จุดสีเขียวในบทกวีของโดอัน ตรอง ไห่

บทกวีเกี่ยวกับธรรมชาติและชนบทในหนังสือ "Green Dot" นั้นมีความละเอียดอ่อน เงียบสงบ แต่ทรงพลังและตรึงใจ โดยที่ธรรมชาติไม่ได้เป็นเพียงฉากหลังที่ใช้บรรยาย แต่กลายเป็นคู่สนทนาทางจิตวิญญาณของมนุษยชาติ

หน้าปกคอลเลกชันบทกวี "จุดสีเขียว" โดยกวี โดอัน เจ่ง ไฮ

"จุดสีเขียว" เป็นรวมบทกวีเล่มที่สามของโดอัน ตรอง ไห่ กวีผู้เป็นอาจารย์สอนวรรณคดีและสมาชิกสมาคมนักเขียนนคร โฮจิมิน ห์ ก่อนหน้านี้ โดอัน ตรอง ไห่ เคยตีพิมพ์รวมบทกวีมาแล้วสองเล่ม ได้แก่ "ดินแดนแห่งรัก" (สำนักพิมพ์วรรณคดีและศิลปะ, 2006) และ "ความงามและความเป็นอมตะ" (สำนักพิมพ์สมาคมนักเขียนเวียดนาม, 2013)

"Green Dot" ถือเป็นผลงานชิ้นเอกชิ้นใหม่ ที่ยังคงรักษาเอกลักษณ์ทางบทกวีอันคุ้นเคยของผู้เขียน ซึ่งเปี่ยมด้วยอารมณ์และความเป็นมนุษย์ ขณะเดียวกันก็เปิดพื้นที่ทางอารมณ์ที่สงบและละเอียดอ่อนยิ่งขึ้น เปรียบเสมือน "จุดยึดเหนี่ยว" ทางจิตวิญญาณท่ามกลางชีวิตในเมืองที่วุ่นวาย

ชื่อเพลง "Green Dot" สื่อความหมายได้หลายแง่มุม อาจหมายถึงจุดสีเขียวเล็กๆ ที่หลงเหลืออยู่จากธรรมชาติท่ามกลางคอนกรีตและหมอกควัน หรืออาจหมายถึง "จุดสีเขียว" แห่งจิตวิญญาณ – ส่วนที่บริสุทธิ์และอ่อนโยนที่ผู้คนพยายามรักษาไว้ท่ามกลางความยากลำบากในชีวิต

สำหรับโดอัน ตรอง ไห่ บทกวีไม่ใช่เรื่องของการสร้างความประทับใจทางสายตาที่ทรงพลัง แต่เป็นการรักษา "จุดสว่างเล็กๆ" ของมนุษยชาติเอาไว้: สายตา ความทรงจำ ช่วงเวลาแห่งความเงียบสงบก่อนกาลเวลา ในบทกวีหลายๆ บทของเขา สีเขียวปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่องและเงียบๆ: สีเขียวของใบไม้ สีเขียวของทะเล สีเขียวของความทรงจำ สีเขียวของสิ่งที่ไม่อาจเอ่ยชื่อได้ ดังนั้น "จุดสีเขียว" จึงมีความงามอันสงบเงียบ เปี่ยมด้วยพลังแห่งการตรึงใจ

กวี โดอัน ตรอง ไห่

ในบทกวีของโดอัน ตรอง ไห่ ธรรมชาติไม่ได้ยิ่งใหญ่ตระการตาในแบบมหากาพย์ หรือถูกทำให้เป็นสัญลักษณ์ในอุดมคติที่ห่างไกล แต่กลับปรากฏในลักษณะที่คุ้นเคยในชีวิตประจำวัน เช่น ถ้วยชาในวันฤดูใบไม้ผลิ หยาดน้ำค้างบนใบไม้ ทิวทัศน์สีขาวโพลน คลื่น หรือพื้นที่สีเขียวใจกลางเมือง ที่นั่น ผู้คนมองเห็นชนบทจากความลึกซึ้งของวัฒนธรรมและความทรงจำที่ผ่านชีวิตจริง จากพื้นที่ที่เป็นรูปธรรม เช่น ทะเล ลำธาร ป่าไม้ และหมู่บ้าน ไปจนถึงอาณาจักรทางจิตวิญญาณที่ผู้คนแสวงหาการเยียวยาและการค้นพบตนเอง

