เพื่อปลูกฝังวัฒนธรรมการเคารพวัด จำเป็นต้องฝึกฝนความพอดีและการยับยั้งชั่งใจ ดังที่พระพุทธเจ้าทรงสอนไว้
สำหรับชาวพุทธส่วนใหญ่ หรือผู้ที่ชื่นชอบบรรยากาศอันสงบเงียบของวัด หากพวกเขาศึกษาหรือฟังการบรรยาย พวกเขาก็น่าจะเข้าใจหลักการพื้นฐานของทางสายกลางได้ ในทางทฤษฎีและในทางปฏิบัติ พุทธศาสนาไม่เคยยึดติดกับความสุดโต่ง แต่เน้นหลักการของทางสายกลาง ทางสายกลางไม่ใช่เพียงแค่หนทางในการสร้างสมดุลให้กับชีวิตในปัจจุบัน แต่ยังเป็นแนวทางปฏิบัติเพื่อบรรลุถึงการหลุดพ้นอีกด้วย
คำสอนของพระพุทธเจ้าเน้นความพอดีและความสมดุล หลักธรรมทางสายกลางของพุทธศาสนาเป็นรากฐานของความพอดี ความพอดีหมายถึงการไม่มากเกินไปหรือน้อยเกินไปในทัศนคติและพฤติกรรมต่อเรื่องใดเรื่องหนึ่ง การมากเกินไปย่อมก่อให้เกิดความวุ่นวาย ซึ่งเห็นได้ชัดในหลายแง่มุมของชีวิต
อย่างไรก็ตาม ทุกปีในช่วงเทศกาล เรื่องราวต่างๆ ก็เริ่มร้อนแรงขึ้นด้วยเหตุการณ์ต่างๆ เช่น "การเผากระดาษบูชาอย่างบ้าคลั่ง" "การโปรยเหรียญเงินอย่างล้นหลาม" "การยัดเงินใส่มือพระพุทธรูป" หรือ "การแย่งชิงและเบียดเสียดกันเพื่อแย่งชิงของบูชา"...
ในบทความนี้ ผมจะแบ่งปันความคิดเห็นเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมการไปวัดในช่วงต้นปีกับความพอดี โดยวัฒนธรรมการไปวัดนั้นจำเป็นต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของการปฏิบัติความพอดีและการยับยั้งชั่งใจตามคำสอนของพระพุทธเจ้า
 |
| การไปเยี่ยมชมวัดในช่วงต้นปีเป็นประเพณีทางวัฒนธรรมที่สวยงามของเวียดนามซึ่งสืบทอดกันมาหลายพันปีแล้ว ภาพ: ฟาม ไฮ |
ความสงบ ความสุขุม และความรอบคอบ คือการแสดงออกถึงความพอดี เมื่อไปวัด ผู้คนมักจะเตือนกันและกัน รวมถึงตัวเองด้วยว่าอย่าส่งเสียงดัง แต่ก็อย่าเฉยเมยหรือเย็นชาต่อคนรอบข้างเช่นกัน ในช่วงปีใหม่ จำนวนคนที่เข้าและออกจากวัดมักจะมาก ทำให้เกิดปัญหาเรื่องที่จอดรถและการสัญจร และอาจนำไปสู่การโต้เถียง ความขัดแย้ง และแม้กระทั่งการปะทะกันเนื่องจากฝูงชน การขาดความพอดีอาจนำไปสู่การทะเลาะวิวาทและการตะโกน ผู้ที่ฝึกฝนความพอดีในวัดสามารถถามคำถาม ให้คำแนะนำ แสดงความเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน และปลูกฝังวัฒนธรรมแห่งการประพฤติที่เหมาะสมได้
ปรัชญาพุทธศาสนาส่งเสริมให้ผู้คนดำเนินชีวิตอย่างมีคุณธรรม โดยเน้นความอดทน ความเชื่อมั่นในตนเอง และหลักการที่ว่า "เรากระทำสิ่งใดก็ย่อมได้รับผลตอบแทนอย่างนั้น" ด้วยการไม่เกินขอบเขตของความพอดี ผู้คนจะสามารถเอาชนะภาระของชีวิตประจำวัน ยอมรับชีวิตในแบบที่เป็นอยู่ และพบกับความสงบสุขและความสบายใจได้
ความพอดีเป็นกุญแจสำคัญในการดำรงชีวิตอย่างกลมกลืนกับธรรมชาติและผู้อื่น ส่งเสริมการดูแลและการแบ่งปัน พุทธศาสนาเป็นศาสนาแห่งปัญญาและความเมตตา แต่บางคนไปวัดไม่ใช่เพื่อเรียนรู้คำสอนของพุทธศาสนา แต่เพื่อทำตามกระแส ทำให้เกิดพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม เช่น หักกิ่งไม้ เก็บใบไม้ ทิ้งขยะในวัด หรือแม้แต่ขโมยของในบริเวณวัด
ความพอดีช่วยให้ผู้คนรู้ว่าอะไรคือความพอดีที่จะรักษาสภาพจิตใจให้มั่นคงและสงบสุข ไม่ใช่เรื่องยากที่จะเข้าใจว่านี่คืออาณาจักรของพระพุทธเจ้า ไม่ใช่โลกใต้พิภพ ดังนั้นทำไมต้องเผาเงินและเครื่องบูชามากมายขนาดนั้น? หรือเงินที่บริจาคให้วัดนั้นใช้สำหรับกิจกรรมทางพุทธศาสนา ไม่ใช่เพื่อพระพุทธเจ้าเอง ดังนั้นทำไมผู้คนถึงยัดเงินใส่มือพระพุทธรูป? ดังนั้น การขาดความเข้าใจในธรรมะจึงนำไปสู่ความเชื่อโชลางได้ง่าย การขาดความพอดีประกอบกับความคิดตามกระแสสังคมย่อมนำไปสู่ผลเสียได้ง่าย
ในพระพุทธศาสนา ความแตกต่างระหว่างผู้คนมีเพียงอย่างเดียวคือ ศักยภาพในการบรรลุธรรม และคุณธรรมของแต่ละบุคคล พระพุทธเจ้าทรงเห็นว่าทุกคนมีพุทธภาวะเดียวกัน แต่การบรรลุธรรมของแต่ละคนนั้นแตกต่างกัน หวังว่าด้วยการปฏิบัติธรรมอย่างพอเหมาะพอควร ทุกคนที่มาวัดในช่วงต้นปีจะรู้สึกถึงความเมตตาและความกรุณาของผู้อื่น และพบความสงบสุขในจิตใจ จากนั้นแต่ละคนจะสามารถไตร่ตรองถึงความยากลำบากที่ตนได้ประสบมาในปีที่ผ่านมา และมองไปข้างหน้าถึงสิ่งดีๆ ที่จะเกิดขึ้นในปีใหม่
ตามรายงานจาก vietnamnet.vn
.
แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)