ดอกสายน้ำผึ้ง

เมื่อฤดูมาถึง แสงแดดอบอุ่นส่องประกายผ่านใบไม้รูปหัวใจ ทำให้ช่อดอกตูมที่มีรูปทรงแหลมคล้ายหกเหลี่ยมเล็กๆ พลิ้วไหวไปมา แล้ววันหนึ่ง ขณะที่ฉันกำลังกวาดลานบ้าน ฉันก็ได้กลิ่นหอมจางๆ และรู้ว่าต้นมะลิได้ออกดอกแล้ว เช้าวันรุ่งขึ้น ดอกไม้แต่ละดอกก็บานสะพรั่งด้วยสีเหลืองมะนาวอ่อนหวาน ต้นมะลิพลิ้วไหวราวกับทรงกลมสีเขียวระยิบระยับ…

พ่อของฉันเตรียมเก้าอี้สูงไว้สำหรับเก็บดอกมะลิ หน้าที่ของฉันคือยืนอยู่ข้างล่าง ถือตะกร้า และรับดอกมะลิแต่ละช่อที่พ่อเก็บใส่ตะกร้า ในใจฉันเริ่มฝันถึงอาหารเย็นที่มีดอกมะลิผัดกระเทียมแสนอร่อยแล้ว สมัยนั้นครอบครัวฉันยากจนมาก ดอกมะลิจึงนำมาผัดกับกระเทียมได้เท่านั้น เราไม่มีเนื้อหมูหรือเนื้อวัวมาผัดเหมือนสมัยนี้ หรือถ้าพ่อจับปูน้ำจืดได้สักถัง เราก็จะได้กินซุปปูใส่ดอกมะลิ มื้ออาหารเหล่านั้นช่างมีชีวิตชีวามากกว่าที่เคย ในซุปปู ดอกมะลิสีเหลืองมะนาวโดดเด่น เพิ่มความสวยงามให้กับซุปในวันที่อากาศเย็นและแดดจัด ทั้งครอบครัวมารวมตัวกันรอบโต๊ะอย่างมีความสุข เพลิดเพลินกับอาหารเรียบง่ายที่ทำจากดอกมะลิ

หลายสิบปีผ่านไปเร็วเหลือเกิน ฉันจากบ้านไป ทิ้งฤดูดอกสายน้ำผึ้งบานสะพรั่งไว้เบื้องหลัง พร้อมกับความหวังของตัวเองและครอบครัว เพื่อไปเรียนและสร้างอาชีพในเมืองใหญ่ แปลกที่เมื่อฉันไปหาดอกสายน้ำผึ้งเหล่านั้น ฉันกลับพบความสงบ ดอกสายน้ำผึ้งไม่ได้เป็นเพียงแค่พืชผักอีกต่อไปแล้ว มันเหมือนอ้อมกอด อ้อมกอดที่อบอุ่นสำหรับเด็กที่อยู่ไกลบ้านอย่างฉัน...

แหล่งที่มา