ศิลปินข้างถนน

ในเย็นวันนั้นที่อากาศเย็นสบาย ฉันและเพื่อนๆ ไปรวมตัวกันที่ร้านอาหารประจำของเรา เรานำกีตาร์ไปด้วยและร้องเพลงสนุกสนานในวัยเยาว์ ขณะที่ "การแสดง" ของเราดำเนินมาถึงจุดไคลแม็กซ์ เราก็เล่นสนุกกับการใช้จานและชามของร้านอาหารเป็นอุปกรณ์ประกอบฉาก

ทันใดนั้น จากที่ไหนสักแห่งไกลๆ ก็มีเสียงร้องเพลง "ดวงชะตา" (Destiny) ของนักแต่งเพลง ไทย ทินห์ ดังขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะและกินใจ จนฉันคิดว่าเจ้าของร้านกำลังเปิดซีดีอยู่ ชายหนุ่มอายุประมาณ 35 หรือ 36 ปี สวมเสื้อยืดสีดำและหมวกเบสบอล มีลำโพงพกพาอยู่ด้านหลัง ถือไมโครโฟนและร้องเพลงอย่างสุดเสียงราวกับอยู่บนเวทีมืออาชีพ พวกเราเงียบไปครู่หนึ่ง และคนเดินผ่านไปมาบางคนก็หันมามองเขาด้วยความขบขันและประหลาดใจ เทคนิคการร้องของเขาอาจไม่โดดเด่น แต่เขาทุ่มเททั้งจิตวิญญาณและหัวใจลงไปในเพลง ราวกับกำลังเล่าเรื่องราวชีวิตของตัวเอง

เมื่อการแสดงจบลง ผู้ชมต่างปรบมืออย่างกึกก้อง ฉันสังเกตเห็นว่าดวงตาของเขาชุ่มไปด้วยน้ำตาเล็กน้อย แต่เขาก็รีบหันหน้าไป ยิ้มอย่างอบอุ่น โค้งคำนับเพื่อขอบคุณทุกคน และเริ่มแจกถั่วลิสงเคลือบน้ำตาลให้แต่ละโต๊ะ โต๊ะของเราซื้อไปห้าซอง เขาโค้งคำนับอย่างสุภาพและกล่าวว่า "ขอบคุณมากครับ/ค่ะ ขอให้ทุกท่านมีความสุขในค่ำคืนนี้และสุขภาพแข็งแรง" เรารู้สึกเขินอายเล็กน้อยที่รู้ว่าเขาอายุมากกว่าเรา และท่าทางของเขาดูเหมือนจะให้เกียรติมากเกินไป แต่เราก็รู้สึกยินดีและสบายใจที่รู้ว่าการมีส่วนร่วมเล็กๆ น้อยๆ ของเราได้รับการเคารพ น่าเสียดายที่เราไม่มีโอกาสได้พบเขาอีกหรือได้ฟังเขาร้องเพลงอีกเลย

ในงานเทศกาลหัตถกรรมพื้นเมืองปี 2023 ถนนคนเดินเหงียนดินห์เชียวคึกคักไปด้วยผู้คนมากมาย และศิลปินข้างถนนคนหนึ่งที่มีสไตล์การแสดงที่อ่อนน้อมและสง่างามดึงดูดความสนใจของฝูงชน เขาแต่งกายด้วยชุดอ่าวได๋ (ชุดยาว) แบบดั้งเดิมและผ้าคลุมศีรษะ เสียงขลุ่ยอันไพเราะของเขาสอดคล้องกับเสียงน้ำในแม่น้ำหอมและเสียงธรรมชาติ บางครั้งผู้ชมบางคนจะเดินเข้ามาและหยอดเหรียญลงในกล่องบริจาค และเขาจะโค้งคำนับขอบคุณพร้อมกับเป่าขลุ่ยต่อไป เด็กน้อยคนหนึ่งที่ได้รับเงิน 5,000 ดองจากพ่อแม่วิ่งเข้ามาหาเขา และเขาก็โค้งคำนับด้วยความกตัญญู ฉันไม่มีอะไรจะให้ตอบแทนมากนัก แต่เขาก็ตอบรับอย่างสุภาพ ในวันนั้นฉันอารมณ์ไม่ค่อยดี แต่ความเอาใจใส่ของศิลปินช่วยบรรเทาความกังวลของฉันได้

ประมาณเจ็ดปีที่แล้ว ช่อง YouTube ชื่อ Mashable ได้โพสต์วิดีโอพิเศษที่มียอดวิวเกือบ 17 ล้านครั้ง: ชายไร้บ้านผอมบาง ผมและเคราที่ยาวรุงรังปกคลุมใบหน้า กำลังเล่นเปียโนอยู่บนถนนในรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ชื่อโดนัลด์ กูลด์ กูลด์จมอยู่กับการเล่นเปียโน ราวกับลืมทุกสิ่งรอบตัว เสียงเปียโนที่ใสบริสุทธิ์และเปี่ยมด้วยความสุขนั้นตัดกันอย่างสิ้นเชิงกับรูปลักษณ์ที่หยาบกระด้างและดูเศร้าหมองของเขา โดนัลด์ กูลด์เคยเล่นในวงออร์เคสตราซิมโฟนีและออกทัวร์ รอบโลก มาก่อน เขาเชี่ยวชาญเครื่องดนตรีหลายชนิดนอกเหนือจากเปียโน เช่น ฟลุตและทูบา แต่แล้วในปี 1998 ภรรยาของเขาก็เสียชีวิตอย่างกะทันหัน ทำให้กูลด์ตกอยู่ในภาวะซึมเศร้า ติดยาเสพติด สูญเสียสิทธิ์ในการดูแลลูก และต้องไปใช้ชีวิตอยู่บนถนน “ทุกคืน ผมนอนใต้แสงดาว ยกเว้นคืนที่ฝนตก” กูลด์กล่าวอย่างเปิดเผย ตอนนี้ ด้วยความที่วิดีโอนั้นกลายเป็นไวรัลในโซเชียลมีเดีย เขาได้รับทุนการศึกษาและได้สิทธิ์ในการดูแลลูกคืนมา

สามชีวิต สามศิลปินผู้เปี่ยมด้วยความรักในงานศิลปะของตน แม้จะต้องเผชิญกับความยากลำบากมากมาย "แม้กระดาษที่ฉีกขาดก็ยังคงขอบของมันไว้" พวกเขาเปรียบเสมือนนักวิชาการที่ท่องไปในชีวิตอย่างอิสระ!

แหล่งที่มา: https://baothuathienhue.vn/doi-song/nhung-nghe-si-duong-pho-128800.html