อาหารที่ปรุงเองที่บ้านไม่เคยน่าเบื่อเลย

[โฆษณา_1]

Gặt lúa quê em - Ảnh: NGUYỄN PHONG CHÂU — การเก็บเกี่ยวข้าวในบ้านเกิดของฉัน - ภาพถ่าย: เหงียน ฟง เชา

“ช่วงเวลานี้ของปี ที่บ้านเกิดของผม เรากำลังเตรียมเก็บเกี่ยวข้าวฤดูหนาว-ฤดูใบไม้ผลิ ผมจำได้ว่าตอนที่พ่อแบกกระสอบข้าวกลับไปที่ลานตากข้าว กลิ่นหอมของข้าวสุกและฟางเป็นความทรงจำที่ไม่มีวันลืม” เธอกล่าว จากนั้นเธอก็โชว์รูปทุ่งนาข้าวสีทองอร่ามที่มีภูเขาอยู่ไกลๆ ให้ฉันดู

"บ้านเกิดของผมอยู่บนภูเขา และเมื่อสิบปีที่ผ่านมานี้เองที่เราเพิ่งมีคลองชลประทานมาใช้ในไร่นา ก่อนหน้านั้น ชาวบ้านอาศัยเพียงสภาพอากาศและผืนดินในการทำเกษตรกรรม..."

บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ฉันชื่นชอบอาหารเรียบง่ายแบบดั้งเดิมจากบ้านเกิดของฉัน และเห็นคุณค่าของข้าวหอมเหนียวนุ่มทุกเม็ดในชาม ทุกครั้งที่เรากินข้าวด้วยกัน ฉันก็ยังคงใช้ซุปข้าวล้างเศษข้าวที่เหลืออยู่ในชามที่ใช้ร่วมกันอยู่เสมอ

"ในสมัยก่อน ตอนที่ยายยังมีชีวิตอยู่ ท่านมักจะบอกพวกเราว่าอย่าทิ้งข้าวแม้แต่เมล็ดเดียว เพราะมันคือ 'ของขวัญล้ำค่าจากสวรรค์' ยายของฉันผ่านช่วงสงครามและช่วงที่เศรษฐกิจตกต่ำมาได้ ต้องทนทุกข์ทรมานกับความยากลำบากมากมาย บ่อยครั้งที่ต้องอดอยากและขาดแคลนเครื่องนุ่งห่ม ดังนั้นท่านจึงหวงแหนข้าวทุกเมล็ดและอาหารทุกคำที่ได้กิน"

การได้ฟังเรื่องราวของเธอทำให้ฉันซาบซึ้งใจอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้น ฉันยังรู้สึกคิดถึงอาหารที่แม่ทำเองที่บ้าน "สำหรับฉัน อาหารที่ทำเองที่บ้านไม่เคยน่าเบื่อเลย" ฉันรักอาหารที่ทำเองที่บ้านเหมือนกับเธอ บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ฉันเริ่มรู้สึกดีกับเธอ และแล้วฉันก็ตกหลุมรักเธอ!

ฉันจำได้ว่าตอนที่ฉันไปเยี่ยมบ้านเกิด แม่ของฉันทำอาหารง่ายๆ สไตล์บ้านๆ ให้แขกทาน อาหารเวียดนามภาคกลางมักจะมีรสเค็มไปหน่อย อาจเป็นเพราะพวกเขาพยายามประหยัดวัตถุดิบหรือเปล่า?

เธอไม่ได้อธิบายอะไร แต่ก็เห็นด้วย ฉันบอกเธอว่าฉันชอบขนุนอ่อนตุ๋นฝีมือแม่ และเธอบอกว่าเป็นอาหารยอดนิยม ขนุนอ่อนจะถูกปอกเปลือก หั่นเป็นชิ้นใหญ่ๆ วางบนเตาพร้อมน้ำมันเล็กน้อย ปรุงรสตามชอบ จากนั้นเติมน้ำและเคี่ยวด้วยไฟอ่อนจนน้ำระเหยหมด เครื่องเทศจะซึมเข้าไปในทุกเส้นใยของขนุน ทำให้ได้รสชาติที่เข้มข้น หอม เค็ม และหวาน ซึ่งอร่อยมากเมื่อทานกับข้าว

ผักบุ้งที่ปลูกเอง เก็บเกี่ยวและนำมาปรุงกับกุ้งทอดสักกำมือ จะได้ซุปที่อร่อยจนยากจะต้านทาน ในช่วงบ่ายที่อากาศขมุกขมัว หลังพายุฝนฟ้าคะนองครั้งแรกของฤดูร้อน ทุกคนต่างมารวมตัวกัน

เสียงตะเกียบกระทบกันเบาๆ ในชาม จากนั้นแม่ก็เตือนฉันว่า "กินให้อิ่มนะ พรุ่งนี้ป้าจะมาไซ่ง่อน อย่าลืมชวนป้ามากินข้าวด้วยนะ" ทุกคนในครอบครัวยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างมีความสุข "แม่พูดอย่างนั้น แต่คงไม่ไปหรอก" พี่สะใภ้ของเพื่อนฉันกล่าว

มรดกจาก…อาหารที่ปรุงเองที่บ้าน

ปัจจุบันผู้หญิงหลายคนชื่นชอบอาหาร แต่พวกเธอมักไม่มีเวลาทำอาหาร อย่างไรก็ตาม ในบางช่วงเวลา หลายคนก็อยาก "หวนกลับ" และเรียนรู้สูตรอาหารของแม่และยายของตนด้วยความเคารพและแรงบันดาลใจอย่างแรงกล้า...

[โฆษณา_2]
แหล่งที่มา