สำหรับผมซึ่งเป็นนักเรียนนายร้อยใหม่ที่โรงเรียนนายทหารบก การจากบ้านเป็นครั้งแรกและการเริ่มต้นชีวิตที่มีระเบียบวินัยอย่างเคร่งครัด โดยที่ไม่เคยทำอาหารหรือใช้จอบหรือพลั่วมาก่อนเลย การเรียนทำไร่ครั้งแรกจึงเป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำอย่างแท้จริง
การไถพรวนครั้งแรกๆ นั้นลังเล ดินถูกไถเพียงเบาๆ ก่อนจะกระเด็นกลับมา ทำให้มือฉันชา การไถครั้งต่อๆ มาดีขึ้น แต่ร่องดินก็ยังไม่ตรง เมื่อมองไปด้านข้าง ฉันเห็นเพื่อนร่วมทีมเริ่มทำงานแล้ว บางคนกำลังไถพรวน บางคนกำลังถอนวัชพืช บางคนกำลังทำร่องดิน และบางคนกำลังหว่านเมล็ดพืช แต่ละคนมีหน้าที่ของตนเอง ทำงานอย่างเป็นจังหวะและเด็ดขาด เสียงจอบกระทบพื้นดังสม่ำเสมอและหนักแน่น เหงื่อซึมผ่านเสื้อของฉัน แต่ไม่มีใครย่องเบา
![]() |
| ภาพประกอบ: hc.qdnd.vn |
เมื่อมองไปยังเพื่อนร่วมทีม ฉันบอกตัวเองว่าฉันต้องประสบความสำเร็จ ปรับท่าทางให้มั่นคง ยืนให้แน่วแน่ และกระจายแรงอย่างสม่ำเสมอด้วยมือทั้งสองข้าง การเหวี่ยงจอบแต่ละครั้งจึงสะอาดกว่าครั้งก่อน มือของฉันที่เคยชินกับการจับปากกา ตอนนี้เป็นแผลพุพองและแสบร้อน แต่ฉันก็ไม่หยุด เพราะฉันเข้าใจว่า เมื่อสวมเครื่องแบบทหารแล้ว ไม่มีที่ว่างสำหรับความอายหรือการยอมแพ้
เมื่อเสียงนกหวีดดังขึ้นเป็นสัญญาณสิ้นสุดการทำงาน ฉันยืนมองแปลงผักของทีม ดินถูกพรวนให้ร่วนซุย แถวเรียงตรงขึ้น และเมล็ดพืชก็ลงตัวอย่างสงบในร่องเล็กๆ แต่ละร่อง มันเป็นความสำเร็จที่เรียบง่าย แต่กลับทำให้ทุกคนรู้สึกโล่งใจ ในเย็นวันนั้น ภายใต้แสงไฟในห้องเรียน เมื่อมองดูมือที่แดงก่ำ เป็นแผลพุพอง และเจ็บปวดของตัวเอง ฉันไม่รู้สึกสงสารตัวเองอีกต่อไป แต่กลับรู้สึกภาคภูมิใจ นั่นคือร่องรอยของการทำงานหนัก ของวันแรกๆ ที่ได้ทำความรู้จักกับชีวิตในฐานะทหาร
ในการฝึกทำฟาร์มครั้งต่อๆ มา ฉันไม่รู้สึกอึดอัดอีกต่อไป เราแบ่งงานหนักและร่วมมือกันในงานที่ยากลำบาก ในไร่นา ระยะห่างระหว่างผู้เข้ารับการฝึกอบรมจากภูมิภาคต่างๆ ค่อยๆ หายไป เราเข้าใจกันมากขึ้นผ่านการเหวี่ยงจอบแต่ละครั้ง เหงื่อแต่ละหยด และคำพูดให้กำลังใจสั้นๆ แต่เปี่ยมด้วยความอบอุ่น จิตวิญญาณของทีมก่อตัวขึ้นจากสิ่งง่ายๆ เหล่านี้
การทำเกษตรกรรมเป็นแหล่งอาหารเสริมที่ช่วยให้เรามีเลี้ยงชีพ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือเป็นสภาพแวดล้อมที่บ่มเพาะวินัยทางทหาร ได้แก่ ความรับผิดชอบ ความขยันหมั่นเพียร และความอดทน จากแปลงผักสีเขียวเหล่านั้น ผมเข้าใจว่าทหารไม่ได้เติบโตเฉพาะในสนามฝึกเท่านั้น แต่ยังเติบโตในทุกแง่มุมของชีวิตประจำวันด้วย
ตอนนี้ ทุกครั้งที่ผมหยิบจอบไปทำไร่ทำนา ผมไม่ใช่พลทหารใหม่ที่สับสนงุนงงเหมือนวันแรกอีกแล้ว ความคิดที่ชัดเจนได้ก่อตัวขึ้นในใจผม: จงทำสิ่งเล็กๆ ให้ดี ฝึกฝนตนเองผ่านงานที่ยากลำบาก เมล็ดพันธุ์ที่หว่านในวันนี้กำลังค่อยๆ งอกเงยในดิน เช่นเดียวกับความใฝ่ฝันของทหารหนุ่มที่ได้รับการบ่มเพาะวันแล้ววันเล่า ความใฝ่ฝันที่จะมีส่วนร่วม พร้อมที่จะรับและทำภารกิจใดๆ ให้สำเร็จลุล่วง สมกับเครื่องแบบสีเขียวและสภาพแวดล้อมของโรงเรียนฝึกนายทหารบก 1
ที่มา: https://www.qdnd.vn/van-hoa/van-hoc-nghe-thuat/gieo-mam-khat-vong-1023971







การแสดงความคิดเห็น (0)