ถ้อยคำที่ช่วยให้ชีวิตสงบสุข

แทนที่จะแต่งบทกวี เหงียน ฟง เวียด เลือกเขียนร้อยแก้วเพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณต่อผู้ที่ชื่นชอบงานเขียนของเขา ผู้อ่านต่าง "งุนงง" สงสัยว่าทำไมเขาถึงเลือกที่จะทุ่มเทให้กับบทกวี ในขณะที่ถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกอย่างลึกซึ้งลงในร้อยแก้ว แต่ขอให้มั่นใจได้ว่า สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เป็นจริงที่เหงียน ฟง เวียด ได้เก็บรักษาไว้อย่างดีตลอดหลายปีที่ผ่านมา โดยหวังว่าผู้อ่านจะเห็นตัวเองสะท้อนอยู่ในถ้อยคำของเขา

พลิกหน้ากระดาษแห่งชีวิต

บางครั้ง ผมก็ยังคงนั่งคุยกับเหงียน ฟง เวียด ที่มุมถนนที่คุ้นเคย จิบกาแฟและพูดคุยกันเรื่องทั่วไป แค่นั้นเอง แล้วเราก็ต่างแยกย้ายกันไปท่ามกลางความกว้างใหญ่ของเมืองนี้ แต่เราก็ยังคงอ่านงานเขียนของกันและกัน รู้ว่าในเรื่องราวที่เรารังสรรค์อย่างพิถีพิถันบนหน้ากระดาษนั้น จะมีมุมมองเกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์และโลกที่ถูกกดทับไว้ในใจมานาน โดยปกติแล้ว สำหรับนักเขียนแล้ว นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น ความรู้สึกที่ถูกอัดแน่นจะถูกปลดปล่อยออกมา ปลดปล่อยออกมาผ่านถ้อยคำ บนหน้ากระดาษที่เขียนนั้นเองที่ผู้เขียนได้แสดงความรู้สึกอย่างลึกซึ้งที่สุด และท้ายที่สุดก็ถ่ายทอดข้อความเกี่ยวกับชีวิต ดังนั้น สำหรับเหงียน ฟง เวียด ในงานเขียนรวมบทความชุดใหม่นี้ จะเห็นได้ว่าเขาเลือกที่จะสานต่อซีรีส์ "เรามีชีวิตอยู่ ..." หลังจากผลงานก่อนหน้านี้สามเล่ม ได้แก่ " เรามีความสุขกับการใช้ชีวิตหรือไม่?" (2020), "เรามีชีวิตอยู่เพราะ..." (2022) และ "เรามีชีวิตอยู่เพื่อฟัง" (2023)

ต่อเนื่องจากธีมชีวิต เหงียน ฟง เวียด นำเสนอเรียงความ 45 เรื่อง บรรจุอยู่ในหนังสือเกือบ 200 หน้า ซึ่งประกอบด้วยเรื่องราวเรียบง่าย เช่น การให้เงินด้วยสองมือ สายตาของฉันในภาพถ่ายเก่า ท่าทางโดดเดี่ยว การเดินใต้ต้นไม้ เช้าวันลมแรง ต้นไม้ผลัดใบในทุกฤดูกาล หมอก... เรื่องราวเหล่านี้ยังคงรักษาสไตล์การเล่าเรื่องที่สบายๆ เผยให้เห็นปรัชญาชีวิตที่กลั่นกรองมาจากประสบการณ์ของบุคคลวัยกลางคน ซึ่งหมายถึงการได้ผ่านพ้นช่วงขึ้นๆ ลงๆ ของชีวิตมนุษย์ ได้ลิ้มรสความขมขื่นและความหวานชื่นของรสชาติต่างๆ ในชีวิต เมื่อได้เลือกที่จะไตร่ตรองถึงตัวเอง เหงียน ฟง เวียด จึงใช้ถ้อยคำบรรยายประสบการณ์ของตนเอง นำทางผู้อ่านไปสู่ข้อสรุปของเขาเอง

ช่วงเวลาแห่งการยึดติดหรือการปล่อยวางความกังวลในเส้นทางชีวิตนั้น มักเป็นช่วงเวลาที่ทำให้เรารู้สึกไม่สบายใจที่สุดเสมอ แต่ในความเป็นจริงแล้ว เมื่อเราเข้าใจภาระในชีวิตของเรา เราจึงจะตระหนักว่า น้ำหนักของหัวใจเรา ไม่ว่าจะหนักหรือเบา ล้วนมาจากภายในตัวเราเอง “ ความกังวลเปรียบเสมือนก้อนหิน มันอาจเริ่มต้นเล็กๆ แต่เมื่อมันกลิ้งไปตามเส้นทางชีวิตในแต่ละวัน… วันหนึ่งมันอาจกลายเป็นภูเขาสูงในหัวใจของเรา ” (จากหนังสือ “การปล่อยวาง ”)

