มุมหนึ่งของท้องฟ้าสีม่วงในเดือนมีนาคม

เช้านี้ฉันไปทำงานท่ามกลางสายฝนปรอยๆ ในฤดูใบไม้ผลิ ถนนที่คุ้นเคยดูเหมือนถูกปกคลุมด้วยหมอกบางๆ ทันใดนั้น กลิ่นหอมจางๆ ก็ลอยมาตามสายลม กลิ่นนั้นไม่ได้ฉุนหรือรุนแรง มันค่อยๆ สัมผัสประสาทรับกลิ่นของฉัน แล้วค่อยๆ กระจายออกไป ปลุกความทรงจำที่อยู่ห่างไกลซึ่งฉันคิดว่าได้หลับใหลมานานแล้วให้ตื่นขึ้น

ฉันหันไปมองรอบๆ อย่างกะทันหัน จากนั้น ในระยะไกล มุมหนึ่งของท้องฟ้าก็พลันกลายเป็นสีม่วง ช่อดอกไม้พลิ้วไหวไปตามสายลม กลีบดอกเล็กๆ ราวกับละอองสีม่วงร่วงหล่นลงสู่ท้องฟ้าใสในเดือนมีนาคม

ดอกแอปริคอตบานในเดือนมีนาคม ภาพ: nld.com.vn

ดอกตะแบกกำลังผลิบาน! ดอกตะแบกนั้นไม่ได้สวยงามตระการตาจนทำให้คนต้องตะลึง มันเป็นเพียงสีม่วงอ่อนๆ สีม่วงที่แสนละมุนละไม แต่正是สีม่วงอ่อนละมุนนี้เองที่ทำให้จิตใจสงบ ใต้ร่มเงาของต้นตะแบก พื้นดินเต็มไปด้วยกลีบดอกไม้ที่ร่วงหล่น บางราวกับกระดาษ เย็นสบายเมื่อสัมผัส และอ่อนนุ่มราวกับเส้นใยแห่งความทรงจำ

ตอนเด็กๆ ฉันมักเดินเล่นไปตามถนนที่มีต้นไม้เรียงรายนั้น ดอกไม้จะร่วงหล่นเต็มผมและไหล่ แต่ฉันไม่เคยคิดจะปัดมันออกเลย ฉันแค่รู้สึกแปลกๆ อธิบายไม่ถูกในใจ บางทีอาจเป็นความรู้สึกของการเติบโตขึ้นท่ามกลางฤดูกาลแห่งดอกไม้บานก็ได้

การบานสะพรั่งของดอกแอปริคอตเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงการมาถึงของเดือนมีนาคมอย่างแท้จริง เดือนมีนาคมไม่ได้คึกคักเหมือนต้นฤดูใบไม้ผลิ และไม่ได้ร้อนแรงเหมือนฤดูร้อน มันอยู่ตรงกลางฤดูกาล นำมาซึ่งความเย็นสุดท้ายและแสงแดดอบอุ่นแรกเริ่ม ในช่วงเวลาเปลี่ยนผ่านนี้ ดอกแอปริคอตเบ่งบานราวกับสายลมอันอ่อนโยนของธรรมชาติ

สายฝนฤดูใบไม้ผลิยังคงโปรยปรายราวกับเส้นไหม ช่อดอกไม้พลิ้วไหวเบาๆ กลีบดอกเล็กๆ ร่วงหล่นลงบนถนน ทันใดนั้นฉันก็ตระหนักว่าบางสิ่งในชีวิตก็เหมือนดอกแอปริคอต—ไม่โอ้อวด ไม่ส่งเสียงดัง แต่เมื่อมันได้ผ่านเข้าไปในหัวใจของคนเราแล้ว มันจะทิ้งกลิ่นหอมลึกๆ ที่ตราตรึงยาวนาน

เพียงสายลมแผ่วเบาที่พัดพาเอาความหอมของดอกแอปริคอตมา ฉันก็รู้ว่าฉันจะหาทางกลับไปสู่เส้นทางเดิมได้อีกครั้ง เพื่อค้นพบส่วนหนึ่งของวัยเยาว์ที่ยังคงสดใสอยู่ในหัวใจของฉัน

ใต้ต้นตะแบกเรียงรายเหล่านั้น วัยเด็กของเราค่อยๆ คลี่คลายไปวันต่อวัน เราเล่นเกมเด็กๆ ใต้แสงแดดกลางวัน: วาด "โออันกวน" (เกมกระดานเวียดนามดั้งเดิม) อย่างลวกๆ บนพื้น ลูกแก้วแวววาวในกระเป๋า เสียง "คลิก" ดังก้องไปทั่วลานบ้านที่เต็มไปด้วยดอกไม้ร่วงหล่น บางบ่ายเรานอนเหยียดตัวอยู่ใต้ต้นตะแบก ฟังเสียงลมพัดเบาๆ กลีบดอกไม้ร่วงหล่นลงบนแก้มและมือของเรา ตอนนั้นไม่มีใครคิดว่ามันเป็นเพียงความทรงจำ ดอกตะแบกยังคงบานสะพรั่ง กลิ่นหอมอ่อนโยนเหมือนเดิม เพียงแต่เราไม่ใช่เด็กคนเดิมอีกต่อไปแล้ว วัยเด็กปิดฉากลงเหมือนประตูบานเล็กๆ แต่ทุกๆ เดือนมีนาคม ด้วยกลิ่นหอมจางๆ ประตูบานนั้นก็เปิดออกอีกครั้ง ทำให้ฉันได้เห็นตัวเองในอดีต—เท้าเปล่า ผมยุ่งเหยิง หัวเราะเสียงดังใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดอกไม้สีม่วง

ฉันขับรถช้าๆ เพื่อให้ไปทำงานให้ทันเวลา ล้อรถหมุนไป แต่หัวใจของฉันยังคงลอยอยู่ข้างหลัง เมื่อมองย้อนกลับไป ฉันยังคงนึกภาพดอกไม้เหล่านั้นโบกมือลาเพื่อนเก่าที่กลับมาหลังจากหายไปนาน ปรากฏว่าบางฤดูกาลของดอกไม้ไม่ได้เบ่งบานแค่บนกิ่งไม้เท่านั้น แต่พวกมันเบ่งบานในหัวใจ เบ่งบานไปตลอดชีวิต

ที่มา: https://www.qdnd.vn/van-hoa/doi-song/goc-troi-tim-thang-ba-1032293