ธรรมชาติกลายเป็นแหล่งรวมหลักการแห่งชีวิต เป็นสถานที่ที่ผู้คนเรียนรู้ที่จะฟัง มีความอดทน และใจกว้าง ในขณะที่ประเทศชาติไม่ได้ถือกำเนิดขึ้นจากคำประกาศอันยิ่งใหญ่ แต่เกิดจากความรักอันเงียบสงบและยั่งยืนที่แทรกซึมอยู่ในทุกภาพ ทุกจังหวะของบทกวี เปรียบเสมือน "จุดสีเขียว" เล็กๆ แต่ขาดไม่ได้บนแผนที่แห่งจิตวิญญาณของชาวเวียดนามในปัจจุบัน

ความรักที่โดอัน ตรอง ไห่ แสดงออกในบทกวี "จุดสีเขียว" นั้นไม่ได้แสดงออกอย่างเอิกเกริกหรือเกินจริง แต่ลึกซึ้งและไตร่ตรอง มันไม่ใช่ความรักโรแมนติกในความหมายทั่วไป แต่เป็นความรักที่ผ่านประสบการณ์ ขัดเกลาด้วยกาลเวลา การสูญเสีย ความเหงา และความโหดร้ายของชีวิตสมัยใหม่ ในบทกวีหลายบทของเขา ความรักปรากฏเป็นช่วงเวลาแห่งการไตร่ตรองอย่างเงียบๆ เป็นที่พึ่งพิงที่เปราะบางแต่ยั่งยืนท่ามกลางความวุ่นวายของ โลก

โดอัน ตรอง ไห่ เขียนเกี่ยวกับความรักด้วยน้ำเสียงที่เบา กระชับ แต่แฝงไว้ซึ่งความรู้สึกที่ตราตรึงใจ ภาพต่างๆ เช่น "ความว่างเปล่า" "ผืนดินสีขาว" "หยาดน้ำค้าง" "จุดสีฟ้า"... ปลุกเร้าอารมณ์ความรู้สึกที่ลึกซึ้งและความหมายเชิงสัญลักษณ์ของความเปราะบางของความสุขและความปรารถนาที่จะรักษามันไว้

“จุดสีเขียว” แสดงให้เห็นถึงวุฒิภาวะของสไตล์การเขียนของโดอัน ตรอง ไห่ ภาษาบทกวีได้รับการขัดเกลาอย่างพิถีพิถัน ด้วยบรรทัดสั้นๆ ภาพพจน์ที่เรียบง่าย และหลีกเลี่ยงการแสดงเทคนิคที่โอ้อวด แต่เบื้องหลังความเรียบง่ายนี้ซ่อนความคิดบทกวีที่มีโครงสร้างแน่นหนา ซึ่งแต่ละภาพมีความหมายเชิงสัญลักษณ์และมีความเชื่อมโยงที่หลากหลาย จังหวะที่ช้าและสม่ำเสมอ พร้อมด้วยช่องว่างมากมาย – “ความเงียบ” ที่ตั้งใจ – ช่วยให้ผู้อ่านไม่เพียงแต่ได้อ่านด้วยภาพเท่านั้น แต่ยังได้อ่านอย่างไตร่ตรองด้วย บทกวีประเภทนี้เรียกร้องให้ผู้อ่านหยุดชั่วคราว ฟังตัวเอง และจากนั้นค้นหา “จุดสีเขียว” ของตนเองในใจ

บทกวีชุดนี้ไม่ได้มุ่งหวังที่จะตอบคำถามใหญ่ๆ แต่เป็นการชี้แนะให้ผู้อ่านรู้จักชะลอชีวิตลง ใช้ชีวิตอย่างมีเมตตา และชื่นชมสิ่งเล็กๆ น้อยๆ แต่ทรงคุณค่า

ด้วยบทกวี "จุดสีเขียว" โดอัน ตรอง ไห่ ยังคงยืนยันตำแหน่งของเขาในฐานะกวีผู้ใคร่ครวญและยืนหยัด ซึ่งมีส่วนช่วยเสริมสร้างภูมิทัศน์ของบทกวีในนครโฮจิมินห์ให้มีความหลากหลายทางด้านมนุษยธรรม การใคร่ครวญ และอารมณ์ความรู้สึก จุดสีเขียวเล็กๆ ท่ามกลางความกว้างใหญ่ของชีวิต เพียงพอที่จะโน้มน้าวผู้อ่านว่า ท่ามกลางเสียงรบกวนและการเปลี่ยนแปลง บทกวียังคงมีพลังที่จะรักษาสีเขียวไว้ในจิตวิญญาณของมนุษย์...

เลอ เกีย โฮไอ

ที่มา: https://nhandan.vn/cham-xanh-trong-tho-doan-trong-hai-post940346.html