ไม่มีใครอื่นนอกจากตัวเราเองที่สร้างภูเขาแห่งชีวิตของเรา ความสุขหรือความทุกข์เกิดจากการยอมรับ การปรับตัว และการเปลี่ยนแปลงภายในตัวบุคคลแต่ละคน แต่ละหน้าของหนังสือเล่มนี้เปรียบเสมือนหน้าหนึ่งของชีวิต การพลิกหน้าแต่ละครั้งเผยให้เห็นภาพสะท้อนของตัวเราในช่วงเวลาที่เรายังแบกรับภาระความรับผิดชอบอันหนักอึ้งอยู่

การเอาชนะความเศร้าโศก

ทันทีที่ฉันอ่านหน้าสุดท้ายจบ ฉันก็ได้รับข่าวว่าหนังสือรวมบทความเล่มนี้ได้รับการพิมพ์ซ้ำอีกครั้งในวันถัดจากวันวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ นี่เป็นสิ่งที่นักเขียนหรือหนังสือเพียงไม่กี่เล่มเท่านั้นที่จะทำได้ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ในเวลานี้ ที่วัฒนธรรมการอ่านกำลังถูกบดบังด้วยความบันเทิงรูปแบบต่างๆ บนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย ฉันสงสัยว่าอะไรทำให้ผู้อ่านต่างกระตือรือร้นกับหนังสือเล่มนี้ในช่วงปลายปีเช่นนี้ บางทีอาจเป็นความรู้สึกเบาและสงบหลังจากอ่านบทความรวมเล่มนี้จบลง มันเหมือนกับว่าเรากำลังไตร่ตรองชีวิตของเราเองในช่วงปีที่เต็มไปด้วยความเปลี่ยนแปลง และยืนยันถึงการเดินทางครั้งใหม่ การเดินทางผ่านความกังวลใจ เพื่อไปสู่ความสงบสุข

เมื่ออ่านบทความเกี่ยวกับการคัดเลือกสีประจำปี 2024 ซึ่งจัดโดยสถาบันสีแพนโทน และได้เลือกสีพีช ฉันรู้สึกว่าสีนี้ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสันติภาพและความห่วงใย คือสิ่งที่ผู้คนต่างปรารถนาหลังจากผ่านพ้นการระบาดของโควิด-19 ภาวะ เศรษฐกิจ ถดถอย และข่าวสงคราม... ผลกระทบเหล่านี้ทำให้ผู้อ่านแสดงความรู้สึกออกมาเมื่อเลือกสีประจำปี “ปี 2024 เป็นปีแห่งสันติภาพและความห่วงใย ดังนั้น ปี 2025 ควรจะเป็นสีแห่งความสุขและการก้าวไปข้างหน้าหรือไม่?” (ส่วนหนึ่งจากบทความ “สีแห่งสันติภาพ ”)

เห็นได้ชัดว่าเรามีชีวิตอยู่เพียงครั้งเดียว ดังนั้นทำไมเราไม่เลือกที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขท่ามกลางความสุข ความเศร้า ความรัก ความเกลียดชัง ความสุข และความเสียใจที่ชีวิตเตรียมไว้ให้เราในเส้นทางชีวิต? มีเพียงการเลือกที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเท่านั้นที่เราจะมีพลังงานเชิงบวกในการก้าวไปข้างหน้าในแต่ละวัน ในบทความสุดท้ายของหนังสือ เหงียน ฟง เวียด เขียนไว้ว่า “ เราจะแตกต่างไปในวันพรุ่งนี้ เพราะทุกย่างก้าวที่คนๆ หนึ่งเดินล้วนมีคุณค่าต่อตัวเขาเอง ” (ตัดตอนจาก หนังสือ *Footsteps *) การเข้าใจคุณค่าของทุกย่างก้าวจะทำให้เราสามารถก้าวต่อไปในชีวิตด้วยความมั่นใจอย่างไม่หวั่นไหว

ที่มา: https://thanhnien.vn/nhung-cau-chu-giu-doi-binh-yen-185241213220845958.htm