Książka „Wspomnienia z Quang Tri”, wydana przez National Political Publishing House, wiernie odtwarza 81 dni i nocy spędzonych w Cytadeli w 1972 roku, w okresie uważanym za „czerwone lato” w historii wojny narodu z USA.
Jeśli w filmie obrazy żołnierzy leżących pod warstwami osuwającej się ziemi i skał doprowadzają widzów do łez, to w książce każde słowo wystarczy, by udusić czytelnika: „Walczyliśmy pośród bomb i kul, czasami nie mogąc podnieść głowy przez cały dzień, wiedząc jedynie, jak trzymać broń i strzelać”. Te tragiczne i brutalne sceny filmowe, w połączeniu z żywymi wspomnieniami brutalnej rzeczywistości pola bitwy, wywołują silny rezonans, wzbudzając głębokie współczucie i emocje u odbiorców.
Okrucieństwo wojny jest barwnie przedstawione w całej książce. Codzienne szczegóły, takie jak posiłki składające się jedynie z kawałka chleba podawanego z rąk do rąk, czy dzielenie się kroplą wody w bunkrze, sprawiają, że czytelnik jeszcze bardziej docenia wartość pokoju .
Zarówno film, jak i książka podkreślają, że nawet w najbrutalniejszych okolicznościach zwycięża człowieczeństwo, a wojna, mimo bólu i strat, jest jednocześnie momentem, w którym ujawniają się najszlachetniejsze cechy ludzkości.
Wielu widzów, oglądając „Czerwony deszcz”, wykrzykiwało, że nigdy nie wyobrażali sobie, że wojna może być tak realna i bolesna. To uczucie jeszcze bardziej się nasiliło, gdy czytali autonarrację żołnierza Armii Wyzwolenia w „Wspomnieniach Quang Tri”: „Krew splamiła każdy centymetr ziemi, ale każdy centymetr ziemi stał się symbolem niezłomnego ducha walki”.
Film to przejmujący spektakl wizualny, a książka utrwala przejmujące wspomnienia. Dwa różne podejścia, ale oba przekazują to samo przesłanie: pokój nigdy nie przychodzi naturalnie; trzeba na niego zapracować poprzez rozlew krwi.
Cechą szczególną „Wspomnień Quang Tri” jest kontrast między dwiema stronami bitwy. Podczas gdy publiczność w teatrze drżała na widok rozpaczy wroga, książka uchwyciła to uczucie łagodnymi, lecz wzruszającymi słowami: „Nie mieli marzeń ani młodzieńczych ambicji; walczyli o własne przetrwanie, postrzegając swoją ofiarę jako bezsensowną”. Dlatego emocje widzów wykraczają poza zwykły smutek i wdzięczność za poległych żołnierzy Armii Wyzwolenia, obejmując współczucie dla losu żołnierzy po drugiej stronie. Wojna ostatecznie jest stratą dla wszystkich.
Widzowie byli poruszeni obrazem rzeki Thach Han skąpanej w czerwieni w filmie „Czerwony deszcz”, a w filmie „Wspomnienia z Quang Tri” rzeka jawi się jako świadek: „Rzeka Thach Han niosła ciała niezliczonych towarzyszy, będąc niemym świadkiem wojny”. To podobieństwo pozwala emocjom przenieść się z kina na strony książki i odwrotnie, dzięki czemu każdy czytelnik i widz może na nowo zastanowić się nad świętą i niezastąpioną wartością niepodległości i wolności.
Film kończy się wzruszeniem widzów, którzy nie tylko wzruszają się do łez, ale także zastanawiają się: Co możemy zrobić, aby być godnymi takiej ofiary? Odpowiedź znajdujemy w filmie „Wspomnienia Quang Tri”: „Krew i kości, które tu zostawiliśmy, nie były po to, by ktokolwiek się nad nimi litował, ale po to, by kraj mógł się podnieść”.
Książka „Wspomnienia z Quang Tri” to żywe świadectwo historii, w której każde słowo przesiąknięte jest krwią, poświęceniem i pragnieniem wolności. Dzięki tej książce czytelnicy lepiej rozumieją tragiczny okres w historii narodu, głęboko doceniają wartość pokoju w dzisiejszych czasach i uświadamiają sobie odpowiedzialność za zachowanie i rozwój kraju.
Źródło: https://hanoimoi.vn/tu-mua-do-den-hoi-uc-quang-tri-khuc-ca-bi-trang-ve-chien-war-and-the-value-of-peace-714475.html
Komentarz (0)