พ่อของผมเป็นชาวนาที่เรียบง่ายและซื่อสัตย์ ใช้เวลาทั้งวันทำงานหนักในทุ่งนา เขาไม่เคยบ่น และผมไม่เคยเห็นเขาร้องไห้เลยสักครั้ง ดูเหมือนเขาจะอดทนต่อความยากลำบากและอุปสรรคต่างๆ เพื่อให้ทุกอย่างเรียบร้อยดี เขาให้ความรักและความห่วงใยแก่ผู้หญิงในครอบครัวเป็นพิเศษเสมอ ผ่านจดหมายที่เขียนด้วยลายมือ ซึ่งบางครั้งทำให้ผมอิจฉา
ความรักของพ่อที่มีต่อแม่ดูเหมือนจะไม่มีวันเสื่อมคลาย เพราะทุกครั้งที่แม่ได้อยู่กับพ่อ แม่ก็จะรู้สึกอบอุ่นใจเสมอ ยี่สิบห้าปีก่อน วันที่พ่อทิ้งลูกๆ ทั้งสามคนไว้กับแม่ที่บ้านเกิดเพื่อมุ่งหน้าลงใต้ไปหางานทำที่มีรายได้มากกว่านั้น ก็เป็นช่วงเวลาหลายเดือนที่พวกเราสี่คนต้องพึ่งพาอาศัยกันในบ้านกระเบื้องหลังนั้น ในวันที่พายุเข้า ฝนจะรั่วเข้ามา และกลางดึก แม่ก็จะยกอ่างออกมารองน้ำฝนเพื่อให้ฉันและน้องสาวนอนหลับได้อย่างสนิท
ในสมัยนั้น วิธีการสื่อสารและอุปกรณ์ต่างๆ ยังไม่พัฒนาเท่าปัจจุบัน พ่อแม่จะแสดงความรักผ่านจดหมายที่เขียนด้วยลายมือ ทุกครั้งที่บุรุษไปรษณีย์มาส่งจดหมายที่ประตูบ้าน พวกเราสี่คนจะรีบกินข้าวเย็นเพื่ออ่านจดหมายของพ่อ บนเตียงไม้ไผ่ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ฉันจะนอนแผ่หลาอยู่บนตักของแม่ ขณะที่พี่สาวสองคนอ่านถ้อยคำจากใจของพ่อภายใต้แสงไฟริบหรี่ของหลอดไฟ ไม่ว่าจดหมายจะยาวหรือสั้น ประโยคแรกที่พ่อส่งมามักจะเป็น “ภรรยาและลูกๆ ที่รัก พ่อคิดถึงพวกเธอทุกคน!...” ภาพนั้นยังคงติดตรึงอยู่ในความทรงจำของฉันอย่างชัดเจน
หลังจากได้รับจดหมาย แม่ก็ให้ฉันเขียนจดหมายถึงพ่อสักสองสามบรรทัด แม้จะเขียนได้ไม่ค่อยดีนักก็ตาม แม้เวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ แต่ฉันก็ยังจำถ้อยคำเหล่านั้นได้อย่างชัดเจน: “ที่นั่นอากาศร้อนและแดดจัด พ่อคะ ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ ไม่ต้องห่วง แม่กับพวกเราทั้งสี่คนยังสุขภาพแข็งแรงดี และปีนี้ข้าวก็เก็บเกี่ยวได้มากมาย พี่สาวคนโตเพิ่งสอบเข้ามัธยมปลายผ่าน และฉันก็เรียนเก่งมาก พ่อคะ อย่าลืมซื้อของขวัญให้ฉันด้วยนะคะ…”
