieku (w prowincjach od Nghe Tinh)” Instytutu Studiów nad Han Nom, „Zmiany nazw miejsc i granic Wietnamu (1945-2002)” badacza Nguyena Quanga Ana (Instytut Historii) czy prace badawcze nad rejestrami gruntów sześciu prowincji południowego Wietnamu i rejestrami gruntów dynastii Nguyena autorstwa historyka Nguyena Dinha Dau… Dlatego też, niezależnie od tego, jak bardzo się zmienią, przyszłe pokolenia nadal będą o nich wiedzieć, jeśli naprawdę im na nich zależy.
3. Czy mimo to, wiedząc o tym, my, współcześni obywatele, odczuwamy poczucie „rozczarowania”? Myślę, że tak, ponieważ, jak wspomniano, te miejsca należą do pamięci. Jeśli jednak spojrzymy spokojnie wstecz, zobaczymy, że wiele śladów przeszłości pozostało, głęboko wrytych w naszą pamięć.
Dla jasności, Stały Komitet Zgromadzenia Narodowego wydał rezolucję nr 1685/NQ-UBTVQH15 w sprawie przekształcenia jednostek administracyjnych na poziomie gminy w Ho Chi Minh do 2025 roku. Po przekształceniu Ho Chi Minh będzie miało 168 jednostek administracyjnych na poziomie gminy, w tym 113 okręgów wyborczych, 54 gminy i 1 strefę specjalną; z czego 112 okręgów wyborczych, 50 gmin, 1 strefa specjalna i 5 jednostek administracyjnych na poziomie gminy nie zostanie przekształconych: okręg Thoi Hoa, Long Son, Hoa Hiep, Binh Chau i gminy Thanh An. Czy to oznacza, że wszystkie stare nazwy miejscowości zniknęły? Nie. Nadal istnieją.
W ramach tego krótkiego artykułu pozwolę sobie jedynie krótko o tym wspomnieć. Na przykład nazwa miejscowości Thu Duc istnieje do dziś. Dlaczego nosi tę nazwę? Nie ośmielę się tego twierdzić, ale wiem, że starożytne teksty wspominają, iż w przeszłości znajdował się tu grobowiec poświęcony lokalnemu bóstwu opiekuńczemu, „Panu Ta Huy, znanemu również jako Thu Duc, przodkowi założycielowi wioski Linh Chieu Dong”, ze stelą wzniesioną w 1890 roku. Kiedy już ten szczegół zostanie zapamiętany, sama nazwa Thu Duc będzie przypomnieniem dla przyszłych pokoleń, aby żyli sprawiedliwie i nie zdradzali wysiłków swoich przodków w odzyskiwaniu i zagospodarowywaniu tej ziemi.
W Dystrykcie 1 nadal zachowały się nazwy miejsc, takie jak Tan Dinh, Ben Thanh, Sajgon i Most Ong Lanh. W zależności od indywidualnych doświadczeń życiowych, każdy człowiek ma inny „materiał” w swoim myśleniu, co dodatkowo wzbogaca witalność tej ziemi. Dla mnie, choć się tu nie urodziłem, mam szczególną sympatię do nazwy Most Ong Lanh, ponieważ Ong Lanh odnosi się do dowódcy Thanga, którego prawdziwe imię brzmiało Nguyen Ngoc Thang (1798–1866), czczonego przez mieszkańców Sajgonu jako bóstwo w świątyni Nhon Hoa (ul. Co Giang 27, Ho Chi Minh). We wczesnych dniach oporu przeciwko francuskiej inwazji, po śmierci generała Truong Dinha, dowódca Thang dzielnie poprowadził swoje wojska w bohaterskich bitwach na prawym brzegu rzeki Soai Rap do Cua Tieu. W bitwie 27 czerwca 1866 roku został ranny i zmarł. Bojownicy ruchu oporu przebili się przez okrążenie wroga, aby sprowadzić szczątki tego niezłomnego dowódcy do jego rodzinnego miasta Ben Tre i tam je pochować. Jak moglibyśmy nie mieć sentymentu do nazwy okręgu Cau Ong Lanh?
Dzielnica 3 ma również takie charakterystyczne miejsca jak Ban Co (Szachownica) i Nhieu Loc… Myślę, że samo wspomnienie o nich natychmiast przywołuje niezliczone, cenne wspomnienia. Czy Ban Co nazywa się tak, ponieważ układ ulic przypomina szachownicę? Tak twierdzą badacze. Co do Nhieu Loc, nie jest jasne, czy nazwa pochodzi od pana Loc, który pochodził z Nhieu Hoc (tytułu najlepszego ucznia na egzaminie cesarskim), podobnie jak nazwy ulic Nhieu Tam i Nhieu Tu. Choć nie jest to tak jednoznaczne, jak twierdzą badacze, wszyscy są dumni, że jest to jeden z symboli projektu renowacji po 1975 roku – kiedy to państwo i społeczeństwo z powodzeniem wdrożyły projekt modernizacji kanału Nhieu Loc.
W Dystrykcie 4 znajdują się również znane miejsca, takie jak Vinh Hoi, Khanh Hoi i Xom Chieu. „Och… och…, moja praca jest taka ciężka, znosić deszcz i słońce. Nie sprzedam tej maty, nie mogę cię znaleźć, och… och… Używam jej jako poduszki każdej nocy”. Choć tę ludową pieśń napisał artysta ludowy Vien Chau o matach Ca Mau, śpiewanie jej w Xom Chieu nadal idealnie pasuje do tej sceny, prawda? To miejsce było kiedyś bagnistym terenem z wieloma turzycami i sitowiem, co dało początek rzemiosłu tkania mat i jego nazwie. Sama świadomość tego przywołuje miłe wspomnienia o znanej krainie.
W Dystrykcie 5 znajdują się również znane miejsca, takie jak Cho Quan, An Dong i Hoa Hung. Nie znam dokładnych nazw, ale myślę, że nazwa Cho Quan istnieje od bardzo dawna: „Choć hamaki kołyszące się na otwartej przestrzeni na targu Dieu Khien / Urzędnicy i żołnierze krzątający się przy moście Kham Sai / W drodze do Cho Quan i Ben Nghe / W dół do Nha Be i w górę do Dong Nai”. Krajobraz zatoki w Co Gia Dinh jest opisany bardzo szczegółowo. Nadal jednak zastanawiamy się, dlaczego nazywa się Cho Quan; czy to oznaczało, że kiedyś na targu było wiele sklepów/straganów? To tylko spekulacje; szczegóły pozostawiam badaczom.
4. Ogólnie rzecz biorąc, na liście 168 jednostek administracyjnych na poziomie okręgu, gminy i strefy specjalnej, widzimy, że wiele długo istniejących nazw zostało zachowanych. Ten szczegół pokazuje, że pamięć nie jest niszczona ani wymazywana. Słysząc te nazwy, każdy może podzielić się swoimi osobistymi odczuciami; to, jak je postrzega i rozumie, zależy od każdego z osobna i niekoniecznie wymaga dogłębnej, naukowej analizy ani precyzyjnych badań. To normalne, ponieważ miłość do nazwy miejsca lub regionu zawsze jest kwestią osobistej pamięci. Jest to również czynnik, który sprawia, że mieszkańcy są bardziej przywiązani, oddani i wdzięczni ziemi, która przez lata pielęgnowała ich życie.
Źródło: https://www.sggp.org.vn/thay-doi-dia-danh-ten-thi-co-khac-dat-thi-cung-lien-post801888.html
Komentarz (0)