
ในวันที่ 30 มิถุนายน 2025 หนังสือพิมพ์ที่ผมทำงานด้วยมาตลอดหกปีจะยุติบทบาทลง ผมรู้สึกปะปนกันไปหลายอย่าง เป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย
หนังสือพิมพ์ ไห่ดวง คือจุดเริ่มต้นเส้นทางการเป็นนักข่าวของฉัน ที่ซึ่งฉันได้ใส่เครื่องหมายวรรคตอนแรกในข่าวและบทความทุกชิ้น หลังจากจบการศึกษาจากวิทยาลัยวารสารศาสตร์และการสื่อสารในปี 2555 ความฝันของฉันคือการทำงานที่หนังสือพิมพ์ไห่ดวง แต่ฉันไม่มีโอกาสได้ทำงานด้านวารสารศาสตร์หลังจากจบการศึกษา
แม้ว่าผมจะไม่ได้ทำงานให้กับหนังสือพิมพ์ แต่ความรักในการเขียนทำให้ผมเขียนบทความส่งนิตยสารเป็นประจำ จนกระทั่งเจ็ดปีต่อมา ผมจึงได้เข้าร่วมกองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ไห่ดวง
.jpg)
ฉันยังจำวันแรกๆ ที่ทำงานในห้องข่าวได้ดี ก่อนที่ฉันจะได้รับมอบหมายให้ทำข่าวในพื้นที่หรือภาคส่วนใดๆ โดยเฉพาะ ในฐานะนักข่าวรุ่นใหม่ ฉันยังค่อนข้างไม่มีประสบการณ์และเงอะงะ แต่เพื่อนร่วมงานที่กระตือรือร้นและบรรยากาศที่คึกคักแต่ก็อบอุ่นช่วยให้ฉันเติบโตในสภาพแวดล้อมการทำงานด้านวารสารศาสตร์อย่างมืออาชีพ
ฉันจำได้ว่าเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งบอกว่า "ติดต่อสภากาชาดอำเภอตู้กีเพื่อเขียนบทความเกี่ยวกับคนที่ต้องการความช่วยเหลือ" ฉันไม่ลังเลเลย เก็บกระเป๋าแล้วตรงไปที่ตำบลฮาแทง ซึ่งเป็นพื้นที่ห่างไกลในอำเภอตู้กี เพื่อพบกับคนที่ฉันจะเขียนถึง คนที่ฉันเขียนถึงนั้นอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากและโชคร้ายเป็นพิเศษ หลังจากสัมภาษณ์เสร็จ ฉันให้เงินเธอ 200,000 ดอง แม้ว่าจะเป็นจำนวนเงินเล็กน้อย แต่ฉันก็รู้สึกมีความสุขตลอดทางกลับบ้าน และบทความเรื่อง "เรื่องราวสุดเศร้าของนางไก ผู้ไม่มีเงินรักษาพยาบาล" ที่ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ไฮดวง ก็เป็นบทความแรกของฉันนับตั้งแต่ทำงานที่หนังสือพิมพ์แห่งนี้
ในฐานะนักข่าวหน้าใหม่ ฉันได้รับมอบหมายให้ทำข่าวในภาค สาธารณสุข ในช่วงที่การระบาดของโควิด-19 กำลังรุนแรง ฉันต้องอัปเดตข่าวสารเกี่ยวกับการระบาดอย่างต่อเนื่องและทันท่วงที ฉันจำได้ว่ามีหลายคืนที่ฉันต้องอดอาหารเพื่อออกไปรายงานสถานการณ์ หรือบางคืนที่รุ่งเช้าแล้ว แต่ฉันยังคงอยู่บนท้องถนนพร้อมกับโทรศัพท์มือถือที่ส่องแสงอยู่ ในขณะที่เมืองทั้งเมืองกำลังหลับใหล ข่าวหลั่งไหลเข้ามาทุกชั่วโมง ฉันพยายามอย่างหนักเพื่ออัปเดตทุกตัวเลข ทุกคำสั่งใหม่ และทุกเรื่องราวที่สร้างแรงบันดาลใจในช่วงการระบาด ไม่เคยมีมาก่อนที่ฉันจะรู้สึกถึงภารกิจของนักข่าวอย่างชัดเจนเช่นนี้ คือการนำเสนอข้อมูลที่ถูกต้องและทันท่วงทีแก่สาธารณชน
.jpg)
หกปีอาจไม่ใช่เวลานานนัก แต่ก็เพียงพอแล้วสำหรับนักข่าวรุ่นใหม่อย่างผมที่จะรู้สึกซาบซึ้งใจต่อหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ หนังสือพิมพ์เป็นพยานในการเติบโตและพัฒนาของผมในสายงานข่าว
หนังสือพิมพ์ที่เป็นที่รักกำลังจะปิดตัวลงเพื่อเปิดทางให้กับบทใหม่
เราไม่ได้เข้ามาในบ้านใหม่หลังนี้มือเปล่า เรานำประสบการณ์อันมีค่า ความเชี่ยวชาญด้านวารสารศาสตร์ ความอดทนในการเอาชนะความยากลำบาก และศรัทธาที่หล่อหลอมจากหนังสือพิมพ์ไห่ดวงอันเป็นที่รักของเรามาด้วย
เดอะ อันห์ที่มา: https://baohaiduong.vn/no-luc-het-minh-tiep-tuc-cong-hien-415237.html






การแสดงความคิดเห็น (0)