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และเมื่อพ่อกลับบ้าน ครอบครัวก็ดีใจกันมาก ฉันลากกระเป๋าเป้ของพ่อเข้าไปในบ้าน และเขาก็รีบหยิบรถของเล่นคันเล็กน่ารักที่ฉันอยากได้มานานออกมา ในบรรดาเสื้อผ้าใหม่สำหรับน้องสาวสองคนและผ้าพันคอสำหรับแม่ มีจดหมายที่เขาเก็บรักษาไว้อย่างดีในกล่องไม้ คำที่ฉันเขียนเมื่อไม่นานมานี้อยู่ในมือฉันแล้ว เมื่อพลิกหน้ากระดาษ ฉันสังเกตเห็นว่าลายมือบางส่วนเลอะ พ่อพูดอย่างใจเย็นว่า “ฝนตกใส่ มันเลยเปียก...” ฉันหัวเราะ “พ่อนี่ไม่ระวังเลย...” แม่รีบวิ่งเข้าไปในห้องด้วยน้ำตาคลอเบ้า ตอนนั้นฉันยังไร้เดียงสาและไม่เข้าใจทุกอย่าง แต่ตอนนี้ ฉันรู้แล้วว่าพ่อซ่อนน้ำตาเอาไว้มากแค่ไหน
ในวัยหนุ่ม พ่อรักแม่มาก และในวัยกลางคน ท่านก็แบ่งปันความรักนั้นให้กับพี่สาวทั้งสองคน และตอนนี้ แม้ผมจะเริ่มหงอก หัวหน้าครอบครัวก็โอบกอดหลานสาวที่ท่านรักและหวงแหนราวกับเจ้าหญิง ในทุกช่วงชีวิต แม้จะมีริ้วรอยเพิ่มขึ้นและเรื่องราวพลิกผันมากมาย ความรักของพ่อก็ยังคงสดใหม่เหมือนตอนที่ท่านอายุยี่สิบกว่าๆ
มีคนเคยกล่าวไว้ว่า "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พ่อก็ยังคงเป็นพ่อ และเราต้องรักและทะนุถนอมเขา" ฉันสามารถไปในที่ที่พ่อไม่เคยไป กินอาหารที่เขาไม่เคยลอง แต่การที่ฉันเป็นฉันในวันนี้ได้นั้น พ่อเป็นแหล่งสนับสนุนทางอารมณ์ที่แข็งแกร่งเสมอมา ความรักเป็นกระบวนการทั้งหมดที่แฝงอยู่ในทุกการกระทำและท่าทาง ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม เพราะตราบใดที่พ่อยังมีชีวิตอยู่ ชีวิตของฉันก็มีที่พึ่งพิง เมื่อเขาจากไป ความสุขและความทุกข์ทั้งหมดในชีวิตก็เหลือเพียงเส้นทางกลับบ้านเท่านั้น
เมื่อเดือนมิถุนายนมาถึง ใต้ซุ้มไม้เลื้อยสีเขียวชอุ่มของต้นฟักทอง บ้านหลังหนึ่งยังคงตั้งตระหง่านอยู่ ฟังเสียงแสงแดดและสายฝน และจดหมายต่าง ๆ ก็ค่อย ๆ หว่านเมล็ดแห่งความทรงจำอย่างเงียบ ๆ
สวัสดีค่ะ ท่านผู้ชมที่รัก! ซีซั่นที่ 4 ในธีม "คุณพ่อ" จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 ธันวาคม 2567 ผ่านทางแพลตฟอร์มสื่อและโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลทั้งสี่ของสถานีวิทยุโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์ จังหวัดบิ่ญเฟือก (BPTV) โดยสัญญาว่าจะนำเสนอคุณค่าอันงดงามของความรักอันศักดิ์สิทธิ์และสวยงามของพ่อสู่สาธารณชน |
ที่มา: https://baobinhphuoc.com.vn/news/19/173917/nhung-canh-thu-tinh-cha
![[ภาพ] ฤดูทองของการทำเกษตรอินทรีย์ภายใต้ร่มเงาของป่ามังเดนอันกว้างใหญ่](/_next/image?url=https%3A%2F%2Fvphoto.vietnam.vn%2Fthumb%2F1200x675%2Fvietnam%2Fresource%2FIMAGE%2F2026%2F01%2F24%2F1769247398190_ndo_br_cam-15-jpg.webp&w=3840&q=75)
การแสดงความคิดเห็น (0)